เตรียมตัวรับมือความเปลี่ยนแปลง

“ถ้าพวกเรายังขายแค่ซาลาเปากับน้ำเต้าหู้รถเข็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าอีกสามปีก็คงยังซื้อตึกสองชั้นหัวมุมถนนนั้นไม่ได้หรอกค่ะ พี่กู้” หลินเยว่วางสมุดบัญชีปกหนังสีน้ำตาลลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็ง เสียงกระแทกเบาๆ ของมันสะท้อนความมุ่งมั่นที่อัดแน่นอยู่ในอก ร่างระหงในชุดเสื้อเชิร์ตผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนพับแขนขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดและข้อมือเรียวสวยที่ผ่านงานหนักมาพอสมควร ดวงตากลมโตเป็นประกายเจิดจ้าสะท้อนแสงไฟตะเกียงน้ำมันในยามค่ำคืน เธอกำลังกวาดสายตามองสามีหนุ่มผู้มีตำแหน่งเป็นถึงนายทหารยศสูง แต่กลับต้องมานั่งสวมผ้ากันเปื้อนช่วยเธอนวดแป้งและล้างจานทุกวันด้วยความเอ็นดู กู้เฉิงเงยหน้าขึ้นจากกะละมังใส่หัวหอมใหญ่ มือหนาที่ผ่านการจับปืนและฝึกทหารอย่างโชกโชนกำลังปอกเปลือกบางๆ ออกด้วยความคล่องแคล่ว เขาไม่ได้แสดงอาการตกใจกับคำพูดของภรรยาแม้แต่น้อย รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก นัยน์ตาคมกริบที่เคยใช้มองข้าศึกด้วยความดุดัน บัดนี้กลับอ่อนโยนและฉายแววคลั่งรักจนแทบจะละลาย “ภรรยาตัวน้อยของพี่มีแผนการใหญ่ในใจแล้วสินะคะ หืม?” เสียงทุ้มต่ำน่าฟังเอ่ยถามอย่างตามใจ พร้อมกับยื่นมือที่สะอาดดีแล้วมาบีบจมูกโด่งรั้นของเธอเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว “ไม่ว่าเธออยากทำอะไร พี่ก็พร้อมสนับสนุนทุ่มสุดตัวอยู่แล้ว เงินเดือนของพี่และเงินเก็บจากร้านค้า... ทุกหยวนเป็นของเธอทั้งหมด” “ไม่ใช่แค่เรื่องเงินหค่ะพี่กู้ แต่คือ ‘โอกาส’ ต่างหาก” หลินเยว่ปัดมือเขาออกอย่างไม่จริงจังนัก ใบหน้าเนียนซับสีระเรื่อขึ้นเล็กน้อยด้วยความเขินอาย แต่ริมฝีปากยังคงเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด “ตอนนี้รสชาติอาหารของพวกเราเป็นที่ติดอกติดใจของคนทั้งตลาดมืดและตรอกซอกซอยแล้ว แผงลอยมันคับแคบเกินไป ลูกค้าต้องยืนรอคอยท่ามกลางลมหนาวและฝุ่นละออง แถมวัตถุดิบชั้นดีที่หนูแอบเอาออกมาจาก... เอ่อ... แหล่งลับของหนู ก็เริ่มจะเอามาทำขายแบบจำกัดจำเขี่ยไม่ได้แล้ว ถ้าเราไม่ยกระดับขึ้นเป็น ‘ภัตตาคาร’ หรือ ‘ร้านอาหารเต็มรูปแบบ’ เราจะพลาดกลุ่มลูกค้าระดับบนที่มีกำลังซื้อสูงไปอย่างน่าเสียดายค่ะ” นี่คือเป้าหมายสำคัญของบทนี้ การก้าวข้ามจากแม่ค้าแผงลอยสู่การเป็นเจ้าของร้านอาหารเต็มตัวในยุคเจ็ดศูนย์ที่กำลังเปลี่ยนผ่านทางเศรษฐกิจไม่ใช่เรื่องง่าย รัฐบาลเริ่มผ่อนปรนให้มีกิจการส่วนตัวได้บ้างแล้ว แต่สายตาอิจฉาริษยาและกฎระเบียบยิบย่อยยังคงเป็นดาบสองคมที่คอยทิ่มแทง “พี่เข้าใจความคิดของเธอค่ะเยว่เยว่” กู้เฉิงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำในชุดเสื้อกล้ามสีเขียวขี้ม้าเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสมส่วน เขาเดินอ้อมโต๊ะมาสวมกอดเอวบางจากด้านหลัง เกยคางไว้บนลาดไหล่เล็กสูดดMความหอมสะอาดจากเรือนผมของภรรยา “ตึกหัวมุมถนนผิง안ที่เธอเล็งไว้ เจ้าของเดิมเป็นพ่อค้าเก่าที่ถูกส่งตัวไปค่ายกักกันช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม ตอนนี้ลูกชายของเขาแอบกลับมาลักลอบขายสิทธิ์การเช่าต่ออย่างเงียบๆ เพราะต้องการเงินไปหนีภัยที่ทางใต้... แต่ปัญหาคือ คนที่จ้องจะฮุบตึกนั้นไม่ได้มีแค่พวกเราค่ะ” หัวใจของหลินเยว่กระตุกวูบ หันขวับกลับมามองสามีด้วยความตกใจ “หมายความว่ายังไงคะ? หรือว่า...” “ใช่ค่ะ... แม่สามีจอมร้ายคนนั้นของคุณแม่ตัวดี และน้องชายสามีจอมเกียจคร้านของเธอ แอบได้กลิ่นเงินก้อนนี้เข้าแล้วเหมือนกัน” กู้เฉิงแค่นหัวเราะในลำคอแผ่วเบา แววตาคมปลาบฉายแววเยียบเย็นจนน่ากลัว “พวกเขารู้ว่าพวกเราเก็บเงินสดไว้ก้อนหนึ่งจากการขายอาหาร และกำลังพยายามหาทางบีบบังคับให้เราส่งมอบเงินนั้นให้ โดยอ้างเรื่องความกตัญญูกตเวที” บรรยากาศในห้องครัวเล็กๆ พลันเย็นเยียบลงทันที หลินเยว่กัดริมฝีปากแน่น ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาในอก นางเฒ่าแซ่หวังผู้นั้นไม่เคยคิดจะปล่อยให้ชีวิตของพวกเขาสงบสุขเลยจริงๆ สมบัติทุกชิ้นที่นางได้มาล้วนมาจากการเอาเปรียบและสูบเลือดสูบเนื้อกู้เฉิงมาตั้งแต่เด็ก ครั้งนี้หลagคิดจะมาแย่งชิงอนาคตที่เธอและสามีร่วมกันสร้างมาด้วยหยาดเหงื่ออย่างนั้นหรือ? ไม่มีทางเสียหรอกค่ะ! “หึ บังคับความกตัญญูงั้นหรือคะ? ฝันไปเถอะค่ะ!” หลินเยว่แค่นยิ้มเย็น ดวงตาฉายแววเจ้าเล่ห์และมั่นใจในตัวเองสูงลิ่ว “ในเมื่อพวกเขากล้ามาหาเรื่องถึงที่ ก็อย่าหาว่าพวกเราใจร้ายเลยนะคะ พี่กู้... ในมิติลับของหนูยังมีแป้งสาลีชั้นดี เนื้อวัวตุ๋นสมุนไพรสูตรลับ และเหล้าหมักชั้นเลิศอยู่เพียบ เรามาใช้โอกาสนี้ ‘ตกปลาตัวใหญ่’ กันสักตั้งดีไหมคะ?” กู้เฉิงมองรอยยิ้มซุกซนแต่แฝงด้วยความเฉียบขาดของภรรยาแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจยาว ภรรยาตัวน้อยของเขานับวันยิ่งเหมือนแม่เสือสาวเจ้าเล่ห์เข้าไปทุกที ใครที่กล้ามาขวางทางก้าวสู่ความสำเร็จของนาง คนผู้นั้นคงต้องเตรียมตัวรับมือกับความพินาศที่จะมาถึงอย่างแน่นอน “ตามใจเธอทุกอย่างค่ะ อยากเล่นสนุกกับพวกเขายังไง พี่จะคอยถือกระบองคอยไล่ตีให้อยู่ข้างหลังเอง” สามีหนุ่มกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู นัยน์ตาส่อแววคลั่งรักจนหลอดไฟตะเกียงแทบจะสู้ความหวานไม่ไหว แต่ทว่า... ในขณะที่ทั้งสองกำลังวางแผนการตลบหลังตảngเฒ่าหวังอย่างรัดกุมอยู่นั้น เสียงเคาะประตูกลับดังขึ้นอย่างรุนแรงและไร้ซึ่งมารยาทที่ด้านนอกบ้าน! ปัง! ปัง! ปัง! “กู้เฉิง! หลินเยว่! พวกแกสองคนผัวเมียรีบเปิดประตูเดี๋ยวนี้! อย่าคิดว่าซ่อนตัวอยู่ในบ้านแล้วจะหนีพ้นเรื่องเงินก้อนโตได้นะยะ!” เสียงแหลมปรี๊ดของแม่สามีจอมร้ายตะโกนแผดลั่นทะลุกำแพงเข้ามา พร้อมกับเสียงทุบประตูที่ดังสนั่นหวั่นไหวราวกับจะพังเข้ามาให้ได้ในทันที! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนความแซ่บ ความฟิน และความสู้ชีวิตของคู่สามีภรรยาคู่นี้มาโดยตลอดนะคะ!