"เจ้าจะเลือกทางไหน ระหว่างดาบที่จ่อคอหอยข้า กับขวดกระเบื้องเคลือบในมือเจ้า?"
สุรเสียงของจ้าวหานตี้แหบพร่า ทว่ากังวานอยู่ในห้องทรงพระอักษรที่เงียบสงัดจนได้ยินเสียงหยดน้ำจากนาฬิกาแดด เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้จันทน์หอม พระพักตร์ที่เคยดูไร้พิษสงบัดนี้กลับเต็มไปด้วยรอยร้าวของความเหนื่อยล้า ทว่านัยน์ตาคู่นั้นกลับคมปลาบดุจกระบี่ที่เพิ่งชักออกจากฝัก
หลี่เยว่เล่อคุกเข่าอยู่บนพื้นพรมทอมือลวดลายมังกร มือที่ถือขวดกระเบื้องสีขาวสะอาดสั่นระริกไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เพราะความสับสนที่กัดกินหัวใจ นางเงยหน้าขึ้นสบตาบุรุษผู้กุมชะตาแผ่นดินและชะตาชีวิตของนางในคราวเดียวกัน
"ฝ่าบาททรงต้องการทดสอบหม่อมฉัน หรือต้องการให้หม่อมฉันเลือกทางเดินที่ไม่มีวันหวนกลับกันแน่เพคะ" นางถาม เสียงของนางราบเรียบดุจผิวน้ำในบ่อที่ไร้ลมพัด ทว่าภายในใจกลับพายุโหมกระหน่ำ
จ้าวหานตี้ลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาก้าวลงจากแท่นบรรทม เหยียบย่างเข้ามาใกล้นางทุกขณะจนปลายฉลองพระองค์สีเหลืองทองปัดผ่านปลายนิ้วของนาง "เหวินอี้เต๋อส่งยาพิษมาให้เจ้าผ่านทางขันทีคนสนิท มันสั่งให้เจ้าวางยาข้าในค่ำคืนนี้ หากเจ้าทำ เจ้าจะได้รับบรรดาศักดิ์ที่ตระกูลหลี่โหยหามานาน หากเจ้าไม่ทำ... ศีรษะของเจ้าและคนรักของเจ้าที่อยู่ในคุกใต้ดินจะขาดกระเด็นในยามรุ่งสาง"
เขาก้มลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะใบหน้านาง "หลี่เยว่เล่อ ในหมากกระดานนี้ เจ้าเป็นตัวหมากที่ข้าเดินเองกับมือ อย่าทำให้ข้าผิดหวังว่าข้าเลือกเบี้ยที่เปราะบางเกินไป"
เยว่เล่อคลี่ยิ้มออกมาบางเบา รอยยิ้มที่ทำให้ผู้ชายตรงหน้าชะงักไปครู่หนึ่ง นางค่อยๆ เปิดจุกขวดกระเบื้อง กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่แฝงกลิ่นอายความตายโชยออกมา "เหวินอี้เต๋อคิดว่าข้าจะโง่เขลาเพียงนั้นหรือเพคะ หม่อมฉันเป็นลูกสาวของตระกูลที่ถูกเขาทำลาย ความแค้นไม่ได้สอนให้หม่อมฉันเป็นเครื่องมือของเขา แต่สอนให้หม่อมฉันรู้ว่า ควรเทยาพิษนี้ลงในถ้วยของใคร"
"เจ้าหมายความว่าอย่างไร?" จ้าวหานตี้หรี่ตาลง
"หากฝ่าบาทเชื่อใจหม่อมฉัน คืนนี้โปรดแสร้งทำเป็นเสวยยาพิษนี้ลงไปเพียงเล็กน้อย ส่วนที่เหลือ..." นางกระซิบข้างพระกรรณของเขาด้วยสุ้มเสียงที่แผ่วเบาทว่าหนักแน่น "ให้หม่อมฉันเป็นผู้ประกาศชัยชนะในงานเลี้ยงพรุ่งนี้ ท่ามกลางสายตาของเหล่าขุนนางที่เป็นสายของอัครมหาเสนาบดีเหวิน"
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง จ้าวหานตี้จ้องมองนาง ราวกับจะค้นหาความจริงในม่านตาคู่นั้น เขาไม่รู้ว่านางกำลังเล่นละครเพื่อช่วยชีวิตคนรัก หรือนางกำลังร่วมมือกับเหวินอี้เต๋อเพื่อกำจัดเขาจริงๆ กันแน่ การตัดสินใจครั้งนี้คือการพนันด้วยราชบัลลังก์ทั้งบัลลังก์
"เจ้ากล้าเดิมพันด้วยชีวิตคนรักของเจ้าหรือ?" เขาถามทิ้งท้าย
