จุดต่ำสุดของชีวิต

“แกมาทำอะไรที่นี่ อาชวิน? งานเลี้ยงระดับวีไอพีแบบนี้ ไม่ใช่ที่สำหรับพนักงานส่งเอกสารกระจอกๆ อย่างแกนะ” เสียงหยันเหยียดของ ‘ธนากร’ ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมด้วยรูปโฉมและทรัพย์สิน ดังก้องผ่านความเงียบงันชั่วขณะในโถงจัดเลี้ยงสุดหรู กลิ่นน้ำหอมราคาแพงคละคลุ้งจนน่าเวียนหัว อาชวินยืนอยู่ตรงนั้น ในชุดสูทมือสองสภาพซอมซ่อที่ดูแปลกแยกราวกับรอยเปื้อนบนผ้าไหมราคาแพง เขากำลังถือถาดเครื่องดื่มที่หยิบติดมือมาจากการถูกผลักไสให้ไปช่วยงานหลังเวที สายตานับร้อยคู่ในห้องโถงหันมามองเป็นจุดเดียว ความสมเพชฉายชัดผ่านแววตาของผู้คนชนชั้นสูงเหล่านั้น “ฉัน... ฉันมาเพื่อพูดกับรินรดา” อาชวินเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าในอกกลับสั่นสะท้านด้วยความอัปยศที่ถูกกดทับมานานปี “รินรดา?” ธนากรหัวเราะร่วน ก่อนจะหันไปหาหญิงสาวผู้เลอโฉมในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่ยืนอยู่ข้างกาย “ที่รัก ได้ยินไหม? อดีตแฟนหนุ่มของเธอที่ล้มละลายจนต้องไปเป็นเบ๊เดินงานแต่งงานของเรา กำลังจะมาทวงสิทธิ์อะไรบางอย่าง” รินรดาไม่แม้แต่จะปรายตาแลมอง เธอจิบแชมเปญเบาๆ ราวกับอาชวินเป็นเพียงฝุ่นผงที่ไม่มีตัวตน “อาชวินคะ... เราจบกันตั้งแต่วันที่ครอบครัวคุณล้มละลายแล้ว อย่าให้มันดูน่าเกลียดไปมากกว่านี้เลยค่ะ ไปรับค่าแรงแล้วออกไปซะ ก่อนที่การ์ดจะโยนคุณออกไปทิ้งข้างถนน” ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ตามมาด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังระงม อาชวินกำหมัดแน่นจนเล็บจิกลงไปในฝ่ามือ ความแค้นที่ถูกสั่งสมมาตลอดสามปีแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้น เสียงบางอย่างที่ไม่ใช่เสียงจากโลกภายนอกก็ดังก้องขึ้นในโสตประสาทของเขา [ตรวจพบระดับความเครียดและแรงอาฆาตถึงขีดจำกัด... ระบบ ‘มหาเศรษฐีล้างโลก’ เริ่มการทำงาน] [เป้าหมาย: ตบหน้าผู้ที่หยามเกียรติ ให้มันคุกเข่าต่อหน้าอำนาจเงินมหาศาล] [ยอดเงินในบัญชีลับของคุณ: 10,000,000,000 บาท พร้อมใช้งาน] อาชวินชะงักไป ดวงตาที่เคยหม่นแสงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเรียบเฉยและเยือกเย็นดั่งมหาสมุทรที่ก้นบึ้งเขากำลังมีพายุโหมกระหน่ำ เขาคลายกำหมัดออก สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของธนากรอย่างไม่ลดละ “ราคาค่าแรงงั้นเหรอ?” อาชวินแค่นยิ้ม มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทำให้ธนากรชะงักไปครู่หนึ่ง “งั้นฉันขอซื้อ ‘ช่วงเวลาที่เหลือ’ ของงานแต่งงานนี้ทั้งหมดด้วยเงินของฉัน คุณว่าพอไหม?” “แกเพ้อเจ้ออะไรวะ!” ธนากรตวาดลั่น อาชวินล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบสิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึงออกมา มันไม่ใช่เศษเหรียญ แต่เป็นบัตรโลหะสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟจนดูขลังน่าเกรงขาม ‘Black Centurion’ บัตรที่แม้แต่เจ้าภาพงานแต่งงานวันนี้ก็ยังไม่มีสิทธิ์ครอบครอง เขาก้าวเข้าไปใกล้เวทีกลาง สลัดถาดเครื่องดื่มทิ้งลงพื้นจนเกิดเสียงแตกกระจาย