การปะทะเดือดกลางแดนลับ

“หากเจ้าเลือกที่จะรักษาเกียรติภูมิที่ไร้ค่านี้ไว้ ก็จงเตรียมใจรับความสูญเสียที่เจ้าไม่มีวันลบเลือนออกไปจากจิตวิญญาณได้อีกเลย” เสียงกระซิบที่เย็นเยียบดั่งน้ำค้างแข็งในขุมนรกดังขึ้นข้างหูไป๋ซูหยุน สวนทางกับกระแสลมปราณที่แปรปรวนอยู่รอบกาย ชายหนุ่มไม่ได้หันไปมองต้นเสียง แววตาของเขาที่เคยสงบนิ่งดั่งบึงน้ำลึก บัดนี้กลับวาวโรจน์ไปด้วยไอสังหารที่เข้มข้นจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะการปะทะกันอย่างรุนแรงระหว่าง ‘มโนธรรม’ และ ‘ความเป็นจริง’ ที่กำลังบีบคั้นหัวใจดวงนี้ให้แตกสลาย เบื้องหน้าของเขาคือสหายร่วมรบที่นอนจมกองเลือด แผ่นหลังที่เคยแข็งแกร่งบัดนี้ถูกแทงทะลุด้วยกระบี่อาคมของเหล่าผู้อาวุโสสำนักกระบี่นภากาศ ความจริงที่โหดร้ายไม่ได้อยู่ที่ความตายที่รออยู่ แต่มันคือการที่เขารู้ว่า ‘เกียรติยศ’ ที่เขาพยายามปกป้องนั้น เป็นเพียงเครื่องมือของพวกเดรัจฉานในคราบเซียน “หุบปากเสีย...” ไป๋ซูหยุนพึมพำ น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่ากังวานด้วยจิตสังหารอันหนักอึ้ง ทันใดนั้น แรงกดดันมหาศาลก็กดทับลงมาจากฟากฟ้า มู่อิงหลันก้าวเข้ามาข้างกายเขาอย่างเงียบเชียบ ปลายกระบี่เหมันต์นิรันดร์ของนางสั่นระริก ปล่อยละอองหิมะสีครามที่ดูดกลืนแสงสว่างรอบข้างจนหมดสิ้น นางไม่ได้กล่าววาจาใด ความเย็นชาในดวงตาคู่สวยนั้นจางหายไป เหลือเพียงความห่วงหาที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้จิตวิญญาณนักสู้ “ซูหยุน... หากเจ้าก้าวผ่านขีดจำกัดนี้ไปได้ เจ้าจะไม่ได้เป็นเพียงผู้สืบทอดวิชากระบี่สวรรค์อีกต่อไป แต่เจ้าจะกลายเป็นปีศาจที่แม้แต่ฟ้าดินก็มิอาจพิพากษา” มู่อิงหลันเอ่ยเบาๆ มือบางคว้าข้อมือเขาไว้แน่น ไอความเย็นแล่นผ่านเข้าสู่ร่างกายเพื่อดึงสติสัมปชัญญะของชายหนุ่มกลับมา “ข้าไม่สนว่าฟ้าดินจะพิพากษาอย่างไร” ไป๋ซูหยุนแค่นยิ้มที่มุมปาก “หากฟ้าดินเมตตาต่อผู้ที่กดขี่ผู้อ่อนแอ เช่นนั้นข้าก็จะขอเป็นผู้ที่ทำให้สวรรค์เบื้องบนต้องหลั่งเลือดแทน!” *เคร้ง!* เสียงเหล็กกระทบกันดังก้องกัมปนาทไปทั่วแดนลับ เมื่อไป๋ซูหยุนชักกระบี่ออกจากฝัก แสงสว่างจ้าสีเงินยวงพุ่งทะลุเมฆหมอก เคล็ดวิชา ‘กระบี่ทะลวงนภา’ ที่ไม่ได้แสดงอานุภาพมานานนับพันปีถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง มันมิใช่กระบี่ที่เน้นความงามสง่า แต่เป็นกระบี่ที่เน้นการทำลายล้างทุกสรรพสิ่งที่ขวางหน้า พลังปราณของเขาพุ่งพล่านราวกับมหาสมุทรที่บ้าคลั่ง เหล่าผู้ทรยศที่ล้อมรอบต่างพากันถอยกรูด้วยความตื่นตระหนก พวกมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของ ‘มหาเทพ’ ที่กดทับลงมาจนลมหายใจแทบขาดห้วง “ฆ่ามัน! อย่าให้มันตั้งตัวได้!” เสียงคำรามจากผู้อาวุโสท่านหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับการปลดปล่อยเคล็ดวิชา ‘มังกรอัคคีแผดเผา’ เพลิงสีชาดพุ่งเข้าใส่ไป๋ซูหยุนราวกับจะมอดไหม้ทลายทุกอย่างให้เป็นจุล มู่อิงหลันไม่รอช้า นางทะยานร่างขึ้นกลางอากาศ สะบัดกระบี่เหมันต์นิรันดร์ออกไปเป็นเส้นสายธารน้ำแข็งที่เย็นยะเยือก ปะทะกับเปลวเพลิงจนเกิดเสียงระเบิดก้องกังวาน ไอระเหยสีขาวพวยพุ่งบดบังทัศนวิสัยไปทั่วแดนลับ “อิงหลัน! เจ้าถอยไป!” ไป๋ซูหยุนตะโกนก้อง ก่อนจะทิ้งตัวลงสู่พื้นดินด้วยความเร็วที่เหนือขีดจำกัดมนุษย์ ร่างของเขาเคลื่อนที่ดั่งเงาพราย กระบี่ในมือวาดวงโค้งเป็นเส้นสายสีเงินที่เฉือนผ่านมิติ *ฉับ!* หยาดเลือดสีแดงสดกระเซ็นลงบนพื้นหญ้าวิญญาณ หัวของศัตรูระดับสูงร่วงหล่นลงตามแรงเหวี่ยง ไป๋ซูหยุนไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น เขารวบรวมลมปราณทั้งหมดไว้ที่ปลายกระบี่ รอยอักขระโบราณบนใบกระบี่เริ่มเปล่งแสงสีม่วงดำ พลังอำนาจที่แฝงกลิ่นอายแห่งความตายเริ่มครอบงำสติของเขา “หากเกียรติยศแลกมาด้วยเลือดของผู้บริสุทธิ์ ข้าก็จะขอทำลายเกียรติยศนั้นทิ้งเสีย!” เขาทะยานเข้าหาเหล่าผู้ทรยศอีกครั้ง คลื่นกระบี่ดั่งพายุหมุนบดขยี้ทุกอย่างที่ขวางหน้า ฉากการต่อสู้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนผืนดินสั่นสะเทือน เลือดและน้ำแข็งปะปนกันจนกลายเป็นฉากทัศน์อันน่าสยดสยอง แต่ทว่าในขณะที่ไป๋ซูหยุนกำลังจะเผด็จศึกคนสุดท้ายนั้นเอง เขากลับสัมผัสได้ถึงสัมผัสเย็นเฉียบที่ประทับลงบนแผ่นหลังของเขา มู่อิงหลันกอดเขาไว้จากด้านหลัง น้ำตาของนางหยดลงบนไหล่ของเขา ท่ามกลางกระแสพลังที่กำลังแตกสลาย นางกระซิบผ่านเสียงลมที่โหมกระหน่ำ “เจ้าทำสำเร็จแล้ว... แต่เบื้องหลังกำแพงมิติที่พวกมันปิดตายไว้... มีบางสิ่งที่ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเห็น” ไป๋ซูหยุนชะงักค้าง กระบี่ในมือสั่นไหว เมื่อเขามองไปที่กำแพงเมฆาที่ค่อยๆ จางหายไป สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหลังไม่ใช่ศัตรูที่คาดไว้ แต่กลับเป็นแท่นศิลาที่สลักชื่อของ ‘บิดา’ ที่ตายไปแล้วของเขา พร้อมกับร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งที่เขานึกว่าตายไปตั้งแต่วันที่เขาเกิด... บัดนี้ นางกำลังลืมตาขึ้นมองเขาด้วยแววตาที่ว่างเปล่าราวกับหุ่นเชิด “ไป๋ซูหยุน... เจ้ากลับมาสายเกินไป” เสียงทุ้มต่ำที่ไม่คุ้นเคยดังมาจากเงาดำที่ยืนอยู่หลังร่างของมารดาเขา หวังว่าตอนที่ 26 นี้จะสร้างความตื่นเต้นให้แก่ทุกท่านนะครับ และผมหวังว่าพลังใจของรี้ดเดอร์ทุกท่านจะเป็นแรงผลักดันให้พยัคฆ์ขาวตัวนี้คำรามต่อไปในตอนหน้าครับ!