พันธมิตรผู้ทรยศ

“อย่าขยับตัวนะเซร่า... ถ้าไม่อยากให้หัวใจของเธอถูกบดขยี้ด้วยแรงดันมานาที่ฉันสร้างขึ้น” เสียงของคริสเย็นเยียบดุจน้ำแข็งที่อาบด้วยเลือด ดวงตาของเขาไม่ได้ฉายแววอาฆาต แต่มันว่างเปล่าจนน่าสะพรึงกลัว ในมือขวาของเขา เงาสีดำสนิทกำลังก่อตัวเป็นรูปร่างของกริชเล่มยาวที่สั่นไหวราวกับมีชีวิต มันจ่ออยู่ที่จุดตายบริเวณลำคอของหญิงสาวตรงหน้า เซร่าไม่ได้ถอยหนี รอยสักรูปอสรพิษที่แผ่นหลังของเธอกำลังเรืองแสงสีม่วงคล้ำ เส้นเลือดดำปูดโปนขึ้นตามลำคอราวกับรากไม้ที่ชอนไชภายใต้ผิวหนัง เธอแสยะยิ้ม ทั้งที่หยาดเหงื่อเย็นเยียบไหลซึมผ่านไรผม “นายรู้ตัวช้าไปนิดนะคริส...” เสียงของเธอสั่นเครือ แต่มันกลับแฝงด้วยความสมเพช “สมาคมฮันเตอร์ไม่ได้ต้องการฆ่านาย... พวกเขาแค่ต้องการ 'ภาชนะ' ที่เหมาะสมที่สุดในการกักเก็บอำนาจของจักรพรรดิมังกรทมิฬ และนาย... ก็คือฮันเตอร์แรงก์ F ที่เติบโตได้น่ารังเกียจที่สุดเท่าที่เคยมีมา” คริสไม่ตอบโต้ด้วยคำพูด เขาเพียงแต่หรี่ตาลง สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจาก 'กองทัพเงา' ในมิติเก็บของที่เริ่มกระสับกระส่าย ทหารเงานับหมื่นตนที่เคยเชื่อฟังเขากำลังถูกกัดกินด้วยไอสีดำที่พุ่งออกมาจากรอยสักของเซร่า มันคือการแย่งชิงสิทธิ์ขาด! เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้โซ่ตรวนแห่งพันธนาการนี้สมบูรณ์ กองทัพของเขาจะกลายเป็นเบี้ยล่างของศัตรูทันที “เซร่า เธอเชื่อใจคนพวกนั้นจริงๆ หรือ?” คริสลดกริชลงช้าๆ แต่มานาในอากาศกลับหนาแน่นขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก “เธอคิดว่าเมื่อพวกเขาใช้เธอเป็นสะพานเชื่อมมิติสำเร็จ... เธอจะยังมีลมหายใจเหลืออยู่เหรอ?” เซร่าหยุดชะงัก รอยยิ้มบนใบหน้าบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ ดวงตาที่เคยแน่วแน่ไหวระริก “ฉันไม่มีทางเลือก... พ่อของฉัน... น้องสาวของฉัน... พวกเขาอยู่ในเงื้อมมือของสมาคมคริส นายไม่มีวันเข้าใจความเจ็บปวดของการถูกบีบให้เลือกในสิ่งที่ตัวเองรังเกียจ” “ฉันเข้าใจดีมากกว่าใคร” คริสขยับกายเข้าไปใกล้จนปลายจมูกของเขากับเธอแทบจะสัมผัสกัน “แต่แทนที่จะยอมตายเพื่อหมากบนกระดาน ทำไมเราไม่เผากระดานทั้งกระดานทิ้งเสียล่ะ?” