ความโหดที่คาดไม่ถึง

"ถอยไปเซร่า... อย่าให้เลือดพวกมันกระเด็นโดนชุดเธอ" คริสเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยไอสังหารที่หนักอึ้งจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว เบื้องหน้าของพวกเขาคือ 'อเวจีมังกรคลั่ง' บอสระดับตำนานที่สมาคมฮันเตอร์ตราหน้าว่าไม่มีวันถูกกำจัดได้ด้วยมนุษย์ มันคืออสุรกายเกล็ดเหล็กไหลขนาดมหึมาที่แผ่รังสีแห่งความตายออกมาไม่ขาดสาย แต่ในสายตาของคริส มันกลับเป็นเพียงเศษเนื้อที่รอเวลาถูกชำแหละ "คริส... นายแน่ใจนะ? นั่นมันมังกรระดับหายนะเชียวนะ!" เซร่าถอยกรูดไปด้านหลัง มือขวาที่กุมด้ามดาบสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่มันคือความตื่นเต้นที่สัญชาตญาณเธอกำลังแผดร้องเตือนว่า กำลังจะได้เห็นสิ่งที่โลกนี้ไม่เคยพบเห็นมาก่อน บอสอเวจีคำรามก้อง เสียงของมันสั่นสะเทือนไปถึงแก่นกระดูก มันเงื้อกรงเล็บขนาดมหึมาหมายจะขยี้ชายหนุ่มตรงหน้าให้แหลกคามือ แววตาของมันเหยียดหยามมนุษย์ตัวจ้อยที่กล้าท้าทายอำนาจของเผ่าพันธุ์มังกร คริสไม่ขยับกายแม้แต่นิ้วเดียว เขายืนสงบนิ่งราวกับรูปปั้น ดวงตาสีรัตติกาลเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะกระซิบคำสั่งที่เหมือนเสียงพิพากษาจากนรก "ปรากฏตัว... กองทัพเงา" ทันใดนั้น ผืนดินเบื้องหน้าคริสก็ระเบิดออก ไม่ใช่ด้วยแรงระเบิดจากระเบิดแสวงเครื่อง แต่ด้วยความมืดมิดที่พุ่งทะลักขึ้นมาจากใต้ภิภพ เงาสีดำสนิทนับร้อยนับพันสายพุ่งขึ้นมาราวกับงูพิษที่กระหายเลือด ร่างของอัศวินเงาไร้หน้าถือหอกที่หลอมจากความว่างเปล่าปรากฏขึ้นล้อมรอบบอสยักษ์ไว้ในพริบตา "สังหาร" คำสั่งเดียวสั้นๆ ทว่าเฉียบขาดดุจคมดาบ เงาอัศวินทั้งหมดพุ่งตัวออกไปพร้อมกัน รวดเร็วยิ่งกว่าแสงวูบวาบของสายฟ้า บอสอเวจีมังกรคลั่งที่เคยมั่นใจในเกล็ดอันแข็งแกร่งของตน บัดนี้กลับต้องเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อคมหอกนับพันเล่มทะลวงผ่านเกล็ดเหล็กไหลของมันราวกับเสียบเข้าในเนยอุ่นๆ *ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!* เสียงของคมอาวุธแหวกผ่านเนื้อหนังดังระรัวไม่ขาดสาย เลือดสีน้ำเงินเข้มสาดกระจายไปทั่วห้องโถงมิติ ร่างมหึมาที่เคยหยิ่งผยองถูกตรึงไว้ด้วยหอกนับร้อยเล่มก่อนที่ร่างเงานับร้อยจะรุมทึ้งจากทุกทิศทาง มันไม่มีโอกาสแม้แต่จะกางปีกหรือพ่นลมหายใจแห่งเพลิง มันทำได้เพียงส่งเสียงร้องโหยหวนที่ค่อยๆ แผ่วลงจนเงียบสนิทภายในเวลาไม่ถึงห้าวินาที ความเงียบเข้าปกคลุมสถานที่แห่งนั้นทันที เหลือเพียงร่างของมังกรยักษ์ที่กองลงกับพื้นกลายเป็นเพียงก้อนเนื้อไร้วิญญาณที่ถูกเงาดำกัดกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก คริสเดินก้าวผ่านซากศพที่ค่อยๆ สลายกลายเป็นละอองสีดำไปอย่างเยือกเย็น เขาหยุดยืนอยู่หน้าหัวใจมังกรที่ยังคงส่องประกายสีทองอร่ามท่ามกลางความตาย เซร่าที่ยืนอึ้งอยู่เบื้องหลังถึงกับเข่าอ่อน เธอไม่เคยคิดฝันว่าชายที่เธอเคยรู้จักในฐานะฮันเตอร์แรงก์ F ที่ขี้ขลาดคนนั้น จะกลายเป็นจอมราชันย์ที่สามารถพิชิตบอสระดับตำนานได้ด้วยการสั่งการเพียงครั้งเดียว "เห็นไหมเซร่า... สมาคมฮันเตอร์ไม่ได้เป็นผู้กำหนดโชคชะตาของเราหรอก" คริสหยิบหัวใจมังกรขึ้นมาพลางหันกลับมามองเธอ "คนที่กำหนดความตายของพวกมัน... ก็คือเราเอง" เขายิ้มที่มุมปาก ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับแฝงความนัยที่น่าขนลุกขณะที่เขามองไปที่เงาของตนเองบนพื้นดิน ซึ่งดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้นผิดปกติและเริ่มสั่นไหวอย่างมีชีวิต ทันใดนั้น เงาของคริสก็บิดเบี้ยวและพุ่งทะยานขึ้นมารวมตัวกันเป็นรูปร่างของใครบางคนที่เขารู้จักดี... ชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวสะอาดตาก้าวออกมาจากเงาของเขา ราวกับก้าวออกมาจากอีกมิติหนึ่ง ใบหน้าของชายผู้นั้นเหมือนกับคริสราวกับแกะ แต่มันกลับเต็มไปด้วยความบิดเบี้ยวและรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียมเกินมนุษย์ "เล่นสนุกพอหรือยัง... ท่านราชาตัวปลอม?" ร่างเงาในชุดสูทสีขาวเอ่ยขึ้นพลางตบไหล่คริสอย่างเป็นกันเอง ท่ามกลางสายตาที่ตื่นตะลึงของเซร่าที่พยายามจะคว้าดาบขึ้นมาอีกครั้ง แต่คริสกลับยกมือห้ามไว้ ดวงตาของเขาฉายแวววูบไหวเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในดันเจี้ยนแห่งนี้ คริสขบกรามแน่นเมื่อพบว่าชายที่อยู่ตรงหน้า คือสิ่งที่เขาพยายามปิดตายไว้ในส่วนลึกของจิตใจมาโดยตลอด หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา