แม่ค้ามือทองทะลุมิติไปป่วนยุค 70 พร้อมสามีทหารคลั่งรัก•ตอนที่ 38

ขยายสาขาสู่หัวเมือง

ผลงานโดย ส้มหวานมิติลับ
"ถ้าเธอกล้าเซ็นสัญญาฉบับนี้โดยไม่ปรึกษาฉัน หลินเยว่... เธออย่าหวังว่าจะได้เหยียบเข้าบ้านตระกูลกู้ในฐานะสะใภ้อีกเลย!" เสียงตวาดแหลมสูงของแม่สามีดังสะท้อนก้องในห้องทำงานส่วนตัวของหลินเยว่ กลิ่นหมึกพิมพ์บนเอกสารสัญญาแฟรนไชส์ชุดแรกยังไม่ทันจางหาย แต่บรรยากาศภายในห้องกลับคุกรุ่นไปด้วยแรงปะทะทางอารมณ์ หลินเยว่วางปากกาหมึกซึมลงช้าๆ เธอไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองหญิงวัยกลางคนที่กำลังยืนตัวสั่นด้วยความโกรธจัด แต่มองไปที่ตัวเลขกำไรที่พุ่งทะยานในสมุดบัญชีแทน "แม่คะ..." หลินเยว่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ทำให้อีกฝ่ายชะงัก "การขยายสาขาไปที่หัวเมืองไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และดิฉันก็ไม่ได้ทำเพื่อตัวเองคนเดียว แต่นี่คือการสร้างรากฐานให้กู้เฉิงด้วย ในวันที่เขาต้องเลื่อนตำแหน่งในเมืองหลวง เราจะอาศัยแค่เงินเดือนทหารคงไม่พอหรอกค่ะ" กู้เฉิงที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่เงียบๆ ขยับตัวเข้ามาใกล้ภรรยาของเขา มือหนาวางลงบนไหล่บางของหลินเยว่อย่างปลอบโยน สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวตวัดมองมารดาของตนด้วยความเย็นชา "แม่ครับ ทุกอย่างที่เยว่ทำ ผมเป็นคนตัดสินใจเอง" กู้เฉิงเอ่ยเสียงเรียบ "ถ้าแม่ยังเลือกที่จะขวางทางความก้าวหน้าของครอบครัวเรา ผมคงต้องขอให้แม่กลับไปพักผ่อนที่บ้านเกิดถาวร จะได้ไม่ต้องเหนื่อยมาคอยจ้องจับผิดเมียผมให้เสียสุขภาพจิต" แม่สามีหน้าถอดสี มือที่กำผ้าเช็ดหน้าแน่นเริ่มสั่นระริก นางมองดูหลินเยว่ที่วันนี้ดูสง่างามและทรงอำนาจผิดกับเด็กสาวที่เคยอ่อนแอเมื่อปีก่อน สัญชาตญาณบอกนางว่าหลินเยว่กำลังปิดบังอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะประเมินค่าได้ "ดี... ดีมาก! พวกแกสองคนร่วมหัวกันหลอกฉัน" นางแค่นยิ้มก่อนจะหันหลังเดินกระทืบเท้าออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่แฝงไปด้วยแรงกดดัน หลินเยว่ถอนหายใจยาว ก่อนจะหันไปสบตากับสามี สายตาของเธอมีความกังวลฉายชัด "กู้เฉิง... ถ้าเธอรู้ว่าทุกอย่างในโกดังไม่ได้มาจากตลาดมืด แต่มาจาก 'มิติ' ที่ฉันถือครองอยู่ เธอจะกลัวฉันไหมคะ?" กู้เฉิงยิ้มมุมปาก เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่หน้าผากของภรรยาอย่างอ่อนโยน "ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร หรือมีของวิเศษกี่อย่างในมือ สำหรับผม เธอคือภรรยาที่เก่งที่สุดและเป็น 'กำไร' ที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตผมแล้ว เรื่องธุรกิจเราจะจัดการเอง ส่วนเรื่องมิติลับ... ผมจะช่วยเธอเก็บมันไว้เป็นความลับไปจนตาย" ช่วงบ่ายวันนั้น หลินเยว่ตัดสินใจเปิดการประชุมกับผู้จัดการสาขาจากหัวเมืองทันที เธอวางแผนการตลาดรูปแบบใหม่ด้วยการส่งวัตถุดิบคุณภาพสูงจากมิติลับผ่านระบบจัดส่งที่เธอออกแบบขึ้นเอง ธุรกิจแฟรนไชส์ของเธอไม่ได้มีดีแค่รสชาติ แต่คือการยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้คนในยุค 70 ให้ทันสมัยขึ้น ทว่า ในขณะที่เธอกำลังตรวจสอบยอดขายอยู่นั้น เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอย่างแรง *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* "เข้ามาค่ะ" หลินเยว่เอ่ยโดยไม่เงยหน้าจากเอกสาร ประตูก็เปิดออก ทว่าคนที่ไม่คาดฝันกลับก้าวเข้ามา—ไม่ใช่คนงาน ไม่ใช่พนักงาน แต่เป็น 'ท่านผู้นำเขต' ที่มาพร้อมกับชายชุดดำในแว่นตาดำที่ดูไม่เหมือนคนในท้องถิ่นแม้แต่น้อย ชายคนนั้นถือซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มเข้ามาวางตรงหน้าหลินเยว่ด้วยมือที่สั่นเทา "คุณหลินเยว่ เราได้รับคำสั่งด่วนจากส่วนกลาง..." ชายชุดดำเอ่ยเสียงเย็นเยียบ "มีการตรวจสอบพบว่าสินค้าที่คุณจำหน่าย มีส่วนประกอบที่ไม่เคยถูกบันทึกในบัญชีสารเคมีของรัฐ และเราพบสัญญาณความผิดปกติของมิติเวลาในโกดังเก็บสินค้าหลังบ้านของคุณ... สรุปว่าคุณคือใครกันแน่?" หลินเยว่หน้าซีดเผือด เธอหันไปหากู้เฉิงที่มือขวาเผลอวางลงบนด้ามปืนที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อนอกอย่างลืมตัว ในจังหวะที่หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองศึก ประตูบานเดิมก็ถูกผลักเข้ามาอีกครั้ง พร้อมกับร่างของหญิงชราคนหนึ่งที่เดินตามหลังชายชุดดำเข้ามาด้วยรอยยิ้มสมน้ำหน้า "ในที่สุด... ความลับของนังแม่ค้าหน้าเลือดนี่ก็ถูกเปิดเผยเสียที!" ส้มหวานมิติลับขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเอาใจช่วยหลินเยว่ในเส้นทางธุรกิจที่แสนระทึกนี้ด้วยนะคะ
สารจากนักเขียน (ส้มหวานมิติลับ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง แม่ค้ามือทองทะลุมิติไปป่วนยุค 70 พร้อมสามีทหารคลั่งรัก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%