การปรุงยาระดับตำนานชิ้นแรก

"ถ้าขยับองศาของเปลวเพลิงพลาดไปแม้มิลลิเมตรเดียว สมุนไพรวิญญาณเก้ากลีบดอกนี้จะสลายกลายเป็นเถ้าธุลีในทันที... และความพยายามตลอดสามวันที่ผ่านมาก็จะสูญเปล่า" ดาริกาส่องแสงขอต้อนรับรี้ดเดอร์ทุกท่านเข้าสู่บทที่เข้มข้นที่สุดบทหนึ่งของพวกเรานะคะ กลิ่นอายความร้อนระอุของเตาหลอมโอสถโบราณสะท้อนวับวาวบนหยาดเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นตามกรอบหน้าคมคายของรวินท์ เด็กหนุ่มไม่ได้สนใจเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่กำลังสาวเท้าเข้ามาใกล้จากมุมมืดของห้องปรุงยาเลยแม้แต่น้อย สมาธิทั้งหมดของเขาถูกตรึงไว้กับแสงสีครามเรืองรองที่กำลังเต้นระยิบระยับอยู่ภายในหม้อดินเผาเนื้อแกร่ง "รวินท์... พักก่อนเถอะครับ เอ่อ... พักก่อนเถอะค่ะ" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยเอ่ยแทรกขึ้นเบาๆ พร้อมกับสัมผัสอุ่นวาบที่ทาบลงบนลาดไหล่กว้าง คราม หรือที่เหล่าลูกน้องในอาณาจักรธุรกิจเบื้องหลังขนานนามว่า 'เฮียคราม' ผู้ทรงอิทธิพล ยามนี้กลับสลัดมาFาดคราบความน่าเกรงขามทิ้งไปจนหมดสิ้น ดวงตาคมกริบที่เคยใช้กดดันคู่แข่งทางธุรกิจกลับฉายแววความห่วงใยระคนกังวลยามมองคนตรงหน้า "นายไม่ได้นอนมาสองวันเต็มแล้วนะ" "อย่ากวนสเฮีย... เอ๊ย อย่ากวนผมตอนนี้ครับ คราม" รวินท์เกือบเผลอหลุดปากเรียกสรรพนามเดิมออกไป มือเรียวยาวตวัดปลายนิ้ววาดลวดลายค่ายกลวิญญาณกลางอากาศอย่างแม่นยำเพื่อควบคุมอุณหภูมิ "ถ้าตอนนี้สมาธิหลุด ยาเพิ่มพลังจิตวิญญาณระดับตำนานขวดนี้จะล้มเหลวทันที แล้วระบบร้านขายยาจอมเคี่ยวของผมก็จะหักแต้มความประพฤติอีกรอบ ซึ่งผมไม่อยากแลกกับการโดนลงโทษให้ไปกวาดพื้นหอคอยเวทมนตร์อีกแล้วนะ" ครามถอนหายใจยาวอย่างจนปัญญา ภายนอกเขาคือประธานหนุ่มผู้กุมบังเหียนอาณาจักรมูลค่ามหาศาล แต่ยามที่ต้องยืนมองเด็กหนุ่มผู้กุมหัวใจของเขาเดิมพันกับความตายในมิติเร้นลับเช่นนี้ เขากลับทำได้แค่ยืนเป็นเสาหินคอยระวังหลังให้เท่านั้น มือหนาเอื้อมไปหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับหยาดเหงื่อบนขมับให้รวินท์อย่างเบามือที่สุด ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะแตกสลายคามือ ทันใดนั้นเอง... อากาศรอบตัวก็เกิดอาการบิดเบี้ยว! เสียงระฆังใสราวกังสดาลดังขึ้นในห้วงความคิดของรวินท์ พร้อมกับหน้าต่างโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าโดยไม่ต้องเอ่ยเรียก [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบความเข้มข้นของพลังจิตวิญญาณถึงขีดจำกัดสูงสุด] [คำเตือน: วัตถุดิบหลักกำลังเกิดปฏิกิริยาต่อต้านค่ายกล ผู้ใช้ต้องใช้จิตวิญญาณส่วนหนึ่งผสานเข้ากับตัวยาโดยตรงเพื่อกดดันพลังงานธรรมชาติ!] สีหน้าของรวินท์เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในเสี้ยววินาที หากถอยตอนนี้คือความตาย หากเดินหน้าต่ออาจหมายถึงการบาดเจ็บสาหัสทางจิตวิญญาณ แต่เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นเงาร่างสูงใหญ่ของครามที่ยืนสงบนิ่งคอยปกป้องเขาจากภัยรอบด้าน ความลังเลทั้งหมดก็พลันสลายหายไป "ในเมื่อเลือกที่จะก้าวเดินบนเส้นทางนี้แล้ว... ผมไม่มีทางถอยหลังกลับเด็ดขาด!" รวินท์กัดฟันกรอด สะบัดฝ่ามือซ้ายกระแทกเข้ากับขอบเตาหลอมโอสถ เลือดสดๆ สีแดงฉานหยดลงไปผสมกับน้ำยาเดือดพล่าน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนของภูตพฤกษชาติที่สถิตอยู่ในสมุนไพร แสงสีทองเจิดจ้าพวยพุ่งทะลุหลังคากลืนกินบรรยากาศยามค่ำคืนจนสว่างวาบไปทั่วทั้งอาณาเขต ครามดึงร่างของรวินท์เข้าหาตัว ใช้แผ่นหลังกว้างของตนเองบังคลื่นกระแทกอันรุนแรงที่ระเบิดออกมาจากการหลอมโอสถขั้นสำเร็จ ตูมมม! ควันสีขาวโพลนพวยพุ้งคละคลุ้งไปทั่วห้อง ท่ามกลางความเงียบงัดที่กลับคืนมา เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่รวินท์รอคอยก็ดังขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นยินดี [ยินดีด้วย! ผู้เล่นรวินท์ประสบความสำเร็จในการปรุง "โอสถจิตวิญญาณดาราสวรรค์" (ระดับตำนาน) สำเร็จ!] [ได้รับแต้มประสบการณ์ +50,000 คะแนน] [ปลดล็อกฟังก์ชันลับ: "โรงประมูลโอสถข้ามมิติ"] รวินท์หอบหายใจถี่กระชั้น ร่างกายทรุดฮวบลงไปพิงกับอ้อมอกแกร่งของครามที่รีบโอบประคองไว้อย่างรู้ใจ บนฝ่ามือเรียวมีขวดแก้วคริสตัลใสบรรจุน้ำยาสีรุ้งเปล่งประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวนับล้านดวงอัดแน่นอยู่ภายใน มันสำเร็จแล้ว... การปรุงยาระดับตำนานชิ้นแรกในรอบหลายร้อยปีของโลกใบนี้! "เก่งมากครับเด็กดีของเฮีย..." ครามกระซิบชิดริมหู เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความโล่งอก ริมฝีปากหยักกดจูบลงบนกลุ่มผมนิ่มที่ชื้นเหงื่ออย่างรักใคร่ระคนทะนุถนอม ทว่า... ความเงียบสงบยังไม่ทันได้แผ่ขยายความหวานซึ้ง บรรยากาศรอบตัวก็พลันเย็นเยียบลงอย่างไร้สาเหตุ อุณหภูมิในห้องลดฮวบจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะที่ปิดตายถูกแรงกระแทกมหาศาลซัดจนพังครืนลงมาเป็นเสี่ยงๆ! เงาร่างหนึ่งก้าวเท้าผ่านม่านควันเข้ามาอย่างเชื่องช้า เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินดัง กัป... กัป... กัป... ราวกับเสียงนาฬิกามรณะที่กำลังนับถอยหลัง "เจอตัวแล้ว... เจ้าหนูผู้ขโมยหัวใจแห่งกาลเวลา" เสียงแหบพร่าลึกลับเอ่ยขึ้นพร้อมกับแผ่รังสีอำมหิตระดับที่ทำให้ครามต้องดึงรวินท์มาหลบไว้ด้านหลังทันที ดวงตาคู่คมกริบของมาเฟียหนุ่มหรี่แคบลงอย่างระแวดระวัง เมื่อแสงจันทร์สาดส่องกระทบใบหน้าของผู้มาใหม่ รวินท์ก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เพราะใบหน้านั้น... คือคนเดียวกันกับรูปสลักปริศนาบนแท่นบูชาโบราณที่เขาเพิ่งสำรวจไปเมื่อสัปดาห์ก่อน! ดาริกาส่องแสงขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางเติบโตไปพร้อมกับรวินท์และเฮียครามนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!