สร้างความตกใจให้ผู้คนรอบข้าง อาชวินเดินตรงไปที่พนักงานบริการที่ถือเครื่องรูดบัตรสำหรับรับบริจาคเข้าการกุศลของงาน “รูดไปให้หมดนี่” อาชวินสั่งเสียงเย็นชา “คะ... คุณคะ เครื่องนี้รับได้ไม่เกินหลักแสนนะคะ” พนักงานหน้าซีดเผือด “งั้นก็เปลี่ยนเครื่องใหม่ซะ” อาชวินหันไปมองเจ้าของโรงแรมที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ด้วยแววตาที่กดดันจนอีกฝ่ายเผลอก้าวถอยหลัง “บอกผู้จัดการแกให้เอาเครื่องรูดบัตรที่รองรับวงเงินไม่จำกัดมา เดี๋ยวนี้!” เสียงฮือฮาดังระงม รินรดาเริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล เธอจ้องมองอาชวินด้วยความสับสน ความรู้สึกที่คุ้นเคยย้อนกลับมาเตือนว่าชายหนุ่มคนนี้... กำลังเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่บินต่ำลงมาจนกระจกหน้าต่างของห้องโถงสั่นสะเทือนก็ดังแทรกเข้ามา คนรับใช้ในชุดสูทสีดำสนิทกว่าสิบคนกรูเข้ามาในงาน ทุกคนโค้งคำนับอาชวินพร้อมกันจนเกือบจดพื้น “ท่านครับ... ยอดเงินโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของธนากรโดยตรง 500 ล้านบาท เรียบร้อยแล้วครับ” ชายชุดดำกล่าวเสียงก้อง “ในฐานะค่า 'ปิดปาก' สำหรับคำสบประมาทเมื่อครู่... ท่านจะให้ผมจัดการอย่างไรกับเขาก่อนดีครับ?” ใบหน้าของธนากรเปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดราวกับศพ รินรดาก้าวถอยหลังด้วยความหวาดกลัว อาชวินก้าวเข้าไปหาพวกเขาช้าๆ ราวกับราชาที่กำลังเดินทอดน่องในสวนหลังบ้าน “ธนากร... คุณบอกว่างานนี้คือที่สุดของความหรูหราใช่ไหม?” อาชวินยกนิ้วขึ้นแตะที่คางของชายหนุ่มผู้หยิ่งผยอง “เสียดายนะ... เพราะในสายตาของฉัน งานนี้มันก็แค่ ‘กองขยะ’ ที่ฉันเพิ่งตัดสินใจซื้อมาเพื่อสั่งรื้อถอนภายในห้านาทีนี้เท่านั้นเอง” เขามองรินรดาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ก่อนจะหันหลังเดินตรงไปยังประตูทางออก โดยไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามองความฉิบหายที่เขากำลังจะทิ้งไว้เบื้องหลัง ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับคำประกาศนั้น เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นจากเงามืดด้านหลังประตูใหญ่ หญิงสาวในชุดราตรีสีแดงเพลิงก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ เธอคือ 'รินรดาอีกคน' ที่ทุกคนต่างเกรงขาม... คู่ค้าลับที่อาชวินเพิ่งเรียกตัวมา “คุณตัดสินใจได้เฉียบขาดมากค่ะ อาชวิน” หญิงสาวปริศนาเอ่ยขึ้นพร้อมยื่นแท็บเล็ตให้เขา “สัญญาซื้อขายโรงแรมแห่งนี้เสร็จสิ้นแล้ว... และตอนนี้ ในฐานะเจ้าของใหม่ คุณจะเริ่มสั่งการให้คนพวกนี้ออกไปตอนไหนดีคะ?” อาชวินรับแท็บเล็ตมา ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบห้องที่เต็มไปด้วยเหล่าไฮโซที่เคยดูถูกเขา “ตอนนี้... และอย่าให้เหลือแม้แต่เศษหน้าไว้ให้พวกเขาจำได้” ความแค้นที่เคยถูกกดทับ กำลังจะแปรเปลี่ยนเป็นความหายนะครั้งใหญ่ที่สุดของเหล่าผู้ดีจอมปลอมเหล่านี้... และนี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในโลกแห่งความลึกลับและอำนาจกับเงาจันทราลี้ลับนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