ข่าวลือเสียหายและการโจมตีทางธุรกิจ

"ร้านขายยาของคุณมันก็แค่แหล่งฟอกเงินของพวกมาเฟีย! ยาที่ฉันซื้อไปกินแล้วอาการทรุดหนักกว่าเดิม ใครจะรับผิดชอบชีวิตฉัน!" เสียงตวาดแหลมสูงดังขึ้นหน้าร้าน ‘โอสถรวินท์’ กลางใจเมือง เสียงนั้นแหบพร่าและสั่นเครือราวกับผ่านความเจ็บปวดมาอย่างสาหัส หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งทรุดตัวลงนั่งกับพื้น กอดท้องตัวเองไว้แน่น รอบข้างเริ่มมีกลุ่มไทยมุงและนักข่าวอิสระที่จ้องจะทำคอนเทนต์ขุดคุ้ยความฉาวโฉ่เข้ามารุมล้อม รวินท์ที่เพิ่งเดินออกมาจากหลังร้านถึงกับชะงัก สายตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้ลนลาน แต่หัวใจเต้นเป็นจังหวะที่มั่นคง เขารู้ดีว่ายาที่เขาปรุงผ่านการตรวจสอบจากระบบอัจฉริยะทุกขั้นตอน ความผิดพลาดระดับที่จะทำให้คน "อาการทรุด" แทบเป็นไปไม่ได้เลย เว้นเสียแต่ว่า... มีใครบางคนจงใจวางแผนทำลายเขา "ใจเย็นก่อนนะครับคุณป้า" รวินท์ก้าวเข้าไปใกล้ แววตาอ่อนโยนแต่ทว่าหนักแน่น "ช่วยส่งยาที่เหลืออยู่ให้ผมดูหน่อยได้ไหมครับ ถ้าเป็นความผิดพลาดจากทางร้าน ผมยินดีรับผิดชอบทุกประการโดยไม่เกี่ยงงวดเงินทอง" "จะ...จะทำลายหลักฐานใช่ไหม! ไอ้ร้านนรกนี่!" หญิงคนนั้นกรีดร้อง แววตาของเธอสั่นไหวอย่างมีพิรุธ ก่อนจะขว้างขวดยาสีชาลงบนพื้นจนแตกกระจาย เม็ดยาสีขาวหกเกลื่อนพื้นถนน รวินท์ย่อตัวลง หยิบเศษยาขึ้นมาพิจารณาเพียงชั่วครู่ กลิ่นสมุนไพรจางๆ ที่แตะจมูกทำให้เขาต้องขมวดคิ้ว นี่ไม่ใช่สูตรยาของเขา ตัวยาดูเหมือนของจริงมาก แต่มีกลิ่นของ ‘หญ้าวิญญาณเน่า’ เจือปนอยู่เพียงเล็กน้อย ซึ่งถ้าคนธรรมดาดมไม่มีทางแยกออก แต่สำหรับคนที่มีระบบปรุงยาเลเวลสูงอย่างเขา นี่คือหลักฐานชัดเจนว่า... *นี่คือของปลอมที่ทำเลียนแบบได้แนบเนียนที่สุด* "ดูเหมือนว่าจะมีคนลงทุนจ้างคนมาเล่นงานผมถึงที่เลยสินะครับ" รวินท์พึมพำเสียงเบา รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก "รวินท์!" เสียงเข้มทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับแรงกดดันที่ทำเอาฝูงชนแตกฮือ ครามในชุดสูทสีเข้มเดินฝ่าวงล้อมเข้ามา ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเรียบเฉยบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความคุกรุ่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบ เขาเดินตรงมาหยุดยืนข้างๆ รวินท์ ก่อนจะใช้สายตาเย็นชาดุจน้ำแข็งกวาดมองหญิงวัยกลางคนที่เริ่มตัวสั่นงันงก "ใครเป็นคนจ่ายเงินให้คุณมาสร้างเรื่อง" ครามเอ่ยเสียงต่ำ กระแสจิตสังหารจางๆ แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบข้างดูหนักอึ้ง "ฉัน...