คำสารภาพริมชายหาด

เม็ดทรายสีขาวละเอียดใต้ฝ่าเท้าไม่ได้ให้ความรู้สึกอุ่นเหมือนทุกที ยิ่งยามที่เกลียวคลื่นซัดสาดเข้ากระทบฝั่งแล้วดึงกลับ มันยิ่งพรากเอาความมั่นคงไปจากหัวใจของรวินท์ทีละน้อย สุ้มเสียงก้องกังวานของคลื่นทะเลซัดสาดกลบเสียงลมหายใจที่ติดขัดของเขาจนหมดสิ้น ทว่าไม่ได้กลบเสียงหัวใจที่กำลังเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึกในอกเลยแม้แต่น้อย "รวินท์..." เสียงเรียกนั้นทุ้มนุ่มและเปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูดอย่างประหลาด ร่างสูงใหญ่ของครามในชุดเสื้อเชิ้ตลินินสีขาวพับแขนขึ้นถึงข้อศอกก้าวตามมาหยุดยืนเคียงข้าง สายตาคมกริบทอประกายอ่อนโยนยามมองแผ่นหลังบางที่พยายามสร้างกำแพงกั้นระหว่างพวกเขาทั้งสองคน รวินท์เม้มริมฝีปากแน่น ปลายนิ้วเรียวเผลอกำชายเสื้อยืดของตัวเองจนยับยู่ยี่ ระบบร้านขายยาสุดป่วนในหัวสมองเงียบกริบราวกับรู้สถานการณ์และจงใจเปิดพื้นที่ส่วนตัวให้คนทั้งคู่ได้เผชิญหน้ากับความรู้สึกที่อัดแน่นมานานนับแรมเดือน "เฮียพาผมมาเดินเล่นชายหาดดึกๆ แบบนี้... ไม่ใช่แค่มาสูดอากาศบริสุทธิ์หรอกใช่ไหมครับ— เอ๊ย ไม่ใช่... ใช่ไหมคะ?" รวินท์เผลอหลุดปากใช้คำพูดติดปากเก่าออกไปเกือบแย่ โชคดีที่ดึงสติกลับมาใช้สรรพนามและลงท้ายได้ทันท่วงที ดวงตาคู่สวยตวัดมองค้อนคนตัวโตที่ยืนอมยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน "หึๆ ถ้าไม่พาออกมาตอนนี้ เฮียเกรงว่าเด็กดื้อแถวนี้คงจะหาข้ออ้างซุกตัวอยู่ในห้องแล็บปรุงยาจนลืมไปแล้วกระมังว่ามีใครบางคนกำลังรอคำตอบสำคัญอยู่" ครามก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนได้กลิ่นหอมสะอาดจางๆ จากกายแกร่งผสมผสานกับกลิ่นไอเค็มของลมทะเล รวินท์เบือนหน้าหนีไปมองเส้นขอบฟ้ามืดสนิทที่มีเพียงแสงจันทร์ทอประกายระยิบระยับบนผิวน้ำ เขารู้ดีว่าเฮียครามหมายถึงอะไร ความสัมพันธ์ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาที่ร่วมเป็นร่วมตาย ฝ่าฟันวิกฤตการณ์ปรุงยาระดับสูงและอิทธิพลมืดมาด้วยกัน มันเกินกว่าคำว่า "ผู้มีพระคุณกับลูกหนี้" หรือแม้แต่ "พาร์ทเนอร์ทางธุรกิจ" ไปไกลโขแล้ว แต่สำหรับคนทะลุมิติที่เคยชินกับการระแวดระวังภัยรอบตัว การเปิดใจมอบความรู้สึกทั้งหมดให้ใครสักคนมันช่างน่ากลัวเสียเหลือเกิน "ผม... เอ๊ย รวินท์ยังไม่พร้อมจะ..." "รวินท์" ครามเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง มือหนาเอื้อมออกไปคว้าข้อมือเรียวบางแผ่วเบาราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะแตกสลาย รวินท์สะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้สะบัดหนี ดวงตาคมกริบที่มักใช้กดดันคู่แข่งทางธุรกิจในยามปกติ บัดนี้กลับฉายแววเว้าวอนและจริงใจจนน่าใจหาย "เฮียไม่ใช่คนใจร้อน... แต่เฮียก็ไม่ใช่คนใจกว้างพอที่จะปล่อยให้คนสำคัญหลุดมือไปหรอกนะ" รวินท์นิ่งอึ้ง ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น "ตลอดเวลาที่ผ่านมา เฮียคอยมองดูเธอเติบโต คอยมองดูรอยยิ้มยามที่ปรุงยาสำเร็จ และคอยเป็นห่วงยามที่เธอต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องคนอื่น... เธอรู้ไหมว่ามันทรมานแค่ไหนที่ต้องยืนมองเฉยๆ โดยไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะกอดปลอบเธอในฐานะ... คนของใจ" คำสารภาพที่หลุดออกมาอย่างไร้การปรุงแต่งทำให้โลกทั้งใบของรวินท์คล้ายจะหยุดหมุน