พายุโซเชียลที่โหมกระหน่ำ

"สวัสดีค่ะ เชฟพันวา... ดูท่าทางคุณจะมีความสุขดีนะ ที่ได้อยู่ตามลำพังกับลูกสาวฉันแบบนี้" ประโยคทักทายที่มาพร้อมรอยยิ้มเคลือบยาพิษจากมารดาบังเกิดเกล้า ทำเอาอุณหภูมิในห้องครัวของร้านอาหารชื่อดังลดฮวบลงจนติดลบ เรนินแทบจะสำลักน้ำลายตัวเอง ขณะที่พันวาซึ่งยืนอยู่ใกล้กันกลับนิ่งสนิท ใบหน้าคมคายไร้ระลอกคลื่นความหวาดหวั่น แม้ว่าสายตาของเขาจะไหววูบไปชั่วขณะเมื่อประมวลผลได้ว่า ผู้หญิงทรงอิทธิพลที่ยืนกอดอกอยู่หน้าประตูคือใคร "คุณแม่..." เสียงของเรนินหลุดลอดริมฝีปากแห้งผาก เธอขยับตัวจะก้าวเข้าไปหา แต่กลับถูกมือหนาของเชฟหน้านิ่งคว้าข้อมือเอาไว้เสียก่อน สัมผัสอุ่นจัดจากฝ่ามือของพันวาส่งผ่านผิวเนื้อ ช่วยดึงสติอันกระเจิดกระเจิงของเธอให้กลับคืนมา "สวัสดีครับคุณหญิง" พันวายังคงรักษาความสุภาพ ทว่าน้ำเสียงราบเรียบและแววตานิ่งสนิทกลับทรงพลังพอที่จะทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นไปอีกขั้น "ผมกับเรย์เรากำลังคุยเรื่องงานกันอยู่ครับ" "งานงั้นเหรอ?" คุณหญิงรัชนีกรหัวנסในลำคอเบาๆ สายตาดุดันกวาดมองสภาพความใกล้ชิดของทั้งคู่ตั้งแต่หัวจรดเท้า เสื้อเชิ้ตของเรนินที่มีรอยเปื้อนคราบซอสเล็กน้อย กับผ้ากันเปื้อนตัวโคร่งที่พันสวมทับอยู่ มันช่างดูเหมือนภาพของคู่รักที่กำลังช่วยกันทำอาหารในครัวเรือนเสียมากกว่าการประชุมงาน "ข่าวฉาวหน้าหนึ่งเมื่อคืนนี้... คงเป็นงานที่พวกเธอร่วมมือกันสร้างสินะ ถึงได้ทำให้หุ้นของตระกูลเราปั่นป่วนได้ขนาดนี้" เรนินเม้มปากแน่น ความรู้สึกคุ้นเคยอันเจ็บปวดพวยพุ่งขึ้นมาในอก ปมปัญหาเรื่องการได้รับการยอมรับจากครอบครัวไม่เคยจางหาย และตอนนี้ มารดาของเธอกกำลังใช้มันมาเป็นเครื่องมือทุบทำลายความมั่นใจของเธออีกครั้ง รูปภาพที่เธอถูกแอบถ่ายขณะเดินออกจากคอนโดมิเนียมของพันวาเมื่อสองวันก่อน กำลังโหมกระหน่ำโลกโซเชียลราวกับพายุทอร์นาโด สำนักข่าวทุกสำนักพากย์เสียงวิจารณ์ความสัมพันธ์ระหว่างนักวิจารณ์อาหารสาวฝีปากกล้ากับเชฟหนุ่มผู้รักสันโดษอย่างสนุกปาก "มันไม่ใช่เรื่องจริงค่ะแม่ เรย์กับเชฟพันวาเราไม่ได้..." "เงียบก่อนเรนิน แม่ไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังคำแก้ตัวตื้นๆ ของลูก" คุณหญิงตัดบทอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะกวาดสายตาคมกริบกลับมาที่เชฟหนุ่ม "ฉันให้เวลาพวกคุณจัดการเรื่องนี้ภายในวันนี้ ถ้าไม่อยากให้ร้านของนายต้องพังพินาศเพราะแรงกดดันจากสื่อ และไม่อยากให้ชื่อเสียงของลูกสาวฉันต้องแปดเปื้อนไปมากกว่านี้ ก็จงออกมายอมรับความจริงซะ ว่าพวกคุณกำลังคบหากันอยู่จริงๆ" สิ้นคำประกาศิตนั้น ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมพื้นที่ทันที เรนินเบิกตากว้าง หันขวับไปมองมารดาด้วยความตกตะลึง ยอมรับงั้นเหรอ? แม่กำลังบังคับให้เธอแต่งเรื่องโกหกเพื่อปกป้องหน้าตาของตระกูล โดยไม่สนใจเลยว่ามันจะส่งผลกระทบอะไรต่อชีวิตของเธอและพันวาบ้าง "คุณหญิงครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้น ทำลายความเงียบ พันวาขยับก้าวออกมายืนบังร่างเพรียวของเรนินไว้ครึ่งหนึ่ง สัญชาตญาณการปกป้องพุ่งพล่านอยู่ในแววตาคู่คมที่มักจะเยชาเสมอ เขามองสบตากับมารดาของหญิงสาวอย่างไม่เกรงกลัวอำนาจใดๆ "ผมคิดว่าคุณหญิงเข้าใจอะไรผิดไปหลายอย่าง" พันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงช้าชัดถ้อยชัดคำ "ข่าวที่เกิดขึ้น มันเป็นฝีมือของคนที่จงใจดิสเครดิตเราทั้งคู่ และผมไม่มีทางยอมเอาชีวิตส่วนตัวของเรย์... ของคุณเรนิน มาเป็นเครื่องมือสร้างกระแสเด็ดขาด" เรนินสะท้านในอก หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อได้ยินคำว่า 'เรย์' ที่หลุดออกมาจากปากเขา มันไม่ใช่คำเรียกห้วนๆ แบบที่เคยชิน แต่มันคือความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งขรึมนั้น คุณหญิงรัชนีกรแค่นหัวเราะ "ปากกล้าดีนี่เชฟพันวา คิดเหรอว่าแค่นายปฎิเสธแล้วกระแสสังคมมันจะซาลง? ตอนนี้คนทั้งประเทศกำลังจับตามอง ถ้าพวกนายไม่แถลงข่าวเคลียร์ให้จบภายในเย็นนี้ เตรียมตัวรับมือกับคดีฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายทางธุรกิจได้เลย!" พูดจบ มารดาผู้ทรงอิทธิพลก็สะบัดหน้าพรืดเดินออกไปจากห้องครัว ทิ้งให้บรรยากาศที่เหลืออบอวลไปด้วยความอึดอัดและตึงเครียดจนหายใจไม่ออก เรนินทรุดตัวลงพิงเคาน์เตอร์ครัวอย่างหมดแรง มือเรียวยกขึ้นนวดขมับตัวเองเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดหัวตุบๆ "แย่แล้ว... แบบนี้แย่แน่ๆ พายุโซเชียลรอบนี้มันแรงเกินกว่าที่เราจะรับมือไหว ร้านของคุณก็จะซวยไปด้วย เชฟพันวา... ฉันขอโทษนะคะ เป็นเพราะฉันแท้ๆ" ไม่มีคำตอบรับจากชายหนุ่ม มีเพียงเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่เดินเข้ามาใกล้ เรนินเงยหน้าขึ้นมองตามแรงขยับตัว และพบว่าพันวากำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอในระยะประชิด ดวงตาคมคายคู่นั้นพินิจพิเคราะห์ใบหน้าเคร่งเครียดของเธออย่างลึกซึ้ง "ขอโทษฉันทำไม?" พันวาเอ่ยถามเสียงเรียบ แต่มือหนากลับยื่นออกไปปัดปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากให้อย่างเบามือ สัมผัสอ่อนโยนที่ขัดกับบุคลิกหน้านิ่งทำเอาเรนินชะงักง้าง ลืมคำพูดที่จะเถียงไปชั่วขณะ "ก็... ก็เรื่องข่าว..." "ข่าวก็ส่วนข่าว ความจริงก็ส่วนความจริง" พันวาขัดขึ้น น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและอบอุ่นอย่างประหลาด "ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าฉันจะรับมือเอง เรย์... เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนี้" "แต่แม่ฉัน..." "แม่เธอก็คือแม่เธอ ส่วนเธอ... คือคนที่ฉันกำลังสนใจ" ประโยคบอกเล่าหน้าตายแต่ความหมายทะลุปรอท ทำเอาแก้มเนียนของเรนินร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ หัวใจเจ้ากรรมเต้นรัวเร็วจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน ก่อนที่เธอจะทันได้อ้าปากต่อล้อต่อเถียงเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือบนเคาน์เตอร์ก็ดังขึ้นพร้อมกันหลายสิบครั้งติดต่อกัน เรนินหยิบมันขึ้นมาเปิดดู หัวใจที่เต้นระรัวอยู่แล้วกลับหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อพาดหัวข่าวบันเทิงออนไลน์อัปเดตสถานการณ์ล่าสุดด้วยภาพถ่ายชุดใหม่ ภาพที่เธอและพันวากำลังยืนใกล้ชิดกันในครัวเมื่อครู่ถูกปล่อยออกมาสดๆ ร้อนๆ พร้อมกับแคปชันพาดหัวตัวโตที่อ่านแล้วชวนให้เลือดขึ้นหน้า *“เชฟหนุ่มชื่อดังควงนักวิจารณ์สาว เปิดรังรับอรุณ! หรือนี่คือคำตอบของข่าวฉาว?”* เรนินหน้าซีดเผือด เธอยังไม่ทันได้อธิบายอะไร พันวาก็แย่งโทรศัพท์มือถือไปจากมือเธอด้วยความรวดเร็ว ดวงตาคมกวาดมองข้อความพาดหัวข่าวและคอมเมนต์นับพันที่กำลังถาโถมเข้ามาด่าทออย่างดุเดือด ทว่าท่าทีของเชฟหนุ่มกลับไม่มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขากลับวางโทรศัพท์คว่ำลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น "เชฟ..." เรนินเรียกเขาเสียงสั่น ความรู้สึกผิดแล่นริ้วขึ้นมาในอก "พวกเขาเล่นแรงเกินไปแล้ว..." พันวาถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่เรนินคาดไม่ถึง มือหนาเอื้อมมาจับมือเธอทั้งสองข้างไว้แน่น บีบกระชับเพื่อส่งผ่านความมั่นคง ท่ามกลางพายุโซเชียลที่กำลังโหมกระหน่ำอยู่ภายนอก "ในเมื่อพวกเขาอยากได้คำตอบนัก..." พันวาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ ปะทะเข้ากับแก้มเนียน แววตาคมกราดฉายประกายความมุ่งมั่นที่ทรงพลังและดึงดูดใจจนเธอดึงสายตาหนีไปไหนไม่ได้ "เราก็แค่ทำตามที่ข่าวเขาว่า... ดีไหมล่ะครับ?" ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างและเดินทางไปพร้อมกับความฟินในทุกๆ ตอนนะคะ สายไหมกลิ่นสตรอว์เบอร์รี