ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้จากตระกูลใหญ่

เสียงหัวเราะในลำคอของลีออนที่ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทเมื่อครู่ ราวกับเป็นระเบิดเวลาที่ถูกจุดชนวนไว้ตั้งแต่บทก่อน หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสของระบบร้านขายยาปรากฏข้อความเตือนสีแดงฉานกะพริบถี่รัวอยู่เบื้องหน้ารวินท์ ความกดดันในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลใหญ่พุ่งสูงเสียดฟ้าจนแทบทำให้หายใจไม่ออก กลิ่นอายของความอำมหิตและผลประโยชน์ทับซ้อนคละคลุ้งไปกับกลิ่นกาแฟราคาแพงบนโต๊ะไม้ฮอกฮานีขัดเงา "ฉันว่าข้อเสนอของฉัน... น่าจะมีความยืดหยุ่นพอที่จะทำให้เด็กหนุ่มอย่างเธอคิดทบทวนได้ใหม่นะ, รวินท์" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ผู้อำนวยการอาวุโสแห่งตระกูลคู่แข่งประสานมือเข้าหากัน ดวงตาคมปลาบจ้องมองรินทร์ราวกับราชสิงห์กำลังพิจารณาเหยื่ออันโอชะ บนโต๊ะตรงหน้ารวินท์เวลานี้มีแฟ้มเอกสารสีดำสนิทวางอยู่ มันคือสัญญาซื้อกิจการร้านขายยา 'โอสถารวินท์' ควบรวมสิทธิ์การถือครองสูตรยาทั้งหมดเข้ากับกลุ่มทุนใหญ่โดยมีมูลค่ามหาศาลชนิดที่คนธรรมดาทำงานทั้งชาติก็ไม่มีทางหาได้ รวินท์ไม่ได้แม้แต่จะเหลือบสายตาลงมองตัวเลขเจ็ดหลักบนกระดาษแผ่นนั้น นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนพื้นโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ อย่างใจเย็น ความฉลาดหลักแหลมฉายชัดผ่านนัยน์ตาคู่สวยที่สะท้อนภาพความโลภของคนเบื้องหน้า ระบบในหัวของเขาส่งเสียงแจ้งเตือนรัวระդับอันตราย แต่รวินท์กลับยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัวเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย "เงินจำนวนนี้ซื้อความสะดวกสบายได้ครึ่งค่อนชีวิตก็จริงค่ะ... แต่เกรงว่ามันจะซื้อ 'ศักดิ์ศรี' และ 'หยาดเหงื่อ' ที่ฉันใช้สร้างมันขึ้นมาจากศูนย์ไม่ได้หรอกนะคะ" คำพูดราบเรียบแต่เฉียบคมดุจใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งถูกส่งออกไป บรรยากาศในห้องประชุมเย็นเยียบลงทันตาเห็น ผู้อำนวยการอาวุโสชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มเสแสร้งบนใบหน้าเหี่ยวย่นตามกาลเวลาค่อยๆ เลือนหาย กลายเป็นความดุดันที่แผ่ซ่านออกมาอย่างไม่ปิดบัง "เธอกำลังเล่นกับไฟนะ รวินท์ รู้ตัวไหม..." เสียงกดต่ำคำรามลอดไรฟัน "ตระกูลของเราไม่ได้ใจดีเหมือนเฮียครามของเธอหรอกนะ ถ้าวันนี้เธอปฏิเสธ... พรุ่งนี้ 'โอสถารวินท์' จะไม่เหลือแม้กระทั่งชื่อให้คนจดจำ" ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ก่อนที่รวินท์จะทันได้สวนกลับด้วยคำพูดใด เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหยุดอยู่หน้าประตูห้องประชุมพรีเมียม ประตูบานคู่ไม้สักทองถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท ร่างสูงโปรดปรานคุ้นตาในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูป สีหน้าของประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลเยือกเย็นราวน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบกวาดมองผู้บริหารตระกูลคู่แข่งด้วยรัศมีกดดันที่ทำเอาทุกคนในห้องถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง "เมื่อกี้... ใครบอกว่าจะทำให้เด็กของผมไม่เหลือแม้แต่ชื่อนะ?" เสียงทุ้มทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ครามก้าวเข้ามาโอบไหล่บางของรวินท์ไว้ด้วยความทะนุถนอมอย่างเปิดเผย ภายนอกเขาคือมาเฟียผู้ไร้ความปรานี แต่สัมผัสที่แตะลงบนลาดไหล่ของรวินท์กลับอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความคลั่งรักจนน่าหมั่นไส้ รวินท์แอบถอนหายใจเบาๆ กับความเจ้าเข้าเจ้าของของคนตัวโต แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าไออุ่นจากอ้อมแขนนี้ช่วยบรรเทาความตึงเครียดลงได้มาก โลกแฟนตาซีและระบบร้านขายยาอาจจะวุ่นวาย แต่การมี 'สุนัขเด็กขี้อ้อน' ในร่างประธานมาเฟียคอยตามเช็ดก้นให้ทุกเรื่องแบบนี้... ก็นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว ผู้อำนวยการอาวุโสหน้าถอดสีเมื่อเผชิญหน้ากับครามโดยตรง บรรยากาศพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือในพริบตา ทว่าในจังหวะที่ทุกสายตาพุ่งเป้าไปที่การเผชิญหน้าอันดุเดือดระหว่างสองตระกูลใหญ่ หน้าจอโฮโลแกรมลับของระบบร้านขายยากลับเด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้เสียงแจ้งเตือนล่วงหน้า [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการบุกรุกห้องใต้ดินระดับ SSS!] [สถานะห้องนิรภัยของตระกูลรวินท์: ถูกปลดล็อกโดยบุคคลปริศนา... และรหัสผ่านที่ใช้ตรงกับ 'ดีเอ็นเอ' ของคุณ!] รวินท์เบิกตากว้างเล็กน้อย ความเย็นวาบแล่นริ้วขึ้นมาตามสันหลังเมื่อตระหนักได้ว่า... ห้องลับที่เก็บความลับสูงสุดของตระกูลและต้นกำเนิดระบบกำลังถูกเปิดออกแล้ว! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับรวินท์และเฮียครามในตอนนี้นะคะ!