เงาแห่งจักรพรรดิ

"จงลุกขึ้น... ข้าไม่ได้เรียกเจ้ามาเพื่อให้นอนจมกองเลือดอยู่แบบนั้น" เสียงของคริสเย็นเยียบดุจน้ำแข็งที่ผ่านการแช่แข็งมานับพันปี ในมือของเขากำกริชสีดำสนิทที่เต้นเร่าด้วยละอองพลังงานมืดมิด ท่ามกลางซากปรักหักพังของสุสานโบราณใต้ดิน พื้นหินแกรนิตเบื้องหน้าเขากำลังสั่นสะเทือน ร่างของ 'อาร์เธอร์' อดีตฮันเตอร์ระดับตำนานผู้ถูกลบชื่อออกจากประวัติศาสตร์สมาคมฮันเตอร์กำลังนอนแน่นิ่งอยู่บนแท่นศิลา เซร่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังคริสขยับตัวเล็กน้อย เธอสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวคริส ราวกับอากาศรอบข้างถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น "คริส... คุณแน่ใจนะ? ถ้าหากเขากลับมาในฐานะเงา เขาจะยังคงความทรงจำเดิมไว้ได้จริงๆ หรือ?" คริสไม่ได้หันกลับไปมอง ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มเปล่งประกายวาวโรจน์ "ความจำอาจเลือนหาย แต่ 'เจตจำนง' ของนักรบย่อมคงอยู่เสมอ เซร่า... ความแค้นที่ถูกหักหลังโดยสมาคมฮันเตอร์ มันรุนแรงพอที่จะยื้อวิญญาณให้กลับมาเต้นได้อีกครั้ง" คริสปักกริชลงบนพื้นศิลา พลังงานมืดไหลทะลักออกมาดุจมวลของเหลวสีดำทมิฬ มันพุ่งเข้าห่อหุ้มร่างของอาร์เธอร์ราวกับงูยักษ์ที่หิวโหย *ฟึ่บ!* เปลวไฟสีน้ำเงินลุกโชนขึ้นในเบ้าตาของอดีตตำนานฮันเตอร์ ร่างนั้นกระตุกเกร็งก่อนจะค่อยๆ ยันตัวขึ้นช้าๆ เสียงกระดูกลั่นดังสนั่นก้องไปทั่วโถงเงียบงัน อาร์เธอร์ในร่างเงาดูน่าเกรงขามยิ่งกว่าตอนมีชีวิต เสื้อคลุมสีซีดของเขาเปลี่ยนเป็นชุดเกราะแห่งความมืดมิดที่ดูหนักอึ้งและทรงพลัง "ใคร..." เสียงแหบพร่าดั่งเสียงเสียดสีของใบไม้แห้งหลุดออกมาจากปากของอาร์เธอร์ เขาไม่ได้มองคริส แต่เขากำลังมองไปที่มือของตัวเองที่เต็มไปด้วยละอองเงามืด "ข้าคือจักรพรรดิแห่งเงามิติ" คริสตอบพลางก้าวเข้าไปหาอย่างไม่เกรงกลัว "และข้าคือคนที่มอบโอกาสให้เจ้าได้ล้างมลทินของตัวเอง... ล้างแค้นพวกคนที่ส่งเจ้าไปตายในดันเจี้ยนระดับ SSS เพียงเพื่อผลประโยชน์ของสมาคมฮันเตอร์" อาร์เธอร์เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีฟ้าเยือกเย็นจ้องเขม็งไปที่คริส บรรยากาศกดดันจนเซร่าต้องก้าวถอยหลัง แต่ทว่า... อาร์เธอร์กลับค่อยๆ คุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าคริส เสียงของเขาเริ่มมีความกังวานของอำนาจที่คุ้นเคย "ข้าถูกขังอยู่ในความมืดมิดมานานเหลือเกิน... นานจนลืมความรู้สึกของการได้รับใช้สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าความละโมบของมนุษย์" อาร์เธอร์กล่าวพลางก้มหัวลง "นายท่าน... สั่งมาเถิด" คริสยกยิ้มที่มุมปาก มันไม่ใช่รอยยิ้มของผู้กล้า แต่มันคือรอยยิ้มของจักรพรรดิผู้ครองอำนาจเหนือความตาย "เงาที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ ได้กลับมาแล้ว" ทว่าในวินาทีที่คริสกำลังจะออกคำสั่งนั้นเอง แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็ถล่มลงมาจากเพดานสุสาน เศษหินและฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับกลิ่นอายที่เขารู้จักดี... กลิ่นอายของจักรพรรดิมังกรทมิฬ "ช่างเป็นภาพที่น่าอภิรมย์เหลือเกิน คริส" เสียงทุ้มต่ำและกังวานราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังมาจากเงามืดด้านบน ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะทองคำประดับลวดลายมังกรดำค่อยๆ ก้าวลงมาสู่ใจกลางโถง มันคือแม่ทัพคนสนิทของจักรพรรดิมังกรทมิฬ หนึ่งในขุนพลที่คริสเคยสาบานว่าจะต้องเด็ดหัวมันให้ได้ อาร์เธอร์ลุกขึ้นยืนทันที ดาบสีดำในมือของเขาสั่นไหวด้วยไอสังหารที่รุนแรงจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว "เจ้าเป็นใคร?" แม่ทัพมังกรถามพลางแสยะยิ้ม "อ้อ... ฉันจำได้แล้ว เจ้าคือเศษซากที่สมาคมทิ้งไว้เมื่อสิบปีก่อนสินะ? คิดหรือว่าการปลุกชีพเจ้าขึ้นมาจะช่วยให้ฮันเตอร์แรงก์ F อย่างไอ้เด็กนี่ชนะพวกเราได้?" คริสถอดเสื้อคลุมออกเผยให้เห็นแผลเป็นจากการต่อสู้นับไม่ถ้วนบนร่างกาย แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นดุดัน "วันนี้ไม่ใช่เรื่องของสมาคมฮันเตอร์ แต่มันคือเรื่องของข้ากับพวกเจ้า... อาร์เธอร์ จัดการมัน!" อาร์เธอร์พุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้าสีดำ ในขณะที่คริสเรียกกองทัพเงาของเขาออกมานับร้อยตนเพื่อล้อมกรอบพื้นที่นี้ไว้ แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่ออาวุธของอาร์เธอร์ปะทะกับดาบของแม่ทัพมังกร รอยร้าวสีทองก็ปรากฏขึ้นบนอากาศกลางห้องโถง มันไม่ใช่ประตูมิติ แต่มันคือช่องว่างแห่งความเป็นจริงที่กำลังแตกสลาย และจากรอยร้าวนั้น... มีมือข้างหนึ่งยื่นออกมา เป็นมือที่สวมถุงมือสีขาวสะอาดตา... มือของประธานสมาคมฮันเตอร์ผู้ซึ่งไม่ควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้ "คริส... ฉันบอกเธอแล้วไม่ใช่หรือ ว่าของเล่นน่ะ ถ้าเล่นจนพังแล้ว มันก็ต้องถูกทำลายทิ้ง" ประธานสมาคมก้าวออกมาจากรอยแยก พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูใจดีเหมือนเดิมทุกประการ แต่ในมือของเขากลับถือ 'โซ่สีเงิน' ที่เคยใช้พันธนาการคริสในวันวาน คริสหน้าซีดเผือด เขารู้ดีว่าโซ่นี้ถูกลงอาคมไว้เพื่อยับยั้งพลังของจักรพรรดิเงาโดยเฉพาะ เซร่ากรีดร้องเมื่อเห็นโซ่เหล่านั้นเริ่มพุ่งเข้าหาคริสราวกับงูพิษที่ไร้เสียง "คริส! ถอยออกมา!" แต่คริสไม่ขยับ... เขาเพียงแค่หันไปมองประธานสมาคมด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องหยุดชะงัก "ท่านคิดว่าโซ่พวกนี้... ยังกักขังจักรพรรดิได้อยู่อีกหรือครับ?" คริสคว้าโซ่นั้นด้วยมือเปล่า เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากฝ่ามือ แต่เขากลับหัวเราะลั่น เสียงหัวเราะที่ฟังดูบ้าคลั่งและทรงอำนาจจนแม่ทัพมังกรต้องชะงักฝีเท้า โซ่สีเงินไม่ได้พันธนาการคริส แต่มันกลับเริ่มเปลี่ยนสีกลายเป็นสีดำสนิทและสลายกลายเป็นเถ้าถ่านในกำมือของเขา จักรพรรดิมังกรทมิฬ... ไม่ได้มาคนเดียว ที่เบื้องหลังประธานสมาคม เงามืดที่ยาวเหยียดค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจนกลายเป็นร่างของมังกรตัวมหึมาที่มีดวงตาสีเลือด และในวินาทีนั้นเอง อาร์เธอร์ที่กำลังสู้กับแม่ทัพมังกรก็หยุดกึก... เขาหันมามองคริสด้วยสีหน้าตื่นตระหนกที่หาได้ยากยิ่ง "นายท่าน... ระวังตัวด้วยครับ" อาร์เธอร์กระซิบ "กลิ่นอายนี้... มันไม่ใช่แค่ระดับจักรพรรดิ แต่มันคือระดับ 'พระเจ้า' ที่ถูกอัญเชิญมาผ่านร่างของประธานสมาคม" นี่ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อล้างแค้นธรรมดาอีกต่อไป นี่คือการเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ถูกขีดเขียนไว้ตั้งแต่ก่อนคริสจะได้รับพลังระบบ ความลับที่ถูกเก็บงำไว้ใต้สมาคมฮันเตอร์กำลังจะถูกเปิดเผย และดูเหมือนว่า... ในสงครามครั้งนี้ จะไม่มีใครรอดชีวิตไปได้เลยแม้แต่คนเดียว --- หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับความเข้มข้นในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ โดย เงาฮันเตอร์ไร้เงาครับ