คลื่นมอนสเตอร์ถล่มโลก

"ถ้ามึงก้าวออกมาอีกก้าวเดียว หัวของมึงจะหลุดจากบ่าโดยที่แม้แต่ระบบของมึงก็ยังประมวลผลไม่ทัน" เสียงทุ้มต่ำของคริสกร้าวขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ซ่านไปทั่วฐานบัญชาการชั่วคราว ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทขยับยืนบังหน้าเซร่าเอาไว้ ดวงตาของเขาไม่ได้มองไปยังศัตรูเบื้องหน้า แต่จ้องเขม็งไปที่รอยแยกมิติสีม่วงคล้ำที่กำลังฉีกกระชากท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงจนบิดเบี้ยวราวกับผ้าขี้ริ้ว "คริส... ท้องฟ้าตรงนั้น มันไม่ใช่แค่ประตูมิติธรรมดาแล้ว" เซร่ากระซิบ เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย ขณะที่มือเรียวกำกระชับดาบแรงก์ A จนขึ้นข้อขาว "พลังงานมานามันหนาแน่นจนหายใจไม่ออก... พวกมันกำลังทะลักออกมาแล้ว!" ไม่มีเสียงตอบรับจากชายหนุ่ม มีเพียงเสียงหัวเราะเยาะหยันที่ดังแว่วออกมาจากความว่างเปล่า มันคือเสียงของ 'จักรพรรดิมังกรทมิฬ' ที่แฝงอยู่ในคลื่นกระแสมานาอันบ้าคลั่ง ทันใดนั้น ท้องฟ้าที่แตกสลายก็พ่นกองทัพมอนสเตอร์นับหมื่นลงมาดั่งห่าฝน เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงแกนโลกทำให้ตึกระฟ้าใจกลางเมืองพังถล่มลงมาดั่งปราสาททราย คริสขยับยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ปราศจากความหวาดกลัว แต่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า "ในเมื่อพวกมันอยากให้โลกนี้เป็นสนามรบ..." คริสเอ่ยพลางดึงถุงมือหนังขึ้นกระชับ "เราก็แค่ต้องจัดงานศพให้พวกมันให้สมเกียรติที่สุด" เขาเหวี่ยงมือไปด้านหลัง 'จงออกมา... กองทัพเงาของข้า' เงาสีดำขลับใต้ฝ่าเท้าของคริสพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับฝูงอีกาที่ตื่นตระหนก มันขยายตัวออกและก่อร่างสร้างตัวเป็นอัศวินเงาหลายพันชีวิต ถือหอกยาวและโล่ที่ส่องประกายสีม่วงอำมหิต นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้เพื่อเอาตัวรอด แต่นี่คือการประกาศศักดาของ 'จักรพรรดิ' ผู้ที่จะไม่ยอมสยบให้แก่กฎเกณฑ์ใดๆ ของสมาคมฮันเตอร์ที่หักหลังเขาอีกต่อไป ภาพเบื้องหน้าคือความโกลาหล กองทัพมอนสเตอร์ระดับสูงหลายร้อยสายพันธุ์ต่างพุ่งเข้าใส่เมืองอย่างไร้ทิศทาง เสียงกรีดร้องของผู้คนผสมปนเปไปกับเสียงเครื่องจักรสงครามของสมาคมที่พยายามขัดขืนอย่างสิ้นหวัง แต่สิ่งที่น่าสมเพชที่สุดคือกลุ่มฮันเตอร์แรงก์สูงที่เคยหยิ่งผยอง บัดนี้กลับวิ่งหนีตายเหมือนหนูติดจั่น "เซร่า ดูนั่นสิ" คริสชี้ไปยังกลุ่มฮันเตอร์ที่พยายามเปิดประตูมิติเพื่อหนีออกนอกประเทศ "พวกมันทิ้งประชาชนที่พวกมันเคยสาบานว่าจะปกป้อง เพื่อรักษาชีวิตอันไร้ค่าของตัวเอง" "เราจะทำอย่างไรดีคริส? ถ้าเราไม่หยุดประตูมิตินั่น พลังงานจะระเบิดและทำลายทุกอย่างในรัศมีร้อยกิโลเมตร" เซร่าถาม สายตาของเธอจ้องมองที่แกนกลางของประตูมิติที่กำลังหมุนวนด้วยความเร็วสูง "เธอรู้ไหม เซร่า..." คริสพ่นลมหายใจออกเบาๆ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทจนแทบไม่เห็นตาดำ "ข้าเคยเป็นแค่เด็กหนุ่มแรงก์ F ที่ยอมตายเพื่อพวกมัน แต่ตอนนี้... ข้าคือผู้คุมกฎ กฎของที่นี่... ข้าจะเป็นคนเขียนมันเอง" เขากระโดดพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่างกายของเขากลายเป็นประกายสีดำที่ตัดผ่านอากาศ กองทัพเงาติดตามไปดุจเงาตามตัว เมื่อถึงจุดสูงสุดเหนือศูนย์กลางของประตูมิติ คริสชูมือขึ้นขวา ดาบสั้นสีเงินยวงปรากฏขึ้นในมือ พลังมานาที่เขาสั่งสมมาทั้งหมดตั้งแต่จุดเริ่มต้นเริ่มหลอมรวมจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เขาสับดาบลงมาเพียงครั้งเดียว! คลื่นพลังตัดผ่านชั้นบรรยากาศ กวาดล้างกองทัพมอนสเตอร์ที่อยู่เบื้องล่างจนสลายกลายเป็นละอองธุลีในพริบตา แรงปะทะทำให้เกิดสุญญากาศขนาดใหญ่ แต่ทว่า... เมื่อฝุ่นควันจางลง แทนที่จะเป็นการปิดตายของประตูมิติ กลับมีร่างมหึมาของชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวออกมาจากรอยแยกมิตินั้น เขามีใบหน้าที่เหมือนกับคริสทุกประการ แต่ดวงตาของเขากลับเป็นสีทองอำพันที่เปี่ยมด้วยอำนาจสังหาร และที่สำคัญ... บนหน้าอกของเขามีตราประทับของสมาคมฮันเตอร์ที่ถูกลบไปแล้วปรากฏอยู่ชัดเจน "ยินดีที่ได้พบนะ... ตัวข้าจากอีกมิติหนึ่ง" ร่างจำลองนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ก่อนจะยกมือขึ้นชี้ไปยังเซร่า "ดูเหมือนว่าชะตากรรมของเธอในโลกนี้ จะถูกตัดสินไปตั้งนานแล้วนะ... คริส" เซร่าทรุดฮวบลงกับพื้น เลือดสีดำทะลักออกมาจากปากของเธออย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย คริสชะงักงัน หัวใจที่เคยเยือกเย็นเต้นรัวด้วยความเดือดดาล "แกทำอะไรลงไป!" คริสคำราม พร้อมกับที่เงาทุกเงาในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรรอบตัวเขากลายเป็นสีแดงฉานด้วยจิตสังหารที่ไร้การควบคุม เงาฮันเตอร์ไร้เงาขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันโหดร้ายนี้มาจนถึงบรรทัดสุดท้ายนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