ดาวเคราะห์ในใจ

"หยุดจ้องได้ไหมเล่า! คนเขินเป็นนะเว้ย ไม่ใช่หุ่นยนต์!" ฉันแว้ดใส่คนข้างๆ ที่เอาแต่นั่งเท้าคางมองฉันมาเกือบสิบนาทีแล้ว ทะเลหัวหินตอนเที่ยงคืนมันไม่ได้มีอะไรน่าดูไปมากกว่าคลื่นที่กระทบฝั่งกับดาวเต็มฟ้า แต่ไอ้คนข้างตัวฉันนี่สิ ดูเหมือนเขาจะสนใจใบหน้าฉันมากกว่าดวงดาวพวกนั้นซะอีก ทามหัวเราะหึในลำคอ แววตาคมกริบสไตล์วิศวะฯ ปีสามคู่เดิมมองฉันด้วยสายตาที่ถ้าเป็นคนอื่นคงละลายไปแล้ว แต่สำหรับฉัน... มันทำให้ใจเต้นผิดจังหวะจนแทบจะทะลุออกมานอกอก "ก็ใครใช้ให้น่ามองกว่าดาวล่ะครับ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดกวนประสาทเอ่ยขึ้น พลางขยับตัวเข้ามาใกล้จนไหล่เราเบียดกัน "ไม่ได้ตั้งใจจะมองหรอกนะ แต่มันเผลอ... ยิ่งมองยิ่งเห็นดาวในตาพายสวยกว่าบนฟ้าอีก" "โอ๊ย! เลิกหยอดเดี๋ยวนี้เลยนะ! ขนลุก! ไปเอาประโยคเสี่ยวๆ แบบนี้มาจากไหนเนี่ย หะ!" ฉันแกล้งทำเป็นยกมือขึ้นถูแขนตัวเอง ทั้งที่จริงๆ แล้วอยากจะมุดทรายหนีไปให้พ้นๆ เพราะอาการหน้าร้อนผ่าวที่มันปิดไม่มิด ทามไม่ได้สะทกสะท้านกับท่าทีโวยวายของฉันเลยแม้แต่น้อย เขากลับขยับมานั่งขัดสมาธิหันหน้าเข้าหาฉันเต็มตัว มือหนาถือวิสาสะคว้ามือฉันไปกุมไว้แล้วใช้นิ้วโป้งลูบหลังมือเบาๆ สัมผัสที่แผ่วเบานั่นทำเอาคำด่าที่เตรียมไว้ติดอยู่ที่ลำคอ "ไม่ได้หยอด... พูดจริงทุกคำ" เขาลดระดับเสียงลงจนแหบพร่า "รู้ไหมว่าทำไมวันนี้ถึงชวนมาทะเล?" "ไม่รู้... เพราะอยากมาทำตัวกวนประสาทฉันไง" "ผิดครับ" เขาใช้นิ้วชี้จิ้มหน้าผากฉันเบาๆ "ที่นี่มันเงียบดี... เงียบพอที่จะทำให้คนขี้โวยวายอย่างพาย ยอมสงบปากสงบคำฟังคนอื่นพูดบ้าง" ฉันเม้มปากแน่น พยายามจะดึงมือออกแต่เขาก็ยึดไว้แน่นขึ้น ทามเปลี่ยนมาประสานนิ้วมือเข้ากับนิ้วของฉันแน่นหนา สายตาเขามองลึกเข้ามาในดวงตาฉัน ราวกับต้องการค้นหาอะไรบางอย่างที่ฉันซ่อนไว้ใต้ท่าทีแข็งกระด้าง "ปกติพายเห็นอะไรบนท้องฟ้าบ้าง?" เขาถามพลางแหงนหน้ามองดวงดาวเบื้องบน "ก็... ดาวไง ถามแปลกๆ" "อืม... ดาวน่ะ มันมีหลายดวงเนอะ ทั้งสว่าง ทั้งมืด ทั้งใกล้ ทั้งไกล" เขากระชับมือฉันแน่นขึ้น "แต่สำหรับพี่นะ พายเหมือนดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง" ฉันเลิกคิ้วมองคนตรงหน้า "ดาวเคราะห์? นี่จะเปรียบเทียบว่าฉันเป็นสิ่งไม่มีแสงในตัวเองเหรอ? เดี๋ยวเถอะทาม!" ทามหลุดขำออกมาเสียงดัง ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาจนจมูกเราแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาทำเอาฉันลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ "ไม่ใช่แบบนั้น... ดาวเคราะห์น่ะ มันไม่ได้มีแสงในตัวเองหรอก แต่มันมีแรงดึงดูดนะพาย... แรงดึงดูดที่มากพอจะทำให้ทุกอย่างที่อยู่รอบๆ โคจรมาหมุนรอบตัวมันเอง เหมือนกับที่ตอนนี้... ต่อให้มีดาวเต็มฟ้าแค่ไหน สายตาพี่ก็เห็นแค่ดาวดวงเดียวที่ชื่อ 'พาย' คนนี้เท่านั้นแหละ" ประโยคที่เหมือนหลุดออกมาจากนิยายน้ำเน่าทำให้ฉันได้แต่ตาโตค้าง ความร้อนที่ใบหน้าพุ่งทะลุปรอท นี่มันเกินคำว่าหยอดไปแล้ว มันคือการต้อนให้จนมุมชัดๆ! "ไอ้... ไอ้คนเจ้าชู้!" ฉันพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ หวังจะกลบความเขิน "ไปเรียนคำพวกนี้มาจากไหน ห๊ะ! ไปซ้อมพูดหน้ากระจกมากี่รอบถึงกล้าเอามาพูดกับฉันเนี่ย!" "ซ้อมมาทั้งชีวิตเพื่อพูดกับเธอคนเดียวเลยนะ" คำตอบนั้นสั้นแต่ทรงพลังจนฉันไปไม่เป็น ทามขยับเข้ามาใกล้จนริมฝีปากเขาห่างจากใบหูฉันไม่กี่เซนติเมตร เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ทำให้หัวใจฉันสั่นสะเทือนยิ่งกว่าเสียงคลื่น "พายครับ..." "วะ...ว่า" "ถ้าคืนนี้เราไม่ได้เป็นแค่รูมเมตกันแล้ว... พายจะโกรธไหม?" หัวใจฉันหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม บรรยากาศรอบตัวเหมือนหยุดนิ่ง ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนแชทดังขึ้นในความเงียบ แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสว่างวาบขึ้นมาพอดี เป็นข้อความจาก 'มายด์' ที่ส่งเข้ามาในกลุ่มเพื่อน *'พี่ทามอยู่กับพายใช่ไหมคะ? มายด์มีเรื่องด่วนจะคุยด้วย เรื่องที่มายด์รู้อะไรดีๆ มาเกี่ยวกับอดีตของพี่ทาม... ที่พายไม่เคยรู้'* ทามชะงักไปเล็กน้อยขณะที่อ่านข้อความที่เด้งขึ้นบนหน้าจอที่เขามองเห็นได้ทันควัน สายตาเขาสั่นไหวเพียงชั่ววูบก่อนจะกลับมาแข็งกร้าวขึ้นมาอีกครั้ง มือที่กุมมือฉันไว้ค่อยๆ คลายออกช้าๆ "พาย... อย่าเพิ่งอ่านมัน" ทามพูดเสียงต่ำ มือหนารีบคว้าโทรศัพท์ฉันไปปิดหน้าจอทันที แต่ทว่า... ฉันเห็นสีหน้าเขาแล้ว ความเย็นวาบแล่นปราดเข้าสู่หัวใจ เขามีความลับอะไร... ที่แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่อยากให้ฉันรู้ ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 18 นี้ไปกับความวุ่นวายของพายและทามนะคะ หวังว่าจะลุ้นไปกับความลับที่กำลังจะเปิดเผยในตอนหน้าไปด้วยกันค่ะ!