กับดักมิติและความสามัคคี

"เฮียคราม! หยุด! อย่าขยับไปข้างหน้าอีกแม้แต่ก้าวเดียวค่ะ!" เสียงตะโกนของรวินท์ดังก้องสะท้อนไปมาภายในผนังศิลาที่ขยับเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต ร่างโปร่งของเด็กหนุ่มกระชากแขนเสื้อสูทราคาแพงของชายหนุ่มข้างกายไว้จนสุดแรง ทันทีที่ปลายรองเท้าหนังขัดมันของครามหยุดนิ่ง หินแผ่นหนึ่งที่เขากำลังจะเหยียบลงไปก็จมหายเข้าไปในกลไกพื้นดิน แล้วถูกแทนที่ด้วยใบมีดอาคมที่พุ่งขึ้นมาด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงหวีดหวิวบาดแก้วหู ครามชะงัก สายตาที่เคยเด็ดขาดดั่งพญาอินทรีมองใบมีดนั้นสลับกับใบหน้าขาวซีดของคนข้างกาย ก่อนที่มุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่ไม่มีความหวาดกลัวปรากฏอยู่เลยแม้แต่น้อย "เกือบไปแล้วนะเจ้าตัวแสบ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับเมื่อครู่เขาไม่ได้เกือบเสียขาไปข้างหนึ่ง "แต่ถ้าเป็นรวินท์... ต่อให้เดินเข้ากองไฟ เฮียก็ยอม" "ไม่ใช่เวลามาคลั่งรักนะคะเฮีย!" รวินท์กัดริมฝีปากแน่น เหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมตามไรผม ดวงตาสีเข้มหรี่ลงพินิจลวดลายเรืองแสงบนกำแพงมิติที่กำลังบิดเบี้ยว "พวกเราติดอยู่ใน ‘เขาวงกตกระจกเงามายา’ ของจริงแล้วค่ะ ผังเส้นทางมันเปลี่ยนทุกสามสิบวินาทีตามคลื่นพลังงานเวทมนตร์ ถ้าเราสุ่มเดินไปเรื่อยๆ อีกไม่เกินสิบนาที พวกเราจะถูกบดขยี้ในพื้นที่ปิดตายแน่นอน" สภาพแวดล้อมโดยรอบเริ่มแคบลง เพดานหินลดต่ำลงมาเหมือนจะบีบอัดทุกชีวิตให้กลายเป็นจุณ ระบบร้านขายยาของรวินท์ในหัวส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็ว ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลจำนวนมหาศาลเพื่อหาทางรอด *ติ๊ง! แจ้งเตือน: ตรวจพบโครงสร้างเวทมนตร์ระดับโบราณ (มิติซ้อนทับ 4 ชั้น)* *คำแนะนำ: ใช้ 'หยดน้ำค้างหมื่นดารา' ผสมกับพลังปราณของคุณ เพื่อเผยเส้นทางที่แท้จริง* รวินท์หายใจเข้าลึก รวบรวมสมาธิมือเรียวหยิบขวดแก้วขนาดจิ๋วออกมาจากกระเป๋ามิติ เขาไม่ลังเลที่จะคว้ามือครามเอาไว้แน่น สัมผัสอุ่นจากฝ่ามือของอีกฝ่ายส่งผ่านความมั่นใจมาให้เขาอย่างประหลาด "เฮีย... เชื่อใจผมไหมคะ?" "คำถามนี้ไม่จำเป็นต้องถามเลย" ครามกระชับมือกุมมือรวินท์ตอบกลับอย่างหนักแน่น ดวงตาคมกริบจ้องมองเพียงใบหน้าของคนตัวเล็กกว่า "ชีวิตเฮีย ชีวิตนี้ของเฮีย... รวินท์เป็นคนถือครองมาตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้ว" รวินท์ไม่ได้ตอบอะไรทำเพียงยิ้มตอบบางๆ ก่อนจะเปิดจุกขวดน้ำค้างหมื่นดาราแล้วหยดลงบนฝ่ามือ ปราณสีเงินยวงแผ่ออกมาจากปลายนิ้ววาดลวดลายกลางอากาศเป็นแผนที่จำลอง