เบี้ยล่างบนกระดานหมาก

“ฝ่าบาททรงดำริว่าหมากกระดานนี้ ข้าควรเดินด้วยเบี้ยตัวใดดีเพคะ?” เสียงของหลี่เยว่เล่อราบเรียบดั่งผิวน้ำในยามไร้ลม ทว่าสายตาของนางกลับจดจ้องไปยังกระดานหมากสีดำขลับที่วางอยู่กึ่งกลางตำหนักบรรทม รอบข้างนั้นเงียบเชียบจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของบุรุษผู้ครองแผ่นดิน จ้าวหานตี้ขยับยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะลงบนตัวหมากสีขาวแผ่วเบา ราวกับกำลังขับขานทำนองเพลงที่ไร้เสียง “เบี้ยที่ไร้ค่าที่สุด มักเป็นเบี้ยที่ศัตรูมองข้าม เยว่เล่อ... เจ้าคิดว่าสกุลเหวินมองเห็นคนอย่างเจ้าเป็นอะไร?” เขาวางหมากตัวหนึ่งลง ตัดทางเดินของนางอย่างฉับพลัน เยว่เล่อไม่รีรอที่จะวางเบี้ยสีดำเข้าสกัดกั้น ความกดดันภายในตำหนักทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อนางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่คมกริบ “ในสายตาใต้เท้าเหวิน ข้าเป็นเพียงสตรีโง่เขลาที่ยังจมอยู่กับความแค้นส่วนตัว... และนั่นแหละเพคะ คือโอกาสที่ข้าจะฝังรากเข้าสู่คลังเสบียงของเขา” จ้าวหานตี้เงยหน้าขึ้น สบตานางผ่านแสงเทียนที่วูบไหว แววตาของเขาไม่ได้มีความอ่อนแออย่างที่เขามักแสดงออกต่อหน้าขุนนางฉ้อฉลเหล่านั้น แต่มันเต็มไปด้วยความลุ่มลึกและอันตราย “เจ้ากำลังจะเข้าไปในรังพยัคฆ์ หลักฐานการทุจริตคลังเสบียงหัวเมืองเหนือไม่ได้อยู่ในสมุดบัญชีทั่วไป มันอยู่ใน ‘หีบใบสุดท้าย’ ที่เหวินกั๋วกงเก็บไว้ในห้องลับใต้ดิน... เจ้าแน่ใจหรือว่าชีวิตของเจ้ามีค่าพอจะแลกกับกระดาษเหล่านั้น?” “ชีวิตของข้าหาได้สำคัญไม่ หากมันสามารถรื้อถอนบัลลังก์ที่สั่นคลอนของพวกเขาได้” เยว่เล่อแค่นยิ้ม ดวงตาของนางวาวโรจน์ด้วยความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบ “หากจะล้มยักษ์ ต้องเริ่มจากตัดเส้นเลือดใหญ่เสียก่อน ข้าทราบมาว่าคืนนี้จะมีการส่งมอบภาษีลับจากหัวเมืองตะวันตกเข้าสู่จวนตระกูลเหวิน นี่คือจังหวะที่ยามเฝ้าประตูจะหย่อนยานที่สุดเพคะ” จ้าวหานตี้ก้าวลงจากแท่นบรรทม กลิ่นกำยานจางๆ ลอยมาปะทะจมูก เขาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังนาง ระยะห่างที่ใกล้เกินกว่าควรจะเป็นทำให้เยว่เล่อสัมผัสได้ถึงความกดดันมหาศาล เขาเอื้อมมือไปจับข้อมือนางเบาๆ ขณะที่นางกำลังจะหยิบตัวหมาก “จำไว้ เยว่เล่อ... ในเกมนี้ เจ้าไม่ใช่แค่เบี้ย แต่เจ้าคือ ‘กลลวง’ หากเจ้าพลาดแม้เพียงก้าวเดียว แม้แต่ข้าก็ไม่อาจยื่นมือไปปกป้องเจ้าจากเงื้อมมือของอสรพิษนั่นได้” เยว่เล่อไม่ได้ชักมือกลับ นางเพียงแต่นิ่งเงียบ สายตายังคงจับจ้องไปที่กระดานหมากที่พ่ายแพ้ไปแล้วหนึ่งกระดาน “ข้าทราบดีเพคะ การร่วมมือกับฝ่าบาทเปรียบเสมือนการเดินบนเส้นด้าย หากรอดคือรุ่งเรือง