เสียงคลื่นซัดสาดกลายเป็นเพียงฉากหลังอันเลือนราง หัวใจที่เคยปิดตายค่อยๆ ถูกละลายด้วยความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากอุ้งมือหนาที่กุมข้อมือเขาไว้ "เฮียคราม..." รวินท์พึมพำเสียงแผ่วเบາ ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ จนต้องหลบสายตา "พูดอะไรตรงๆ แบบนี้... มันขี้โกงชัดๆ เลยนะคะ" ครามหัวเราะในลำคอเบาๆ ความตึงเครียดก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยบรรยากาศหวานละมุนที่อบอวลอยู่รอบตัว เขยิบเข้าไปประชิดตัวจนร่างบางแทบจะจมหายไปในอ้อมกอด นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่ถูกลมทะเลพัดมาปรกลงข้างแก้มเนียนอย่างทะนุถนอม "ถ้าความรักมันคือเกม เฮียก็ยอมเป็นฝ่ายแพ้ให้เธอตั้งแต่แรกเห็นแล้วล่ะ, รวินท์" ครามกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงนุ่มนวลทุ้มต่ำทำเอาขนลุกซู่ "เป็นแฟนกับเฮีย... ให้เฮียได้ดูแลรวินท์ ทั้งในโลกนี้และทุกลมหายใจที่เหลืออยู่... ได้ไหม?" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงหัวใจของคนทั้งคู่ที่เต้นสอดประสานกัน รวินท์เงยหน้าขึ้นสบตาคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล แต่ในเวลานี้กลับมีสายตารอคอยราวกับเด็กน้อยที่กำลังรอคอยคำตอบสอบผ่าน รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นที่มุมปากของรวินท์ ดวงตาคู่สวยระยิบระยับยิ่งกว่าดวงดาวบนท้องฟ้า "ถ้าผมยอมตกลง... เฮียสัญญาได้ไหมว่าจะเลิกทำตัวบุ่มบ่ามเสี่ยงอันตรายคนเดียวอีก?" รวินท์เอ่ยเงื่อนไขด้วยน้ำเสียงติดจะงอนเล็กน้อย ครามยิ้มกว้าง แววตาฉายชัดถึงความยินดีปรีดาที่เอ่อล้น "เฮียสัญญาเอาหัวเป็นประกันเลย!" "งั้นก็... ยอมรับก็ได้ค่ะ ในเมื่อบังคับกันขนาดนี้แล้วนี่นา" สิ้นคำพูดนั้น ร่างสูงก็ไม่รอช้า ดึงรวินท์เข้าไปโอบกอดแนบอกแน่น สัมผัสอบอุ่นและความยินดีที่ถ่ายทอดผ่านอ้อมกอดทำให้รวินท์หลับตาลงซึ้งรับความสุขที่เอ่อล้นในหัวใจ ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้กับระบบและปัญหาต่างๆ พลันมลายหายไปสิ้น [ติ๊ง! ยืนยันสถานะความสัมพันธ์สำเร็จ: คู่รัก 'คราม & รวินท์'] [ปลดล็อกสกิลพิเศษคู่รัก: 'เกราะอิงแอบ' - เพิ่มพลังป้องกัน 50% เมื่อยืนอยู่ในระยะประชิดกับคนรัก] [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานปริศนาพิกัด 3 กิโลเมตรทางทิศเหนือ กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้พื้นที่ชายหาดด้วยความเร็วสูง—] เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นตัดผ่านบรรยากาศหวานชื่น รวินท์ลืมตาโพรงขึ้นทันที สัญชาตญาณนักเอาตัวรอดพุ่งพล่าน รอยยิ้มเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตัว ครามเองก็รู้สึกถึงความผิดปกติเช่นกัน เขารวบเอวบางให้มาอยู่ด้านหลังทันที พร้อมกับมืออีกข้างที่ชักอาวุธประจำตัวออกมาจากเสื้อสูทอย่างรวดเร็ว ทว่า... ก่อนที่พวกเขาจะได้ตั้งกระบวนท่า เงาดำมหึมาสายหนึ่งก็พุ่งแหวกเกลียวคลื่นขึ้นมาบนหาดทราย พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นประสาท และร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุดก็ก้าวเท้าลงเหยียบผืนทรายต่อหน้าพวกเขา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับรวินท์และเฮียครามในตอนนี้นะคะ! ดาริกาส่องแสง