คืนในกระท่อมกลางป่า

“ถ้าคุณยังขยับตัวอีกนิดเดียว ผมรับรองว่าคืนนี้เราคงไม่ได้นอนกันจริงๆ แน่” เสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่าของกู้เฉิงดังอยู่ข้างใบหูของหลินเยว่ ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารดรินลงบนลำคอระหงจนเธอต้องห่อไหล่ กลิ่นกายสะอาดสะอ้านแบบทหารผสมกลิ่นไอชื้นของผืนป่ารอบตัวเริ่มทำให้สติสัมปชัญญะของเธอกระเจิดกระเจิง หลินเยว่พยายามจะขยับกายออกจากอ้อมกอดที่รัดแน่นจนแทบจะกลืนกินเธอเข้าไปในตัวเขา แต่นั่นกลับเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมหันต์ เพราะเมื่อร่างกายของเธอเบียดชิดกับกล้ามเนื้อแกร่งที่ขยับเขยื้อนตามจังหวะลมหายใจกู้เฉิง มือหนาที่วางอยู่บนเอวบางกลับกระชับแน่นขึ้นกว่าเดิม “พี่กู้... นี่มันในกระท่อมนะ ไม่ใช่ที่ที่พักของเรา” เธอพึมพำ น้ำเสียงขาดห้วงเพราะพยายามบังคับหัวใจที่เต้นรัวเหมือนกลองรบ “แล้วยังไงครับ?” เขาถามสวนทันควัน ร่างสูงพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเธอในความมืดสลัวของกระท่อมไม้ร้างกลางป่าลึก ดวงตาคมกริบของพันเอกหนุ่มที่ปกติเคยเรียบนิ่งราวกับผิวน้ำในบ่อลึก บัดนี้กลับวาวโรจน์ด้วยไฟปรารถนาที่ปิดไม่มิด “ในป่านี้มีแค่ผมกับคุณ ไม่มีสายตาใคร ไม่มีแม่ใหญ่ที่คอยจะจ้องจับผิด ไม่มีงานขายของให้คุณต้องกังวล มีแค่เราสองคน... เยว่เอ๋อร์” หลินเยว่เม้มริมฝีปากแน่น เธอมองเห็นประกายความเว้าวอนในแววตาของสามีผู้แสนเย็นชาต่อโลกภายนอก แต่กลับรุ่มร้อนกับเธอเพียงคนเดียว นี่คือด้านที่ไม่มีใครได้เห็น และเธอรู้ดีว่าภายใต้ความคลั่งรักนี้ คือความอดทนอดกลั้นที่เขาพยายามรักษามาตลอดหลายชั่วโมงที่ต้องฝ่าดงพงไพรมาด้วยกัน เธอขยับมือไปแตะที่คอเสื้อของเขาเบาๆ สัมผัสถึงจังหวะหัวใจที่เต้นแรงไม่แพ้กัน “เราแค่มาหลบฝนนะคะ ไม่ใช่มาทำอย่างอื่น” “ฝนหยุดตกไปนานแล้ว” กู้เฉิงกระซิบ เสียงของเขาพร่าลงจนน่าใจหาย เขาเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกโด่งแตะสัมผัสเบาๆ กับผิวแก้มเนียน “แต่หัวใจผม... ยังคงพายุเข้าไม่หยุดเลย คุณจะรับผิดชอบมันยังไงดีล่ะครับ?” หลินเยว่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ความกลัวที่เคยมีมลายหายไป เหลือเพียงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านในทรวงอก เธอชอบเหลือเกินเวลาที่เขาแสดงด้านที่ไร้การควบคุมแบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกว่าเธอไม่ใช่แค่คู่ชีวิตที่เขาต้องดูแล แต่เป็นโลกทั้งใบที่เขายอมสยบให้ “รับผิดชอบเหรอคะ?” เธอแกล้งเลิกคิ้ว สายตาท้าทาย “ถ้าฉันจะบอกว่า... อยากให้พี่ไปช่วยฉันตรวจเช็ก ‘สต็อกสินค้า’ ในมิติหน่อยล่ะคะ?” กู้เฉิงชะงักไปชั่วครู่ แววตาที่เต็มไปด้วยตัณหาเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเอ็นดู เขากดจูบหนักๆ ลงบนหน้าผากเธอ “เรื่องค้าขายกับคุณน่ะ ผมยอมแพ้ตลอดกาล แต่ถ้าการเข้ามิติของคุณคือข้ออ้างที่จะพาผมไปอยู่ในที่ที่มีแค่เราสองคน... ผมก็พร้อมจะตามไปทุกที่นั่นแหละ” เขาลุกขึ้นนั่งดึงเธอให้ลุกตาม ก่อนจะโอบประคองร่างบางไว้แนบชิด ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัดจนได้ยินเสียงแมลงกลางคืนกรีดร้องเป็นจังหวะ บรรยากาศอบอุ่นในกระท่อมที่ดูเหมือนจะปลอดภัยกลับทำให้สัญชาตญาณของหลินเยว่เริ่มทำงาน เธอหยิบตะเกียงน้ำมันขึ้นมาจุด แสงสีส้มวูบวาบเผยให้เห็นรอยร้าวบนผนังไม้ที่กู้เฉิงเพิ่งซ่อมแซมไปหมาดๆ แต่ทว่า... สายตาของเธอกลับไปหยุดอยู่ที่พื้นดินใกล้ประตูทางเข้า รอยเท้าที่ควรจะเป็นของสัตว์ป่า กลับมีลักษณะที่ประหลาด มันมีรอยลากยาวเหมือนใครบางคนพยายามจะลากวัตถุหนักๆ เข้ามาข้างใน และที่สำคัญที่สุด... มันยังมีกลิ่นจางๆ ของน้ำมันก๊าดอบอวลอยู่ในอากาศ ทั้งที่ในป่าลึกเช่นนี้ไม่ควรมีใครสัญจรผ่าน “พี่กู้...” หลินเยว่เรียกเสียงเบา พลางบีบมือเขาแน่น “ได้กลิ่นอะไรไหมคะ?” กู้เฉิงขมวดคิ้ว มือที่เคยโอบกอดเธอเปลี่ยนมาเป็นจับปืนพกที่เหน็บไว้ที่เอวโดยสัญชาตญาณ เขาส่งสัญญาณให้เธอหยุดนิ่ง ความเงียบโรยตัวลงมาปกคลุมกระท่อมอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่ความเงียบที่แสนหวานเหมือนเมื่อครู่ มันคือความเงียบที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของอันตราย ฉับพลันนั้น! เสียงไม้หักดัง ‘เปรี๊ยะ’ มาจากใต้พื้นเรือนไม้ ตามมาด้วยเสียงกระซิบที่ฟังดูแหบพร่าและคุ้นหูอย่างประหลาด “เจอตัวสักที... นังหลินเยว่ แกกับสามีแก... วันนี้จะต้องเป็นผีเฝ้าป่าด้วยกันทั้งคู่!” กู้เฉิงผลักตัวหลินเยว่ให้หลบไปด้านหลังทันที ดวงตาของเขาฉายแววสังหารที่เยือกเย็นที่สุด ก่อนที่ประตูไม้เก่าๆ จะถูกถีบจนกระเด็นหลุดออกไปจากวงกบ พร้อมกับร่างของชายฉกรรจ์สามคนในชุดสีมืดที่ถือมีดเล่มโตบุกเข้ามา! กู้เฉิงไม่รอช้า เขาพุ่งตัวสวนกลับไปด้วยทักษะการต่อสู้ระดับกองกำลังพิเศษ แต่ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจัดการกับคนสองคน คนที่สามกลับพุ่งเป้าไปที่หลินเยว่ พร้อมกับเข็มอาบยาพิษในมือที่สะท้อนแสงไฟเป็นประกายวับวาว “เยว่เอ๋อร์! หลบไป!” เสียงตะโกนของกู้เฉิงขาดห้วงไปพร้อมกับเสียงปืนที่ดังสนั่นป่า แต่นั่นไม่ใช่จุดจบ... เพราะในวินาทีที่วิถีกระสุนพุ่งออกไป เธอกลับเห็นใบหน้าของผู้บุกคนสุดท้ายชัดเจน... มันคือคนที่เธอคิดว่าตายไปแล้วตั้งแต่ตอนที่เธอทะลุมิติมาที่นี่! ส้มหวานมิติลับขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นระทึกไปกับเหตุการณ์ในคืนนี้ แล้วกลับมาพบกับความจริงที่ถูกเปิดเผยในตอนถัดไปนะคะ!