เช่าตึกเก่าทำร้านอาหาร

“ปล่อยให้มันคิดว่าเรากลัวไปก่อนเถอะค่ะกู้เฉิง ยิ่งมันคิดว่าเราจนตรอก... มันนั่นแหละที่จะเผยหางออกมาเอง” หลินเยว่กระตุกยิ้มที่มุมปาก ดวงตาคู่งามไม่ได้ฉายแววหวาดหวั่นอย่างที่ศัตรูคาดหวัง ตรงกันข้าม เธอกลับดึงมือหนาของสามีเข้ามาแนบแก้ม กลิ่นอายความอบอุ่นจากฝ่ามือที่กร้านแดดจากการฝึกทหารของเขา ทำให้ความตึงเครียดในใจผ่อนคลายลงชั่วขณะ ก่อนที่เธอจะผละออกมาแล้วหันไปมอง ‘ตึกเก่า’ ทรงยุโรปผสมจีนที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ตึกแห่งนี้คืออดีตโกดังสินค้าที่ถูกทิ้งร้างมานานหลายปี ฝุ่นเกาะหนาจนมองแทบไม่ออกว่าโครงสร้างเดิมงดงามเพียงใด แต่นัยน์ตาของหลินเยว่มองเห็นภาพร้านอาหารในฝัน... สไตล์จีนโมเดิร์นที่ผสมผสานความคลาสสิกของยุคเก่าเข้ากับความทันสมัยที่เธอนำมาจากอนาคต “พี่จะให้คนงานมาถอนพวกวัชพืชพวกนี้ออกให้หมดวันนี้เลยไหมครับ?” กู้เฉิงเอ่ยถาม น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและราบเรียบอย่างคนควบคุมอารมณ์ได้ดีเยี่ยม แม้ลึกๆ ในใจเขาจะรู้อยู่เต็มอกว่า ‘แม่ตัวดี’ กำลังวางแผนตลบหลังคนในบ้าน แต่เขาก็เลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวภรรยามากกว่าสิ่งอื่นใด “ยังไม่ใช่ตอนนี้ค่ะ” หลินเยว่ส่ายหน้า เธอเดินเข้าไปใกล้ประตูไม้บานใหญ่ที่พังเสียหาย เธอใช้มือดันมันเบาๆ เสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดของไม้เก่าดังสนั่นราวกับเสียงประท้วงจากอดีต “เราต้องทำให้มันดูเหมือนกำลังจะพังถล่มลงมาจริงๆ จนไม่มีใครอยากได้... แล้วเราค่อยเข้าไปเปลี่ยนมันให้เป็นสมบัติล้ำค่าในคืนเดียว” ภายในตึกมืดสลัวและอบอ้าว แต่หลินเยว่กลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เธอหยิบกุญแจที่เพิ่งเช่ามาได้จากสำนักงานเขตขึ้นมาควงเล่นในมือ แผนการของเธอไม่ใช่แค่การเปิดร้านอาหาร แต่มันคือการสร้าง ‘ฐานที่มั่น’ ในการกระจายสินค้าจากมิติลับโดยไม่มีใครสงสัย “ที่นี่พื้นที่กว้างพอจะทำห้องครัวเปิดโล่ง ให้ลูกค้าเห็นการปรุงอาหารสดๆ ส่วนหน้าร้าน... ฉันอยากได้กำแพงอิฐเปลือยตัดกับเฟอร์นิเจอร์ไม้ขัดมัน ผสมกับโคมไฟแก้วเจียระไนที่คุณหามาให้” เธอเริ่มวางแผนด้วยสายตาที่เปล่งประกาย กู้เฉิงมองดูภรรยาที่กำลังวาดมือไปมาในอากาศด้วยความรักใคร่ระคนเอ็นดู “อยากได้อะไรเพิ่มไหมครับ?” เขาถามพลางก้าวเข้ามาประชิดตัว ใช้แขนแกร่งโอบเอวคอดของเธอไว้หลวมๆ จากด้านหลัง “อยากได้ความเงียบค่ะ” หลินเยว่หัวเราะเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับเขา “เงียบพอที่จะไม่ให้ใครรู้ว่าเรากำลังทำอะไร... โดยเฉพาะคนในบ้านหลังนั้น” กู้เฉิงก้มหน้าลงมาจนหน้าผากของเขาชนกับของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้ากันและกัน “พี่จะกันทุกคนออกไปให้ไกลที่สุด ไม่มีใครมาทำลายความฝันของเธอได้ แม้แต่คนในตระกูลกู้ก็ตาม” บรรยากาศในตึกเก่าเริ่มเปลี่ยนไป จากความวังเวงกลายเป็นความอบอุ่นที่อบอวลไปด้วยความเชื่อใจ หลินเยว่หยิบแบบร่างที่วาดใส่กระดาษไขออกมาจากกระเป๋าสะพาย มันคือดีไซน์ร้านที่เธอตั้งใจบรรจงเขียนขึ้นมาใหม่ทั้งหมด ความเป็นจีนโมเดิร์นที่เรียบหรูแต่แฝงไปด้วยพลังของการค้าขาย พวกเขาใช้เวลาทั้งบ่ายในการวัดขนาดพื้นที่และวางจุดติดตั้งโครงสร้าง กู้เฉิงยอมวางมือจากงานกองทัพมาช่วยเธอตอกตะปูและขยับโครงเหล็กหนักๆ โดยไม่มีบ่นสักคำ แม้เหงื่อจะซึมไปตามไรผมและเสื้อทหารสีเขียวมะกอกจะเปรอะเปื้อนฝุ่นผง แต่ดวงตาของเขาก็ไม่เคยละไปจากใบหน้าของภรรยาเลย “พี่เฉิงคะ ดูตรงนี้สิ ถ้าเราวางเคาน์เตอร์ยาวไว้ตรงนี้ มันจะเชื่อมระหว่างโซนครัวกับโซนที่นั่งได้อย่างลงตัวเลย” หลินเยว่ชี้ไปที่มุมหนึ่งของห้องโถงกว้าง แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านหน้าต่างบานสูงเข้ามาตกลงบนใบหน้าของเธอ ทำให้เธอดูราวกับนางฟ้าที่กำลังสร้างอาณาจักรของตัวเองขึ้นมาจากกองซากปรักหักพัง กู้เฉิงมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัว เขาตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่า เขาไม่ได้แค่หลงรักผู้หญิงคนนี้ แต่เขาพร้อมที่จะเผาผลาญโลกทั้งใบเพื่อปกป้องรอยยิ้มนี้เอาไว้ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นจากทางด้านนอกของตึก เสียงเคาะประตูที่รุนแรงจนประตูกลอนไม้สั่นสะเทือนทำลายความเงียบสงบลงในทันที “เปิดประตู! ฉันรู้ว่าพวกแกอยู่ข้างใน! ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ อีสะใภ้ตัวดี!” เสียงแหลมสูงที่คุ้นเคยทำเอาหลินเยว่ชะงักไป ดวงตาของเธอฉายแววเย็นเยียบขึ้นมาทันที ไม่ใช่ความกลัว แต่มันคือความรำคาญใจที่ถูกรบกวนในเวลาที่สำคัญที่สุด กู้เฉิงกระชับกรามแน่น เตรียมจะก้าวออกไปเผชิญหน้า แต่หลินเยว่กลับคว้ามือเขาไว้แน่นแล้วส่ายหน้าช้าๆ เธอเดินไปที่หน้าต่างที่พังอยู่ครึ่งหนึ่งแล้วชะโงกมองออกไป ก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มที่ดูซุกซนและลึกลับให้สามี “พี่คะ... ดูเหมือนจะมี ‘แขกที่ไม่ได้รับเชิญ’ มาช่วยเราประหยัดค่าจ้างแรงงานแล้วล่ะค่ะ” เธอพึมพำเสียงเรียบ “ลองมองดูดีๆ สิคะ ใครมากับแม่สามีบ้าง?” กู้เฉิงขมวดคิ้วมองผ่านช่องหน้าต่างไป และในวินาทีที่เขาเห็นเงาร่างของบุคคลที่เดินตามหลังหญิงชราคนนั้นมา หัวใจของเขาก็หยุดเต้นไปวูบหนึ่ง... เพราะนั่นไม่ใช่คนในตระกูลกู้ แต่มันคือชายในเครื่องแบบของสำนักงานตรวจสอบการค้าที่เขาไม่ควรมาอยู่ที่นี่ในเวลานี้! ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้ หวังว่าทุกคนจะสนุกไปกับการสร้างร้านอาหารของหลินเยว่นะคะ! ส้มหวานมิติลับค่ะ