ฉันไม่รู้เรื่อง! ยานี่ซื้อมาจากร้านนี้จริงๆ นะ!" หญิงคนนั้นละล่ำละลัก แววตาเหลือบมองไปทางตึกฝั่งตรงข้ามอย่างลุกลี้ลุกลน รวินท์ไม่ได้สนใจคำแก้ตัวนั้นอีกต่อไป เขาสั่งการในใจเงียบๆ *‘ระบบ ตรวจสอบองค์ประกอบยาที่แตกอยู่บนพื้น และเปรียบเทียบกับฐานข้อมูลการผลิตของร้านเรา’* [ติ๊ง! วิเคราะห์เสร็จสิ้น: ยาที่พบมีส่วนผสมของสารกระตุ้นอาการแพ้รุนแรงในระดับที่มนุษย์ทั่วไปกินเข้าไปจะช็อกทันที แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่มีอาการช็อก แสดงว่ามีการใช้ยาถอนพิษมาก่อนหน้า ภารกิจเร่งด่วน: เปิดโปงผู้อยู่เบื้องหลังภายใน 1 ชั่วโมง มิฉะนั้นชื่อเสียงร้านจะติดลบ 500 แต้ม] รวินท์แค่นหัวเราะในลำคอ เขาเงยหน้าขึ้นมองครามที่ยังคงยืนบังเขาไว้ราวกับจะปกป้องจากพายุ "เฮียครับ... คนที่อยู่หลังม่านไม่ใช่แค่คนธรรมดาแน่ๆ คืนนี้คงต้องเหนื่อยกันหน่อย" "แค่บอกมาว่าใคร รวินท์" ครามกระซิบข้างหู น้ำเสียงอ่อนลงทันทีที่หันมาสบตาคนตัวเล็ก "ไม่ว่าจะเป็นใครที่กล้ามายุ่งกับสิ่งที่เธอสร้าง ฉันจะทำให้มันรู้ว่าการข้ามเส้นมาหาเรื่องคนของฉัน... ต้องแลกด้วยอะไร" ในจังหวะที่ครามกำลังจะก้าวไปกระชากคอเสื้อหญิงวัยกลางคนเพื่อเค้นความจริง เสียงแจ้งเตือนจากระบบของรวินท์ก็ดังรัวขึ้นจนสั่นสะเทือนในหัว [คำเตือน! ตรวจพบมวลพลังเวทมืดจากตึกตรงข้าม... มีสไนเปอร์เวทมนตร์กำลังเล็งเป้าหมายมาที่... คุณ!] รวินท์เบิกตากว้าง สัญชาตญาณพุ่งพล่าน เขาคว้าแขนครามไว้แน่นก่อนจะดึงร่างแกร่งให้หลบเข้าหลังเสาเหล็กของร้านทันที! *ปัง!* เสียงปืนเก็บเสียงดังสนั่นพร้อมกับเศษปูนที่แตกกระจายตรงจุดที่พวกเขาเพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่ ความโกลาหลบังเกิดทันที ผู้คนวิ่งหนีตายกันอลหม่าน แต่ทว่าในขณะที่ฝุ่นควันจางลง รวินท์กลับพบว่าหญิงวัยกลางคนที่เคยโวยวายได้หายตัวไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงซองจดหมายสีดำสนิทที่วางอยู่บนพื้นถนน เขาก้าวออกไปหยิบมันขึ้นมา มือสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้นและโกรธเคือง เมื่อเปิดออกดูข้างในกลับมีเพียงรูปถ่ายของรวินท์ในมุมที่เขากำลังยืนกับครามในงานเลี้ยงครั้งล่าสุด พร้อมข้อความที่เขียนด้วยหมึกสีเลือดว่า... *'เกมเพิ่งจะเริ่มต้น หวังว่ายาแก้พิษที่เธอเพิ่งปรุงเสร็จ จะช่วยชีวิตคนรักของเธอได้นะ... รวินท์'* "รวินท์... นั่นมันอะไร" ครามมองจดหมายในมือเขา สายตาทรงพลังวาวโรจน์ด้วยความแค้น ยังไม่ทันที่รวินท์จะตอบ กลับมีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ไม่ใช่ภารกิจธรรมดา แต่เป็นหน้าต่างภารกิจสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาเพียงคนเดียว [ประกาศฉุกเฉิน: ตรวจพบการแพร่ระบาดของไวรัส ‘มรณะสีคราม’ ในระบบน้ำของเมืองภายใน 30 นาที... หากรวินท์ไม่สามารถปรุงยาถอนพิษระดับ SSS ได้ทันเวลา หายนะครั้งใหญ่จะอุบัติขึ้น และคุณคือผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งในคดีนี้!] รวินท์ตัวเย็นวาบ เมื่อหันกลับไปมองรอบข้าง เขาก็พบว่าผู้คนที่เพิ่งวิ่งหนีเมื่อครู่เริ่มล้มพับลงกับพื้น ร่างกายเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มและสั่นกระตุกอย่างรุนแรง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจแล้ว... แต่นี่คือการเซ็ตฉากเพื่อป้ายความผิดให้เขาทั้งเมือง! ดาริกาส่องแสงขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงช่วงเวลาที่ระทึกใจที่สุดของรวินท์ในตอนนี้นะคะ!