ต้อนรับสมาชิกใหม่?

“ข่าวลือเรื่องเยว่เยว่ตั้งครรภ์น่ะ... เป็นเรื่องจริงหรือแค่ข้ออ้างเพื่อหลบงานในค่ายกันแน่คะ?” เสียงแหลมสูงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นกลางวงสนทนาหน้าสหกรณ์ประจำหมู่บ้าน นางจาง—แม่สามีผู้ไม่เคยหวังดี—จงใจเปล่งเสียงให้ดังพอที่ชาวบ้านที่กำลังเลือกซื้อไข่ไก่จะหันมามองเป็นตาเดียว ดวงตาของนางหรี่ลงด้วยความริษยาขณะจ้องมองไปยังหลินเยว่ที่กำลังยุ่งอยู่กับการจัดเรียงขวดแยมผลไม้กวนสูตรพิเศษลงบนชั้นวาง หลินเยว่ชะงักมือไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ คลี่ยิ้มบาง เธอไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหรือรีบร้อนแก้ตัว แต่กลับวางขวดแก้วลงอย่างใจเย็นราวกับกำลังเล่นหมากรุกที่เธอคุมเกมไว้ทั้งหมด “คุณแม่คะ” หลินเยว่เรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความนัย “ถ้าข่าวลือเป็นเรื่องจริง คุณแม่จะดีใจที่กำลังจะมีหลาน หรือจะเสียใจที่ไม่มีโอกาสได้เข้ามาจัดการเงินในบัญชีของกู้เฉิงกันแน่คะ?” บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบลงทันที ชาวบ้านต่างพากันกลั้นหายใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แม่สะใภ้จอมโลภมาหาเรื่อง แต่การเปิดฉากปะทะด้วยเรื่อง 'ทายาท' เช่นนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่ “แก! อย่ามาปากดีนะนังเด็กนี่!” นางจางพุ่งตัวเข้ามาหมายจะคว้าแขนหลินเยว่ แต่ทว่าร่างสูงโปร่งในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวมะกอกกลับก้าวเข้ามาขวางไว้ได้ทันท่วงที กู้เฉิงจับข้อมือมารดาไว้มั่น นัยน์ตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นเย็นเยียบจนคนมองต้องสะท้าน “แม่ครับ” กู้เฉิงเอ่ยเสียงต่ำ ทรงพลัง และแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้นางจางต้องชะงัก “ภรรยาผมกำลังพักผ่อนอยู่ และผมไม่ต้องการให้ใครหน้าไหนมาทำลายความสงบของเธอ แม้แต่แม่เองก็ไม่มีข้อยกเว้น” หลินเยว่แอบลอบยิ้ม เธอขยับเข้าไปใกล้กู้เฉิงแล้วแสร้งวางมือบนหน้าท้องตัวเองเบาๆ พลางทำท่าทางอ่อนเพลียเล็กน้อย แม้ในความเป็นจริงเธอจะไม่ได้ตั้งครรภ์ แต่การใช้ 'อาวุธ' ที่ไม่มีอยู่จริงสยบคนโลภนี่แหละคือกลยุทธ์ที่เฉียบขาดที่สุด “กู้เฉิง... อย่าทำร้ายแม่นะ” หลินเยว่กระซิบเสียงหวาน แต่ดังพอให้คนรอบข้างได้ยิน “ฉันแค่อาจจะแค่พักผ่อนไม่พอน่ะค่ะ ช่วงนี้กิจการในฟาร์มยุ่งมาก งานที่ร้านอาหารก็ต้องขยายสาขา อีกอย่าง... ยาบำรุงที่พี่ซื้อมาให้เมื่อคืน ฉันยังทานไม่หมดเลยค่ะ” กู้เฉิงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเข้าใจเกมของภรรยา เขาเปลี่ยนสีหน้าจากความเย็นชาเป็นความอ่อนโยนที่ชวนให้คนรอบข้างหมั่นไส้ได้ทันที เขาดึงหลินเยว่เข้าสู่อ้อมกอดอย่างทะนุถนอม ราวกับเธอกลายเป็นแก้วตาดวงใจที่เปราะบางที่สุดในโลก “ถ้าเหนื่อยก็พัก งานพวกนี้ไม่ต้องทำแล้ว ผมเลี้ยงไหว” กู้เฉิงประกาศก้อง ต่อหน้าชาวบ้านที่เริ่มซุบซิบกันด้วยความอิจฉา