เสียงแจ้งเตือนจากระบบปริศนา

"ถอนตัวซะเถอะอาชวิน... ศักดิ์ศรีที่นายพยายามรักษาไว้ มันกินไม่ได้หรอกนะ ในโลกที่เงินคือพระเจ้าแบบนี้ คนอย่างนายก็เป็นได้แค่ฝุ่นใต้รองเท้าบูทของพวกเราเท่านั้น" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ 'ก้องเกียรติ' ดังสะท้อนอยู่ในโถงทางเดินอันโอ่อ่าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ มันไม่ใช่คำพูดที่แปลกใหม่ แต่มันคือมีดอาบยาพิษที่กรีดลงบนแผลเดิมซ้ำๆ ชายหนุ่มในชุดสูทราคาถูกที่เริ่มซีดจางกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน อาชวินไม่ได้ตอบโต้ แววตาของเขาที่เคยหม่นแสงกลับฉายประกายบางอย่างที่แม้แต่ก้องเกียรติยังต้องชะงักไปครู่หนึ่ง... มันเป็นสายตาของผู้ที่เพิ่งค้นพบว่า 'กรงขัง' ที่เขาสวมใส่อยู่นั้นกำลังจะพังทลายลง ทันใดนั้น เสียงสัญญาณสังเคราะห์ที่แหลมคมและเย็นเยียบก็ดังก้องขึ้นในโสตประสาทของเขาเพียงคนเดียว [ติ๊ง! ระบบ 'ทายาทหมื่นล้าน' เริ่มต้นการทำงาน...] [เงื่อนไขการปลดล็อก: ความแค้นที่ถูกกดทับถึงขีดจำกัด... ยืนยันสภาวะจิตใจ: พร้อมล้างแค้น] [โอนเงินงวดแรกเข้าสู่บัญชี... ตรวจสอบตัวตน... เสร็จสิ้น] ตัวเลขสีทองสว่างวาบขึ้นในม่านตาของเขา ยอดเงินในบัญชีที่เคยมีเศษเงินหลักร้อย กลับกลายเป็นตัวเลขเจ็ดหลักที่เพิ่มขึ้นด้วยความเร็วเกินกว่าที่สมองมนุษย์จะประมวลผลทัน "แกเงียบทำไม? หรือว่ากำลังวางแผนจะฟ้องร้องบริษัทงั้นเหรอ?" ก้องเกียรติผลักอกอาชวินอย่างแรงจนร่างของเขาถอยกรูดไปปะทะกับผนังกระจกเย็นเฉียบ อาชวินค่อยๆ เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มที่ปรากฏบนริมฝีปากนั้นทำเอาก้องเกียรติรู้สึกเสียวสันหลังวาบ มันเป็นรอยยิ้มที่หรูหรา เย็นชา และเปี่ยมไปด้วยอำนาจที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน "ก้องเกียรติ... คนเราน่ะนะ ถ้าอยากจะถีบหัวส่งใครสักคน ก็ควรดูให้ดีเสียก่อนว่าตอนนี้เขาคนนั้นกำลังถืออาวุธชนิดไหนอยู่ในมือ" อาชวินพูดเสียงเรียบ แต่กระแสเสียงนั้นกลับเปี่ยมด้วยพลังกดดันจนคนรอบข้างหยุดชะงักการทำงานเพื่อหันมามอง "มึงพูดเรื่องอะไรของมึงวะ?" ก้องเกียรติพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "ในเมื่อมึงไม่ยอมออกไปเอง งั้นก็ให้พนักงานรักษาความปลอดภัยลากคอหมาตัวนี้ออกไปก็แล้วกัน!" รินรดาที่ยืนหลบมุมอยู่ใกล้ๆ รีบวิ่งเข้ามาแทรกกลางระหว่างทั้งสอง เธอคว้าข้อมือของอาชวินไว้ แววตาของเธอสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว แต่เธอก็ยังเลือกที่จะยืนเคียงข้างเขา "พอเถอะอาชวิน... เรากลับกันเถอะ อย่าเอาตัวเองไปแลกกับคนพรรค์นี้เลย" อาชวินมองหญิงสาวที่เคยยื่นร่มให้เขาในวันที่ฝนตกหนักและเขาไม่มีแม้แต่เงินซื้อข้าว... เธอคือคนเดียวที่เขาจะปกป้องด้วยชีวิต "ไม่เป็นไร ริน... ต่อจากนี้ไป จะไม่มีใครหน้าไหนมาเหยียบย่ำเราได้อีก" อาชวินหันไปมองก้องเกียรติที่กำลังเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยเข้ามาปิดล้อม เขากดเปิดแอปพลิเคชันธนาคารในมือถือช้าๆ นิ้วเรียวยาวกดโอนเงินก้อนหนึ่งออกไป โดยใช้ที่อยู่กระเป๋าเงินดิจิทัลที่เป็นความลับสูงสุดของบริษัท [ระบบแจ้งเตือน: การชำระหนี้สินเชื่อบริษัททั้งหมดที่คุณก้องเกียรติแอบทำไว้กับบัญชีลับ... เสร็จสิ้น] [สถานะ: หลักฐานการทุจริตถูกส่งตรงถึงอีเมลบอร์ดบริหารและสำนักงานป้องกันและปราบปรามการทุจริตเรียบร้อยแล้ว] เสียงแจ้งเตือนอีเมลดังระงมไปทั่วโถงออฟฟิศพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ก้องเกียรติหน้าถอดสี มือที่ถือโทรศัพท์เริ่มสั่นเทาขณะที่เขากดอ่านข้อความบนหน้าจอ "แก... แกทำอะไรลงไป! นี่มันเรื่องโกหก!" ก้องเกียรติตะโกนลั่น แผนการร้ายที่เขาวางไว้เพื่อโยนความผิดให้อาชวินถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี อาชวินเดินเข้าไปใกล้จนลมหายใจของเขารดรินอยู่ที่ใบหน้าของอีกฝ่าย ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เฉียบคมดั่งคมมีด "นี่เป็นเพียงค่าตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ สำหรับสิ่งที่แกเคยทำกับฉัน... ก้องเกียรติ เตรียมตัวรับมือกับนรกที่กำลังจะมาถึงให้ดี เพราะฉันจะเล่นกับแกจนกว่าแกจะคุกเข่าขอชีวิต" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นของกลุ่มชายชุดดำในสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบจำนวนสิบกว่าคนก็ก้าวเข้ามาในโถงทางเดิน พวกเขาทั้งหมดโค้งคำนับอาชวินด้วยความนอบน้อมที่สุด "คุณอาชวินครับ... รถยนต์ Rolls-Royce Phantom คันใหม่ของคุณจอดรออยู่หน้าตึกเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องเอกสารการโอนกรรมสิทธิ์บริษัทนี้... ท่านประธานต้องการให้คุณไปลงนามด้วยตัวเองที่คฤหาสน์หรูครับ" ก้องเกียรติถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น ดวงตาเบิกโพลงมองชายคนที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงแค่ 'เศษขยะ' ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากมือถือของทุกคนในตึกดังขึ้นพร้อมกันราวกับเสียงสัญญาณเตือนภัยมรณะ เมื่อมูลค่าทรัพย์สินมหาศาลของอาชวินถูกเปิดเผยขึ้นบนหน้าจอหุ้นของบริษัท! อาชวินหันหลังกลับอย่างสง่างามโดยไม่แม้แต่จะปรายตามองอดีตศัตรู เขาจูงมือรินรดาที่ยังคงตกตะลึงก้าวออกไปสู่แสงสว่างเบื้องหน้า ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและบรรยากาศที่บีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเงาจันทราลี้ลับในบทนี้ หวังว่าจะถูกใจรีดเดอร์ทุกท่านนะคะ!