ความทรงจำที่ขมขื่น

กลิ่นหอมกรุ่นของชาคาโมมายล์อุ่นๆ ลอยวนอยู่กลางห้องครัวที่เงียบสงัด เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงฝนโปรยปรายกระทบกระจกหน้าต่างด้านนอก เรนินก้มมองแก้วเซรามิกในมือ ปลายนิ้วเรียวสวยลูบไล้ผิวแก้ววนไปมาเพื่อขับไล่ความเย็นเยียบที่เกาะกุมอยู่ภายในใจ เธอนิ่งเงียบมานานนับสิบนาที ปล่อยให้ความอึดอัดทำหน้าที่กัดกินบรรยากาศระหว่างเธอกับเชฟหน้านิ่งที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม พันวาไม่ได้เร่งเร้า เขาเพียงแค่นั่งนิ่งอยู่ในมุมของตัวเอง แววตาคมกริบที่มักจะฉายแววดุดันเวลาอยู่ในครัวยามนี้กลับอ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด ผู้ชายคนนี้มีความสามารถพิเศษในการทำให้คนอื่นรู้สึกปลอดภัยโดยไม่ต้องเอ่ยคำหวานเลี่ยนสักคำเดียว และนั่นแหละคือสิ่งที่อันตรายที่สุดสำหรับหัวใจที่เต็มไปด้วยรอยแผลของเธอ "คุณจำบทความวิจารณ์ร้านอาหารหรูริมแม่น้ำเมื่อสามปีก่อนได้ไหมคะ..." จู่ๆ เรนินก็เอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย น้อยจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงฝน พันวายังคงเงียบ แต่ดวงตาสีเข้มคู่นั้นมองตรงมาที่เธออย่างตั้งใจ เป็นการตั้งใจฟังที่พร้อมจะรับน้ำหนักทุกอย่างแทนเธอ "ทุกคนบอกว่าฉันใจร้าย ปากคอเราะร้าย และเขียนทำลายหยาดเหงื่อของเชฟอย่างไร้ความปรานี..." เรนินแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความ สุข "แต่ไม่มีใครรู้เลยสักคน ว่าเหตุผลที่ฉันต้องเข้มงวดกับมาตรฐานพวกนั้น... มันเป็นเพราะฉันต้องพิสูจน์ให้คนที่บ้านเห็นต่างหากล่ะคะ" ดวงตากลมโตคู่สวยเงยขึ้นสบตากับเขา แววตาที่เคยแข็งกร้าวและมั่นใจในตัวเองเสมอ ยามนี้กลับเปราะบางจนน่าใจหาย "ครอบครัวของฉันคาดหวังให้ฉันรับช่วงต่อธุรกิจนำเข้าอาหารและภัตตาคารในเครือ แต่ฉันไม่เคยทำอะไรได้ดั่งใจพวกเขาเลยในสายตาของพ่อ... สำหรับท่านแล้ว ลูกสาวคนนี้เป็นได้แค่เครื่องประดับราคาแพงที่เอาไว้เชิดหน้าชูตาในสังคมไฮโซ ไม่ใช่คนที่คู่ควรจะยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเอง" ความเจ็บปวดที่ถูกเก็บซ่อนไว้ใต้รอยยิ้มหยิ่งผยองถูกถ่ายทอดออกมาทีละน้อย พันวาลุกขึ้นจากเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เดินอ้อมมาหยุดยืนอยู่ข้างกายเธอ ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่าลงข้างหนึ่ง เพื่อให้ระดับสายตาของเขาลดลงมาอยู่ในระนาบเดียวกับเธอพอดี ปลายนิ้วอุ่นจัดเอื้อมไปกุมมือเรียวที่กำลังเย็นเฉียบของเรนินเอาไว้แน่น แรงบีบเพียงเล็กน้อยนั้นส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นคงมาให้เธออย่างเงียบเชียบ "คุณไม่ได้เป็นแค่เครื่องประดับของใครหรอกนะเรย์..." เสียงทุ้มต่ำเอמהนเอื้อนออกมาอย่างแผ่วเบา