กับดักในเขาวงกต

"ถอยหลังห่างจากแนวเขตศิลาจารึกสามก้าวครับสารวัตร!" เสียงของแทนคุณตวาดก้องท่ามกลางความโกลาหล แรงกดดันมหาศาลจากอาคมโบราณตีแสกหน้าจนลมหายใจสะดุด เบื้องหน้าของพวกเขาไม่ใช่เพียงประตูไม้บานใหญ่ยักษ์ที่เปิดออกอย่างไร้กลไก แต่มันคือปากอ้าของความมืดมิดที่พร้อมจะกลืนกินทุกชีวิต สารวัตรกวินซึ่งพกพาความเชื่อมั่นในกฎหมายและหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์มาตลอดชีวิต ถึงกับก้าวขาไม่ออกเมื่อละอองหมอกสีเทาเข้มพุ่งทะยานออกมาจากความมืดมิด กลายเป็นรูปร่างบิดเบี้ยวของเงาดำนับร้อยที่ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนบาดแก้วหู รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด มือเรียวบางสะบัดกริชโบราณในมือเข้าหากลุ่มควันสีดำที่พุ่งเข้ามาประชิด แรงปะทะทำให้เกิดประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบราวกับเหล็กกระทบหิน "มันไม่ใช่แค่ค่ายกลลวงตาครับแทนคุณ!" เสียงของรินรดาตึงเครียดอย่างที่เขานไม่เคยเห็นมาก่อน "นี่คือ 'ข่ายอาคมพันธนาการโลหิต' คนร้ายใช้ชีวิตคนนับร้อยเป็นพลังงานขับเคลื่อนพื้นที่ตรงนี้ ถ้าเราก้าวพลาดแม้แต่ก้าวเดียว โครงสร้างพลังงานใต้ดินจะบดขยี้กระดูกพวกเราจนแหลกสลายไม่เหลือแม้แต่เศษซาก" แทนคุณขบกรามแน่น สมองส่วนที่เป็นวิศวกรโครงสร้างพยายามประมวลผลสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยตรรกะและฟิสิกส์ แม้ตาเนื้อจะเห็นเพียงความมืดและหมอกควัน แต่เนตรอาคมที่ตื่นตัวขึ้นทำให้เขามองเห็น 'เส้นใยพลังงานสีแดงฉาน' นับพันเส้นที่โยงใยกันอยู่บนพื้นดินและผนังตึกรอบด้านราวกับใยแมงมุมยักษ์ หากมองในแง่วิศวกรรม นี่คือระบบคานรับน้ำหนักที่ถูกดัดแปลงด้วยไสยเวท ทุกแรงกดทับและการขยับตัวจะส่งผลต่อจุดวิกฤต "สารวัตรกวินครับ หยิบผ้ายันต์ในกระเป๋าเสื้อผมขึ้นมา แล้วก้าวเท้าตามรอยเท้าผมอย่างแม่นยำ ห้ามเฉียงออกนอกเส้นสีแดงเด็ดขาด!" แทนคุณออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด สารวัตรหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ แม้เหงื่อกาฬจะไหลท่วมแผ่นหลัง แต่สัญชาตญาณผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ทำให้เขาพยักหน้ารับอย่างเด็ดเดี่ยว "นำทางไปเลยครับคุณแทนคุณ ผมพร้อมแล้ว" ทั้งสามคนเคลื่อนตัวผ่านเขาวงกตแห่งอาคมทีละก้าวอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยแรงต้านทานจากจิตอาฆาตที่พยายามดึงรั้งวิญญาณให้ออกจากร่าง กลิ่นอายคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนน่าคลื่นไส้ แทนคุณใช้เนตรอาคมกวาดมองหาจุดอ่อนของโครงสร้างไสยเวทนี้ เสาเข็มพลังงานสี่ต้นที่ปักอยู่ตามมุมห้องกำลังสั่นไหวด้วยความถี่สูง หากทำลายมันได้ ข่ายอาคมนี้จะพังทลายลงทันที "รินรดาครับ คุ้มกันด้านหลังให้ผมสามวินาที ผมจะใช้แรงกระแทกจากอักขระทำลายจุดรับน้ำหนักหลัก" แทนคุณตะโกนแข่งกับเสียงกรีดร้องของวิญญาณเร่ร่อน หญิงสาวพยักหน้ารับ ร่างเพรียวบางดีดตัวขึ้นกลางอากาศพร้อมโปรยผงมณฑาศักดิ์สิทธิ์เข้าใส่เงาดำที่พุ่งเข้ามาขัดขวาง เสียงคำรามต่ำๆ ดังมาจากลำคอของเธอ ขณะที่กริชในมือวาดวงล้อมเป็นเกราะคุ้มกันอย่างงดงามและเด็ดเดี่ยว แทนคุณไม่รอช้า เขาประสานมือเข้าหากัน รวบรวมพลังปราณและสมาธิทั้งหมดลงที่ปลายนิ้ว ก่อนจะกดลงไปที่จุดศูนย์กลางของโครงสร้างอาคมพื้นดิน แรงระเบิดเบาๆ ดังขึ้นพร้อมกับกลุ่มควันสีขาวที่พวยพุ่ง เสาเข็มพลังงานต้นแรกเกิดรอยร้าวและแตกละเอียดลงอย่างเฉียบพลัน! ทว่า... แทนที่จะเป็นเสียงพังทลายของค่ายกล กลับมีเสียงปรบมือช้าๆ ดังสะท้อนก้องออกมาจากใจกลางความมืดมิด *แปะ... แปะ... แปะ...* "ยอดเยี่ยมมากครับคุณวิศวกรหนุ่ม ไม่นึกเลยว่าคุณจะมองเห็นโครงสร้างที่ผมบรรจงสร้างขึ้นมาได้ทะลุปรุโปร่งขนาดนี้" เงาร่างของชายชราคนเดิมก้าวออกมาจากม่านหมอก รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอย ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับพราวระยับด้วยความสนุกสนานราวกับกำลังชมละครสัตว์ "แกต้องการอะไรกันแน่!" สารวัตรกวินชักปืนเล็งตรงไปที่ชายชราทันที แม้จะรู้ว่ากระสุนปืนอาจทำอะไรคนเบื้องหน้าไม่ได้ก็ตาม ชายชราหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนหนาวเยือก "ผมไม่ได้ต้องการชีวิตของพวกคุณหครับ... แต่ผมต้องการ 'พยาน' ที่จะมาเห็นจุดจบของความจริงที่พวกคุณพยายามไขว่คว้าต่างหาก" สิ้นคำพูดนั้น พื้นคอนกรีตใต้เท้าของพวกเขาก็ยุบตัวลงอย่างฉับพลัน! แรงดึงดูดมหาศาลกระชากร่างทั้งสามคนร่วงหล่นลงสู่เบื้องล่าง ท่ามกลางเสียงกรีดร้องที่ประสานกันเป็นเสียงเดียว แทนคุณคว้าแขนของรินรดาก and สารวัตรกวินไว้แน่นในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย แต่ก่อนที่สติจะดับวูบลง หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขาพร้อมกับเสียงสังเคราะห์ที่ดังสะท้อนก้องในหัว *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบผู้เล่นเข้าสู่ "เขตแดนต้องห้าม: ห้องทดลองวิญญาณปฐพี" (ระดับ SSS)]* *[สถานะปัจจุบัน: ถูกขังในกับดักมิติปิดตาย ไม่สามารถใช้เส้นทางเดิมหลบหนีได้]* *[เงื่อนไขรอดชีวิต: ค้นหาและทำลาย "หัวใจแห่งอาคม" ภายในเวลา 10 นาที หรือวิญญาณจะถูกผนึกไว้ในผนังศิลาชารึกตลอดกาล]* ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับ "เข็มทิศมองวิญญาณ" ในตอนนี้นะครับ