จุดจบของดันเจี้ยนระดับต่ำ

“นั่นมัน... เป็นไปไม่ได้” เสียงของเซร่าสั่นเครือ มือที่กำดาบแรงก์ A ของเธอขาวซีดจนเห็นเส้นเลือด คริสไม่ได้ตอบโต้ เขานิ่งงันดั่งรูปปั้นที่ถูกแกะสลักขึ้นจากความเย็นเยียบเบื้องหน้า ใบหน้าที่ผุดขึ้นมาจากเงาเบื้องหลังบอสของดันเจี้ยนนั้นคือ ‘ลูคัส’ หัวหน้าทีมปาร์ตี้เก่าของเขา ชายที่ทิ้งให้เขาตายในรอยแยกมิติเมื่อสามปีก่อน เงาดำมืดเริ่มบิดเบี้ยว มันไม่เพียงแต่มีรูปร่าง แต่มี ‘เจตจำนง’ ลูคัสในร่างเงาสวมชุดเกราะที่แตกสลาย ดวงตาว่างเปล่าสีครามเข้มจ้องมองมาที่คริสราวกับจะกระชากวิญญาณออกจากร่าง “คริส... แกยังไม่ตายสินะ” เสียงของลูคัสไม่ได้ดังออกมาจากปาก แต่มันก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของคริสโดยตรง เป็นเสียงที่แหบแห้งเหมือนเศษแก้วบาดลึก คริสยกมุมปากขึ้นช้าๆ รอยยิ้มที่ไม่มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เขากระชับดาบในมือแน่นขึ้นจนถุงมือหนังส่งเสียงคราง “คนตายควรจะอยู่ในที่ของมันนะลูคัส ในฐานะที่ฉันเคยเคารพแกในฐานะหัวหน้า... ฉันจะส่งแกกลับลงนรกไปเดี๋ยวนี้เอง” “อย่าได้ลำพองใจไปหน่อยเลย เจ้าขยะแรงก์ F!” ร่างเงาของลูคัสพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วเหนือธรรมชาติ พื้นดินรอบข้างระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แรงอัดมหาศาลทำให้เซร่าต้องกระโดดถอยหลังไปตั้งหลัก คริสไม่หลบ เขาปลดปล่อยพลังงานมานาสีดำทมิฬออกมาปกคลุมทั่วร่าง กลิ่นอายของ ‘จักรพรรดิเงา’ เริ่มแผ่ซ่าน กดทับอากาศจนแทบจะกลายเป็นของแข็ง *เปรี้ยง!* เสียงอาวุธปะทะกันดังกึกก้องไปทั่วโถงดันเจี้ยน คริสรับการโจมตีของลูคัสด้วยมือเปล่าที่ห่อหุ้มด้วยปราณเงา แรงปะทะทำให้พื้นหินแตกร้าวเป็นวงกว้าง คริสจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอดีตเพื่อนร่วมทีม “แกถูกพวกสมาคมใช้เป็น ‘หมาก’ สินะ ลูคัส... พวกมันดึงวิญญาณแกมาทำเป็นทาสในดันเจี้ยน เพื่อคอยเก็บกวาดฮันเตอร์ที่รู้ความลับมากเกินไป” “หุบปาก!” ลูคัสคำราม ร่างของเขาสั่นไหวเหมือนสัญญาณรบกวนก่อนจะแยกร่างออกเป็นสามร่างที่โจมตีพร้อมกัน เซร่าที่ตั้งสติได้ก้าวเข้ามาสมทบ เธอร่ายเวทมนตร์ธาตุแสงสว่างเข้าขัดขวางการเคลื่อนไหวของเงา ลำแสงสีทองพุ่งทะลุร่างเงาจนมันชะงัก คริสไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาดีดตัวขึ้นกลางอากาศ กางแขนออกเบื้องหลัง เงาที่เท้าของเขาพุ่งขึ้นสูงราวกับหนวดปลาหมึกยักษ์นับสิบเส้น มันพุ่งเข้าเสียบร่างของลูคัสเงาอย่างแม่นยำ “ผนึกเงา!” โซ่ตรวนสีดำทมิฬพุ่งออกจากพื้นดินพันธนาการร่างของอดีตหัวหน้าทีมไว้แน่น ลูคัสพยายามดิ้นรน แต่ทุกครั้งที่เขาขยับ เงามืดก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น คริสเดินเข้าไปหาช้าๆ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม ลึกล้ำและเยือกเย็น “จงกลับไปในที่ที่แกควรอยู่ซะ” คริสสะบัดมือเบาๆ ทันใดนั้น เงาที่อยู่ใต้ร่างของลูคัสก็ขยายตัวออกเป็นปากขนาดมหึมาที่กลืนกินร่างนั้นลงไปพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ฟังไม่ออกว่าเป็นความเจ็บปวดหรือการหลุดพ้น เมื่อร่างนั้นหายไป ความเงียบสงัดก็เข้าครอบงำดันเจี้ยนระดับ F แห่งนี้อีกครั้ง ทว่า สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นไม่ใช่ชัยชนะที่แสนสงบ เมื่อลูคัสถูกทำลาย ดันเจี้ยนทั้งหลังก็เริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เสาหินพังทลายลงมาเป็นแถบๆ เพดานถ้ำเผยให้เห็นมิติที่บิดเบี้ยวอยู่เบื้องหลัง “คริส! ดันเจี้ยนกำลังจะถล่ม! พลังงานแกนกลางถูกทำลายแล้ว!” เซร่าตะโกนแข่งกับเสียงหินถล่ม คริสไม่ได้ตื่นตระหนก เขามองดู ‘ระบบ’ ที่แจ้งเตือนขึ้นตรงหน้าจอเสมือน [แจ้งเตือน: ดันเจี้ยนระดับ F ได้รับความเสียหายเกินขีดจำกัด การเชื่อมต่อกับสมาคมฮันเตอร์ถูกตัดขาดโดยถาวร] [คำเตือน: สิ่งที่อยู่เบื้องหลังดันเจี้ยนนี้กำลังถูกปลุกให้ตื่น...] ทันใดนั้นเอง กลางโถงที่พังทลาย พื้นดินไม่ได้ถล่มลงมา แต่กลับมีมือขนาดยักษ์ที่มีเกล็ดสีดำดุจเหล็กกล้าพุ่งทะลุผ่านมิติออกมา แรงกดดันมหาศาลทำให้คริสและเซร่าทรุดฮวบลงกับพื้น มันไม่ใช่สัตว์ประหลาดระดับดันเจี้ยน F แต่มันคือ ‘ข้ารับใช้’ ของจักรพรรดิมังกรทมิฬที่ส่งมาเก็บงาน ร่างยักษ์ในชุดคลุมสีเลือดเดินก้าวออกมาจากรอยแยกมิติ ดวงตาสีเพลิงคู่หนึ่งจ้องมองมาที่คริสก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายหยุดไหล “แกทำลายของเล่นของท่านผู้นำ... ฮันเตอร์ชั้นต่ำ... เตรียมตัวชดใช้ด้วยชีวิตและวิญญาณของแกได้เลย” คริสยันตัวขึ้น มือขวาของเขาสั่นน้อยๆ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความตื่นเต้นที่อัดแน่นอยู่ในอก เขาหันไปหาเซร่าแล้วพูดเบาๆ “เตรียมตัวให้พร้อม เซร่า... ดูเหมือนว่า ‘ของจริง’ เพิ่งจะเริ่มขึ้นต่อจากนี้” ทว่าก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มต้นขึ้น รอยแยกมิติด้านหลังศัตรูยักษ์กลับค่อยๆ ฉีกออกกว้างยิ่งกว่าเดิม และจากความมืดมิดนั้น ร่างของคนผู้หนึ่งก็ก้าวออกมา... ร่างที่คริสจำได้แม่นยำยิ่งกว่าใคร ร่างของ ‘หญิงสาว’ ผู้ที่เป็นคนแรกที่ทรยศเขาในวันนั้น เธอยืนอยู่บนซากปรักหักพัง จ้องมองมาที่คริสด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันและ... ความหวาดกลัวที่ปิดบังไว้ไม่มิด “นายมาถึงที่นี่ได้ไง คริส... นายไม่ควรจะรอดมาได้ตั้งแต่วันนั้นแล้วนี่?” คริสกำหมัดแน่นจนเลือดซึมออกมาจากฝ่ามือ เขาไม่คิดเลยว่าการทำลายดันเจี้ยนระดับต่ำวันนี้ จะกลายเป็นการลาก ‘อดีต’ ทั้งหมดของเขาให้กลับมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง นี่คือจุดเริ่มต้นของการชำระแค้นที่เขาเฝ้ารอมาตลอดสามปีครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในโลกของเงาด้วยกันนะครับ