ทว่าหนักแน่นจนก้อนเนื้อในอกของเรนินกระตุกวูบ "ฝีปากจัดจ้านของคุณ ความมั่นใจของคุณ และมาตรฐานที่คุณยึดถือ... มันคือตัวตนของคุณ และมันงดงามมากพอที่จะทำให้ฉันยอมแพ้ตั้งแต่แรกเห็นแล้ว" เรนินสะท้านเฮือก หัวใจที่เคยด้านชาถูกความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาละลายจนแทบแหลกเหลว เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมที่สะท้อนภาพเงาของเธอเอง ไร้ซึ่งการเสแสร้ง ไร้ซึ่งความสมเพชเวทนา มีเพียงความคลั่งรักแบบเงียบเชียบแต่จริงจังจนน่ากลัวซ่อนอยู่ข้างใน "คุณนี่มัน... ขี้โกงชะมัดเลยค่ะพันวา" เรนินพยายามกลั้นก้อนสะื้นในลำคอ ปล่อยให้หยาดน้ำใสไหลรินลงมาอาบแก้มอย่างไม่อาย "ฉันแค่พูดความจริง" พันายาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่บนพวงแก้มที่เปื้อนคราบน้ำตา "ถ้าครอบครัวของคุณมองไม่เห็นคุณค่าในตัวคุณ งั้นก็ให้ฉันเป็นคนรักและปกป้องคุณเอง... ดีไหม" คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากผู้ชายซึนๆ คนนี้ ทำเอาเรนินพูดไม่ออก สมองขาวโพลน หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะกระโจนออกมานอกอก บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกหยุดเวลาไว้ มีเพียงเสียงหัวใจของคนทั้งคู่ที่เต้นประสานกันท่ามกลางสายฝน เรนินสูดหายใจเข้าลึก ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา มืออีกข้างที่ว่างเอื้อมขึ้นไปแตะแก้มสากของเชฟหน้านิ่งแผ่วเบา เป็นการยอมจำนนต่อความรู้สึกที่ซ่อนไว้มานาน "ถ้าคุณกล้าทิ้งฉันไปอีกคน ฉันจะเขียนบทความแฉร้านอาหารของคุณให้เจ๊งไม่เป็นท่าเลยคอยดูสิคะ" เธอยังคงพยายามรักษาฟอร์มด้วยคำขู่เสียงสั่น พันวาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่หาฟังได้ยากยิ่ง ดวงตาสีเข้มพราวระยับด้วยประกายความรักที่เอ่อล้น เขาขยับใบหน้าเข้าไปใกล้เรียวปากอิ่มที่กำลังสั่นระริกมากขึ้นเรื่อยๆ ระยะห่างลดลงจนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง เรนินหลับตาลงช้าๆ หัวใจเต้นแรงจนแทบหยุดหายใจ เธอกำลังจะโน้มตัวเข้าไปรับสัมผัสที่รอคอย ทว่า... *กริ๊งงงงง!* เสียงกริ่งประตูหน้าบ้านดังขึ้นแทรกบรรยากาศหวานซึ้งนั้นอย่างไม่รู้กาลเทศะ ตามด้วยเสียงทุบประตูรัวๆ และเสียงตะโกนเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงร้อนรนที่ไม่ควรจะได้ยินในยามวิกาลแบบนี้ "เรนิน! เปิดประตูให้พ่อเดี๋ยวนี้!" ดวงตาของเรนินเบิกโพลงขึ้นทันที ความอบอุ่นเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เมื่อร่างสูงของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุดในโลก พังประตูเข้ามาในห้องครัว พร้อมกับสายตาคมกริบที่วัดรอยมองเธอกับพันวาในระยะประชิด! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและอินไปกับความสัมพันธ์ของเรย์กับเชฟพันวานะคะ