พื้นที่สีเทาที่เคยบีบอัดค่อยๆ พลิกตัวกลายเป็นเส้นทางโปร่งแสงที่ซ่อนอยู่หลังภาพลวงตา "ทางนี้ค่ะ!" รวินท์ออกวิ่งโดยมีครามคอยคุ้มกันด้านหลัง ทุกจังหวะที่ก้าวผ่านกับดัก รวินท์ใช้ความรู้ด้านเคมีเวทมนตร์ผสมผสานกับตรรกะของระบบ ทำลายรอยแยกมิติทีละจุดอย่างแม่นยำ ราวกับเขากำลังแกะรอยปริศนาที่ยากที่สุดในโลก ขณะที่พวกเขากำลังจะถึงทางออก ร่างหนึ่งที่สวมชุดคลุมสีดำสนิทก็ปรากฏกายขึ้นขวางหน้า บรรยากาศโดยรอบดิ่งลงสู่ความเยือกเย็นทันที บุคคลลึกลับผู้นี้ไม่ได้ใช้เวทมนตร์โจมตี แต่กลับปล่อยกลิ่นอายที่ทำให้แม้แต่คนแข็งแกร่งอย่างครามยังต้องขมวดคิ้ว "ช่างเป็นเด็กที่น่าสนใจเหลือเกิน" เสียงแหบพร่าดังออกมาจากภายใต้ผ้าคลุม "เจ้ากำลังใช้ความรู้ของโลกอื่น... มาทำลายระบบนิเวศของที่นี่อย่างนั้นรึ?" รวินท์หยุดกะทันหัน ร่างกายสั่นสะท้านขึ้นมาวูบหนึ่งเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันระดับมหาศาล ระบบในหัวของเขาเริ่มรวนและแสดงผลหน้าจอสีแดงฉาน *แจ้งเตือน: ตรวจพบระดับพลังงานอันตราย (คลาส SS)* *คำเตือน: ห้ามปะทะ! ผู้บุกรุกมีสถานะ 'ผู้ดูแลมิติ'!* "เฮีย... ถอยไปข้างหลังผม" รวินท์กระซิบเสียงเครียด แต่ครามกลับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างสูงใหญ่บังรวินท์จนมิด แววตาของมาเฟียหนุ่มเปลี่ยนจากความคลั่งรักเป็นความดุดันระดับสังหาร เขาดึงปืนพกอาคมที่หล่อหลอมจากเหล็กไหลออกมาจ่อที่ลำคอของร่างในชุดคลุมโดยไม่เกรงกลัว "อยากทำอะไรก็ข้ามศพผมไปก่อน" ครามเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่ทำเอาบรรยากาศรอบตัวแข็งค้าง ทว่าในวินาทีที่ทั้งสองฝ่ายกำลังจะระเบิดอารมณ์ใส่กัน พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงคำรามที่ฟังดูไม่เหมือนเสียงของมนุษย์ดังมาจากใต้เขาวงกต ภาพลวงตาที่รวินท์พยายามรักษาสมดุลไว้พลันแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง—มันคือดวงตาสีเลือดขนาดมหึมาที่กำลังลืมขึ้นช้าๆ "พวกเจ้า... ปลุกมันขึ้นมาแล้ว" ร่างในชุดคลุมเอ่ยประโยคสุดท้าย ก่อนจะหายวับไปกับตา ทิ้งให้รวินท์และครามยืนอยู่บนขอบเหวที่กำลังแยกออก หน้าต่างระบบของรวินท์เด้งขึ้นมาตรงหน้าด้วยข้อความสีทองอร่ามที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน: *ภารกิจระดับ SSS ปรากฏ: [พันธสัญญาแห่งผู้ถูกเลือก]* *เงื่อนไข: สละสถานะ 'ระบบ' หรือ 'แลกด้วยชีวิตของคนสำคัญ'* รวินท์เบิกตากว้าง มือที่กุมมือครามไว้สั่นระริก เมื่อรับรู้ได้ว่านี่ไม่ใช่แค่เกมเอาตัวรอดธรรมดาเสียแล้ว ดาริกาส่องแสงขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญของความสัมพันธ์นี้ แล้วพบกันในตอนหน้าค่ะ!