ปัญหาเรื่องใบอนุญาต

“ใครอนุญาตให้พวกคุณเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวโดยไม่มีหมายค้น!” เสียงของกู้เฉิงไม่ได้ดังจนตะคอก แต่มันกลับเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลแบบที่ทหารยศสูงเท่านั้นจะทำได้ เขาก้าวออกมาขวางหน้าหลินเยว่ไว้เหมือนกำแพงเหล็กกล้า ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองชายในเครื่องแบบของสำนักงานตรวจสอบการค้าที่กำลังเดินกรีดกรายเข้ามาในร้านพร้อมกับแม่สามีที่ทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง ชายคนนั้นชะงักฝีเท้าเล็กน้อยก่อนจะยืดอกขึ้น พยายามกลบเกลื่อนความประหม่าด้วยการกระแอมไอ “พันเอกกู้... เราไม่ได้มาเพื่อค้นหาของผิดกฎหมายหรอกครับ เรามาตาม ‘รายงาน’ ที่ว่ามีร้านค้าแห่งหนึ่งกำลังกักตุนสินค้าและดำเนินกิจการโดยไม่มีใบอนุญาตประกอบการที่ถูกต้องตามระเบียบใหม่ของเขตปกครอง” เขายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลที่ดูยับเยินออกมา กวาดสายตามองไปรอบๆ ร้านที่เพิ่งตกแต่งใหม่ของหลินเยว่ด้วยความเย้ยหยัน หลินเยว่ที่ยืนอยู่ด้านหลังสามีขยับตัวเล็กน้อย เธอไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด มือเล็กของเธอคว้าชายเสื้อกู้เฉิงไว้เบาๆ เพื่อส่งสัญญาณว่าให้เธอนั่นแหละเป็นคนจัดการ ก่อนจะก้าวออกมาข้างหน้าพร้อมรอยยิ้มที่สดใสจนน่าหมั่นไส้ “ใบอนุญาตงั้นหรือคะ? แหม... ถ้ารู้ว่าท่านเจ้าหน้าที่จะมาเยี่ยมเยียนกันถึงที่แบบนี้ เยว่คงเตรียมน้ำชาหอมๆ ไว้ต้อนรับ ไม่ต้องให้แม่สามีของเยว่ลำบากไปตามตัวมาถึงที่สำนักงานหรอกค่ะ จริงไหมคะคุณแม่?” แม่สามีที่ยืนเกาะขอบประตูทำหน้าบึ้งตึงทันที “อย่ามาพูดจาประชดประชัน! นังเด็กนี่! แกทำมาค้าขายเกินหน้าเกินตา แถมยังดูถูกระเบียบของรัฐแบบนี้ วันนี้แหละที่ความร่ำรวยจอมปลอมของแกจะพินาศ!” กู้เฉิงกำหมัดแน่นข้างลำตัว เขาไม่ชอบใจเลยที่เห็นแม่สามีเอาเรื่องนี้มาเล่นงานภรรยา แต่เมื่อหลินเยว่ปรายตามองเขาด้วยสายตาที่บอกว่า ‘วางใจเถอะ’ เขาจึงยอมถอยกลับมาครึ่งก้าว แม้ดวงตาจะยังคงจับจ้องไปที่ชายในเครื่องแบบอย่างไม่ไว้วางใจ “การค้าขายในยุคนี้ต้องการความแม่นยำในเอกสารค่ะ” หลินเยว่เอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ เธอเดินไปที่เคาน์เตอร์ หยิบสมุดบันทึกออกมาวางไว้ตรงหน้าเจ้าหน้าที่ “เยว่ทราบดีค่ะว่าการขอใบอนุญาตในช่วงนี้มีความซับซ้อน แต่ถ้าท่านเจ้าหน้าที่จะกรุณาตรวจสอบ ‘คำร้องพิเศษ’ ที่หลินเยว่ได้ยื่นผ่านกรมการพัฒนาเศรษฐกิจประจำเขตไว้ก่อนหน้านี้ ท่านจะเห็นว่าสถานะของร้านเราไม่ธรรมดาอย่างที่ใครบางคนพยายามให้ข้อมูลผิดๆ หรอกนะคะ” ชายเจ้าหน้าที่ขมวดคิ้ว เขาหยิบเอกสารที่หลินเยว่เลื่อนให้มาดู สายตาของเขาเปลี่ยนไปวูบหนึ่งเมื่อเห็นตราประทับสีแดงสดที่มุมเอกสาร แต่มันยังไม่ชัดเจนพอที่จะสรุปสถานการณ์ “ตราประทับนี้... มันเป็นของกองอำนวยการพิเศษนี่?” เขาพึมพำ ก่อนจะหันไปทางแม่สามีด้วยสายตาตำหนิ “คุณบอกว่าที่นี่ทำผิดกฎหมาย?” “มันก็ต้องผิดสิ! ดูสิ! ของในร้านมีตั้งมากมาย แกไปเอามาจากไหนในเวลาที่ข้าวยากหมากแพงแบบนี้!” แม่สามีโพล่งขึ้นมาโดยไม่คิดชีวิต หลินเยว่แค่นหัวเราะในลำคอ “ของที่นำมาขาย ล้วนมาจากการทำสัญญาสหกรณ์ร่วมกับฟาร์มในเขตปกครองส่วนนอก ซึ่งเป็นโครงการนำร่องที่กองทัพสนับสนุนเพื่อช่วยเหลือครอบครัวทหาร หากท่านเจ้าหน้าที่ต้องการตรวจสอบ เรายินดีให้ความร่วมมือเต็มที่ค่ะ แต่หากการตรวจสอบครั้งนี้เกิดจาก ‘ความเท็จ’ เพื่อกลั่นแกล้งผู้ประกอบการสุจริต ท่านคิดว่ากฎหมายจะคุ้มครองใครระหว่างประชาชนที่เสียภาษีถูกต้อง กับผู้ที่ใช้ช่องทางราชการมาเป็นเครื่องมือส่วนตัวคะ?” บรรยากาศในร้านเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจของแม่สามีที่เริ่มติดขัด เจ้าหน้าที่คนนั้นเหงื่อตก เขารู้ดีว่ากู้เฉิงไม่ใช่ทหารธรรมดา การไปล่วงเกินคนที่ ‘มีเส้นสาย’ ในระดับสูงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ แต่ในวินาทีที่ดูเหมือนหลินเยว่จะเป็นฝ่ายคุมเกมได้อยู่นั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนกลุ่มใหญ่ก็ดังขึ้นจากด้านนอกร้าน กู้เฉิงชะงักไปทันที เขาหันไปมองหน้าต่างอีกครั้งและครั้งนี้หัวใจเขากระตุกแรงกว่าเดิม ที่หน้าร้านไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่คนเดิม แต่เป็นคณะกรรมการตรวจสอบระดับสูงจากจังหวัดพร้อมรถจี๊ปสีเขียวมะกอกสองคันที่จอดสนิท ชายชราในชุดเครื่องแบบเต็มยศเดินนำหน้าเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารสีดำสนิทในมือ “สวัสดี พันเอกกู้... ผมได้รับรายงานด่วนเรื่องการแอบอ้างชื่อกองทัพมาทำธุรกิจในเขตนี้” ชายชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาจนน่าขนลุก หลินเยว่หุบยิ้มทันที เธอรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของแม่สามีแล้ว แต่มันคือเกมการเมืองระดับใหญ่ที่กำลังพุ่งเป้ามาที่ร้านของเธอโดยตรง! กู้เฉิงก้าวไปยืนขวางหน้าหลินเยว่ไว้แน่น ก่อนจะกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล “เยว่... คนนี้คือคนของฝั่งตรงข้ามท่านผู้อำนวยการ เขามาเพื่อกำจัดเราให้สิ้นซากจริงๆ” ชายชราเดินมาหยุดตรงหน้าทั้งสองคน เขามองหลินเยว่ด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็งก่อนจะเปิดแฟ้มในมือออก “คุณหลินเยว่ สินค้าที่คุณมีอยู่ตอนนี้ถูกสั่งอายัดทั้งหมดจนกว่าจะมีการพิสูจน์ที่มาของ ‘สินค้าล็อตพิเศษ’ ล็อตนั้น... ล็อตที่คุณเพิ่งรับเข้ามาเมื่อคืนนี้!” หลินเยว่ตัวชาวูบ เธอไม่เคยบอกใครเรื่องการขนส่งสินค้าล็อตล่าสุด... แล้วคนพวกนี้รู้เรื่องได้อย่างไรกัน? ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่รักทุกท่านที่ร่วมเป็นกำลังใจให้กับเยว่และคุณกู้ในศึกครั้งนี้ด้วยนะคะ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ! ส้มหวานมิติลับ