นางจางกัดฟันกรอด ความโลภในใจปะทุขึ้นเมื่อเห็นว่าลูกชายแท้ๆ ของตนปรนเปรอหญิงที่นางเกลียดชังเพียงใด นางมองไปที่หลินเยว่ด้วยสายตาอาฆาตก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะ “เลี้ยงไหวหรือ? เงินเดือนทหารแค่ไหนกันเชียว ถ้าวันหนึ่งเกิดเรื่องฉาวโฉ่ขึ้นมาว่าไม่ได้ท้องจริง... ฉันจะดูสิว่าตอนนั้นแกจะยังกอดกันรักใคร่แบบนี้ได้อีกไหม!” นางจางหันหลังเดินสะบัดออกไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่แฝงไปด้วยคลื่นลมที่กำลังจะถาโถม หลินเยว่ขยับตัวออกจากอ้อมกอดของกู้เฉิง รอยยิ้มสดใสเมื่อครู่หายไปแทนที่ด้วยความครุ่นคิด เธอรู้ดีว่าคำเตือนของนางจางไม่ใช่เรื่องล้อเล่น นางต้องมีแผนการอะไรบางอย่างที่ชั่วร้ายกว่าเดิมแน่ และที่สำคัญ... การแสร้งตั้งครรภ์เพื่อปั่นหัวคนแบบนี้ มันเหมือนกับการเดินอยู่บนเส้นด้ายที่พร้อมจะขาดผึงได้ทุกเมื่อหากเผลอไผล ตกดึกภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านหน้าต่างบ้านพัก กู้เฉิงนั่งลงข้างเตียง มองดูหลินเยว่ที่กำลังทบทวนบัญชีรายรับรายจ่ายของร้านอาหาร “เยว่เยว่... เรื่องที่ผมขัดแม่คุณ” กู้เฉิงเริ่มเปิดบทสนทนา เสียงของเขาละมุนผิดกับยามอยู่ในค่าย “คุณโกรธผมไหมที่ทำให้เรื่องมันบานปลาย?” หลินเยว่เงยหน้าขึ้น สบตาชายหนุ่มที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเธอ “ไม่หรอกค่ะ แต่ฉันเริ่มกังวล... ถ้าสักวันฉันท้องจริงๆ ขึ้นมา หรือถ้าแม่คุณรู้ความจริงว่าฉันโกหก... เราจะทำอย่างไรคะ?” กู้เฉิงยื่นมือไปลูบแก้มเนียนของเธอเบาๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากชิดกัน “ไม่ว่าวันนั้นจะมาถึงจริงหรือไม่ ผมก็จะไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายคุณ ต่อให้ต้องงัดกับทั้งหมู่บ้าน ผมก็พร้อมจะทำ” ในขณะที่ทั้งสองกำลังดื่มด่ำกับความหวานชื่น ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูบ้านก็ดังขึ้นอย่างรุนแรงและเร่งรีบในยามวิกาล *ปัง! ปัง! ปัง!* หลินเยว่สะดุ้งสุดตัว กู้เฉิงลุกขึ้นยืนในทันที สัญชาตญาณทหารตื่นตัวเต็มที่ เขาเดินไปที่ประตูมือหนึ่งเอื้อมหยิบอาวุธที่เตรียมไว้ใกล้ตัว เมื่อเปิดประตูออกไป ทั้งสองต้องชะงักเมื่อพบกับชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มที่ดูแปลกแยกจากชาวบ้านในยุค 70 อย่างสิ้นเชิง เขาคือทนายความส่วนตัวของตระกูลกู้ที่ไม่ได้พบกันมานานหลายปี “คุณกู้เฉิงครับ” ชายคนนั้นเอ่ยด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “ผมมีข่าวร้ายมาแจ้ง... เกี่ยวกับพินัยกรรมของคุณปู่ท่าน และดูเหมือนว่าการ ‘ตั้งครรภ์’ ของภรรยาคุณ จะกลายเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้เกิดการฆาตกรรมขึ้นในค่ำคืนนี้ครับ” หลินเยว่หน้าซีดเผือด เธอมองไปที่กู้เฉิง ก่อนจะพบว่าที่ขอบเสื้อของทนายความคนนั้น... มีรอยเลือดสีแดงสดหยดติดอยู่ หวังว่าการเดินทางในครั้งนี้จะทำให้ทุกคนตื่นเต้นและหลงรักคู่สามีภรรยาคู่นี้นะคะ!