เยว่เล่อไม่ตอบ แต่ก้มลงกราบกับพื้นพรม "ชีวิตของหม่อมฉันอยู่ในมือฝ่าบาทมาตั้งแต่วันที่เข้าวังแล้วเพคะ หากฝ่าบาทไม่ทรงเชื่อใจ ก็ขอให้ดาบนี้บั่นคอหม่อมฉันเสียตอนนี้เถิด"
จ้าวหานตี้รับขวดกระเบื้องจากมือนางไป มือของเขาแตะกับนิ้วมือของนางแผ่วเบา ความเย็นเยียบจากปลายนิ้วนางทำให้เขาใจกระตุก เขากระดกยาส่วนหนึ่งเข้าปากทันทีโดยไม่ลังเล ก่อนจะประคองใบหน้านางขึ้นมา สายตาของเขาเปลี่ยนจากความระแวงเป็นความดุดันที่ยากจะหยั่งถึง
"ข้าเลือกเจ้าแล้วหลี่เยว่เล่อ หากเจ้าหักหลังข้า... ข้าจะทำให้ตระกูลของเจ้าสูญสิ้นไปจากแผ่นดินนี้แม้แต่เศษเสี้ยววิญญาณ"
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของฝูงชนจำนวนมากก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทรงพระอักษร เสียงเคาะประตูที่ดุดันและเร่งเร้าทำลายความเงียบกริบลงพร้อมกับเสียงตะโกนของขันทีคนสนิทของเหวินอี้เต๋อที่แผดก้องเข้ามา
"ฝ่าบาท! เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่คลังเสบียงหลวง! อัครมหาเสนาบดีเหวินขอเข้าเฝ้าด่วนเพื่อกราบบังคมทูลเรื่องกบฏที่อาจซ่อนตัวอยู่ในวังหลวงพ่ะย่ะค่ะ!"
เยว่เล่อเบิกตากว้าง สีหน้าของจ้าวหานตี้เปลี่ยนเป็นซีดเผือด เขารีบทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทันทีราวกับคนถูกพิษแล่นเข้าสู่หัวใจอย่างรุนแรง เขากระอักเลือดสีดำออกมาคำโตก่อนจะล้มฟุบลงไปกับโต๊ะไม้จันทน์
"ฝ่าบาท!" เยว่เล่อร้องขึ้นด้วยความตกใจ ทว่าในแววตาของนางกลับไม่ได้มีความหวั่นกลัว นางหยิบขวดกระเบื้องที่ว่างเปล่าในมือขึ้นมามองแล้วซ่อนมันไว้ในแขนเสื้ออย่างรวดเร็ว
ประตูบานใหญ่ถูกผลักออกพร้อมกับการปรากฏตัวของอัครมหาเสนาบดีเหวิน ที่ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นดุจปีศาจ เขามองภาพเบื้องหน้าที่ฮ่องเต้กำลังสิ้นลมหายใจด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยชัยชนะ ก่อนจะหันมาสบตากับเยว่เล่อที่ยืนสั่นเทาอยู่ข้างพระแท่น
"หลี่เยว่เล่อ... เจ้าทำหน้าที่ได้ดีมาก" เหวินอี้เต๋อเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะชี้นิ้วมาที่นางแล้วตะโกนลั่น "ทหาร! จับตัวนางสนมผู้นี้ไว้! นางวางยาพิษสังหารฮ่องเต้! ลากตัวมันไปประหารชีวิต ณ บัดนี้!"
เยว่เล่อเงยหน้าขึ้นมองบุรุษที่กุมอำนาจเหนือชีวิตนาง ด้วยรอยยิ้มที่เยือกเย็นยิ่งกว่าคำสั่งประหารนั้น นางรู้ดีว่านี่คือจุดเริ่มของเกมที่แท้จริง
หลิวเยี่ยนซีหวังว่าทุกท่านจะยังคงติดตามและร่วมลุ้นไปกับชะตากรรมของเยว่เล่อในตอนถัดไปนะคะ
ม่านหมอกลับหยกบรรณาการ•ตอนที่ 33
บททดสอบความไว้ใจ
ผลงานโดย หลิวเยี่ยนซี
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (หลิวเยี่ยนซี)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ม่านหมอกลับหยกบรรณาการ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!