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงกว้างที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังของดันเจี้ยนลับ เซร่าเงยหน้าขึ้นมองแววตาของคริส ความมืดมิดในดวงตาของเขามันกว้างใหญ่และไร้ก้นบึ้ง ราวกับจักรวาลที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง มันไม่ใช่ความมืดของศัตรู แต่มันคือความมืดที่สามารถปกป้องทุกอย่างได้หากผู้ใช้มันแข็งแกร่งพอ “แผนการคืออะไร?” เธอถาม เสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจน “ใช้รอยสักนั่นเป็นทางผ่าน...” คริสกระซิบข้างหูเธอ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นแผนการที่เหี้ยมเกรียม “ส่งถ่ายพลังของมังกรทมิฬผ่านตัวฉันแทนที่จะเป็นของพวกมัน เมื่อพวกมันคิดว่าพวกมันกำลังคุมเกม... ฉันจะกลืนกินพลังนั้นคืนสนองให้หมด” นี่คือการเล่นกับไฟที่ร้อนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ฮันเตอร์! เซร่าหลับตาลง เธอเริ่มรวบรวมไอสีดำที่พุ่งพล่านรอบตัวแล้วชี้นำมันเข้าสู่ร่างกายของคริส ทันใดนั้น แผ่นดินใต้เท้าก็สั่นสะเทือนราวกับโลกจะแตกสลาย รอยสักบนหลังของเธอแผ่ขยายออกมาราวกับโซ่ที่พันธนาการตัวคริสไว้แน่น คริสคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อมานาอันมหาศาลไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายดุจกระแสน้ำท่วมที่พังเขื่อน เขากำลังกลายเป็นจุดเชื่อมต่อ... เป็นกรงขังมังกร! ทว่าในวินาทีที่พลังสูงสุดถาโถมเข้ามา ประตูดันเจี้ยนเบื้องหน้าก็ถูกกระแทกจนพังพินาศ ชายในชุดสูทสีขาวสนิทผู้มีดวงตาสีทองเรืองรองก้าวเดินเข้ามาด้วยท่าทีสงบนิ่ง ในมือของเขามีจดหมายฉบับหนึ่งที่ประทับตราของสมาคมฮันเตอร์ซึ่งทำจากเลือด “หยุดเถอะครับคุณคริส... การต่อต้านแผนการของท่านมังกรทมิฬ มีบทลงโทษเพียงอย่างเดียวคือการลบตัวตนให้หายไปจากประวัติศาสตร์ฮันเตอร์” คริสแสยะยิ้มแม้เลือดจะไหลออกจากมุมปาก พลังเงาที่ปั่นป่วนรอบตัวเขากลับกลายเป็นสีครามเข้ม “ใครบอกว่าฉันกำลังต่อต้าน?” คริสหัวเราะเสียงต่ำจนเกิดแรงอัดอากาศมหาศาล “ฉันกำลัง 'อัญเชิญ' สิ่งที่จะมาปิดฉากพวกแกต่างหาก!” ทันใดนั้น เงาสีดำมืดมิดใต้เท้าของทุกคนก็ขยายตัวออกเป็นวงกว้าง ราวกับมีบางอย่างที่มีขนาดมหึมากำลังจะผุดขึ้นมาจากขุมนรกภายใต้คำสั่งของเขา สิ่งที่คริสเรียกออกมาไม่ใช่ทหารเงาธรรมดา แต่มันคือ... เงาของมังกรทมิฬที่แท้จริง! แต่ก่อนที่ร่างนั้นจะปรากฏชัด เซร่าก็เบิกตากว้างพร้อมกับกระตุกแขนเสื้อคริสอย่างแรง ใบหน้าของเธอซีดเผือด “คริส... ระวัง! เงาของนาย... มันไม่ได้มีแค่เงาของมังกร!” เงาที่กำลังขยายตัวเริ่มเปลี่ยนรูปร่าง มันยืดหดอย่างบ้าคลั่งก่อนจะเผยให้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย... ใบหน้าที่คริสไม่เคยคาดคิดว่าจะต้องมาเผชิญหน้าในฐานะศัตรูท่ามกลางสมรภูมินี้! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของราชันเงาคนนี้ครับ แล้วพบกันในตอนต่อไปนะครับ