หากร่วง... ก็แค่กลายเป็นเถ้าธุลีที่ไร้คนจดจำ” หลังจากออกมาจากตำหนัก เยว่เล่อเร่งฝีเท้าผ่านความมืดมิดของระเบียงวัง ความเงียบงันในยามดึกสงัดทำให้หัวใจของนางเต้นเป็นจังหวะหนักหน่วง นางเปลี่ยนชุดเป็นอาภรณ์สีเข้มที่กลมกลืนกับรัตติกาล ในมือถือป้ายไม้จำลองที่ได้รับจากคนสนิทของฮ่องเต้เพื่อใช้ผ่านทางลับไปยังเขตจวนขุนนาง ทว่า เมื่อนางลอบเร้นเข้ามาใกล้กำแพงหลังจวนสกุลเหวิน กลิ่นคาวเลือดจางๆ กลับลอยมาปะทะจมูก เยว่เล่อหยุดชะงัก สายตาสอดส่องไปตามเงามืด นางพบร่างของชายฉกรรจ์สองคนที่น่าจะเป็นยามเฝ้าประตูถูกสังหารด้วยมีดสั้นปักเข้าที่ขั้วหัวใจอย่างแม่นยำ เลือดอุ่นๆ ยังคงไหลซึมออกมาจากบาดแผล ไม่ใช่ฝีมือของคนในจวนแน่นอน... ใครกันที่ชิงลงมือก่อนหน้านาง? เยว่เล่อตัดสินใจทิ้งตัวลงจากกำแพงด้วยความชำนาญ ก่อนจะหลบเข้าหลังพุ่มไม้หนา เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนกลุ่มหนึ่งดังใกล้เข้ามา นางกลั้นหายใจ หัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นเงาร่างของบุรุษผู้หนึ่งเดินออกมาจากมุมมืด แสงจันทร์สาดส่องลงบนใบหน้าเย็นชาที่คุ้นเคย เหวินอี้หลาน บุตรชายคนโตของอัครมหาเสนาบดีเหวิน! เขากำลังถือม้วนกระดาษสำคัญในมือ ท่าทางกระวนกระวายผิดปกติ ราวกับกำลังเตรียมตัวหนี หรืออาจจะกำลังทำลายหลักฐานบางอย่างที่นางกำลังตามหา “จัดการให้เรียบร้อย อย่าให้เหลือร่องรอยว่าคนของเราเป็นคนทำ” เสียงทุ้มต่ำของเหวินอี้หลานสั่งการด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม “ถ้าท่านพ่อรู้ว่าข้าแอบยักยอกเงินคลังหลวงไปให้พวกโจรโพกผ้าเหลือง... ชีวิตข้าไม่จบแค่โดนโบยแน่” ความลับที่คาดไม่ถึงกระแทกเข้ากลางใจของเยว่เล่ออย่างจัง ไม่ใช่เพียงแค่การทุจริตขุนนาง แต่เป็นการคบคิดกับกบฏ! ทว่าในวินาทีที่นางกำลังจะขยับกายเพื่อแอบมองตำแหน่งที่เขาซ่อนสมุดบัญชีนั้น เสียงฝีเท้าที่สามก็ดังแทรกเข้ามาอย่างแผ่วเบาจากด้านหลังนาง! “มาแอบดูเรื่องของคนอื่นแบบนี้ ไม่กลัวจะไม่ได้กลับไปเห็นแสงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้หรือ... แม่นางหลี่?” น้ำเสียงกระซิบที่คุ้นหูชวนสะพรึงดังขึ้นชิดใบหูของนาง เยว่เล่อตัวแข็งทื่อเมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของคมกระบี่ที่จ่ออยู่ที่ลำคอระหง นางค่อยๆ หันกลับไปมองเจ้าของเสียง และความหวังทั้งหมดที่วางแผนมานับเดือนก็ดูจะพังทลายลงในพริบตา เมื่อพบว่าบุรุษที่ยืนอยู่เบื้องหลังไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘เงา’ ลับที่จ้าวหานตี้เคยเตือนนางว่าอย่าได้ไว้ใจที่สุด! หลิวเยี่ยนซีหวังว่าทุกท่านจะคอยลุ้นไปพร้อมกับเยว่เล่อในสถานการณ์ที่หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ด้วยนะคะ!