การกลับมาที่น่าเกรงขาม

"ค่าประสบการณ์ที่เสียไปตอนตาย ไม่ได้มีค่าไปกว่าเศษธุลีในมือผมหรอกครับ... คุณลูน่า บอกพวกเขาไปว่า การเจรจาจบลงตั้งแต่เมื่อสามนาทีที่แล้ว" คริสนั่งพิงพนักเก้าอี้หนังสีดำสนิทภายในห้องลับใต้ดินของกิลด์ 'Shadow Monarch' ดวงตาคมกริบจ้องมองจอโฮโลแกรมที่แสดงกราฟราคาหุ้นของสมาคมฮันเตอร์โลกที่กำลังดิ่งพสุธาอย่างบ้าคลั่ง ที่ปลายสาย ลูน่าไม่ได้ตอบรับด้วยเสียง แต่เสียงรัวแป้นพิมพ์ของเธอดังระงมจนแทบจะกลายเป็นเสียงดนตรีแห่งความพินาศ เธอเพียงแค่แค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะส่งข้อความสั้นๆ ขึ้นจอโปรเจกเตอร์กลางห้องประชุมใหญ่ที่เหล่าหัวหน้ากิลด์ชั้นนำของโลกกำลังนั่งหน้าเครียดกันอยู่ *‘สถานะ: ผู้สูญหาย ไม่ได้หมายความว่าตาย และตอนนี้เขากลับมาเพื่อทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของเขา’* ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมที่เต็มไปด้วยฮันเตอร์ระดับ S-Class ทันทีที่ข้อความนั้นปรากฏขึ้น ประธานสมาคมฮันเตอร์ที่เป็นชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำขยำเอกสารในมือจนยับย่น ดวงตาของเขาสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว คริสไม่ใช่แค่มนุษย์ เขาสามารถอ่านระบบที่ซ่อนอยู่หลังโลกใบนี้ได้เหมือนอ่านหนังสือการ์ตูน และการกลับมาของเขาหมายถึงจุดจบของอำนาจที่พวกเขาเคยถือครอง "เขายังไม่ตาย..." เสียงหนึ่งพึมพำออกมาด้วยความสิ้นหวัง "ถ้าเขากลับมา เวลานี้กิลด์ Shadow Monarch จะไม่ได้เป็นแค่กิลด์อันดับสองอีกต่อไป แต่มันจะกลายเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของพวกเราทุกคน" คริสไม่ได้สนใจความวุ่นวายที่เขาสร้างขึ้น เขาจิบกาแฟดำที่วางอยู่ข้างตัวพลางลุกขึ้นยืนช้าๆ เสื้อโค้ทตัวยาวสีดำสนิทของเขาพลิ้วไหวแม้จะไม่มีลมพัดผ่าน เขาไม่ได้เดินไปที่ประตู แต่เขาเดินไปที่ 'ผนัง' ของห้องลับ ก่อนจะวางมือลงบนสัญลักษณ์รูปดาบไขว้ที่สลักไว้ด้วยอักขระเวทมนตร์โบราณ "ระบบผู้กล้า เลเวล 99... ถึงเวลาที่แกจะต้องทำงานให้สมกับค่าจ้างที่ฉันจ่ายไปเสียที" สิ้นเสียงนั้น อากาศรอบตัวคริสเริ่มบิดเบี้ยว แสงสีม่วงครามที่คุ้นเคยในยามที่เขาสำแดงพลังพวยพุ่งออกมาจากร่างกายนับพันสาย มันไม่ใช่พลังธรรมดา แต่มันคือแรงกดดันที่บีบอัดจนมิติรอบข้างแทบจะปริแตก ฮันเตอร์ทุกคนที่อยู่ในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรต่างทรุดฮวบลงกับพื้นโดยพร้อมเพรียงกัน ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกดทับลงบนบ่าของพวกเขา "คุณคริสครับ... สัญญาณชีพของเป้าหมายในโซนกักกันระดับ S เริ่มมีการเคลื่อนไหวผิดปกติครับ" ลูน่าส่งสัญญาณเสียงเข้ามาผ่านระบบสื่อสารลับ น้ำเสียงของเธอแม้จะยังคงความสุขุม แต่คริสสัมผัสได้ถึงจังหวะการหายใจที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยของเธอ "ปล่อยมันไปครับลูน่า ในเมื่อพวกมันอยากเห็นการกลับมาของผม ผมก็จัดให้สมฐานะหน่อย" คริสแสยะยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาเยือกเย็นดุจน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย "ส่งคำประกาศไปยังกิลด์ทุกแห่ง... ใครที่กล้าขวางทางกิลด์ Shadow Monarch ตั้งแต่วินาทีนี้ไป คือศัตรูของรัฐ... และศัตรูของระบบ" เขาเดินก้าวออกสู่แสงสว่างภายนอกสถานีวิจัยร้างที่เขาเคยหายตัวไป ท่ามกลางสื่อมวลชนนับร้อยที่เฝ้ารอทำข่าวการพังทลายของเศรษฐกิจโลก ไม่มีใครคาดคิดว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดจะเดินออกมาด้วยใบหน้าที่สงบนิ่งราวกับไม่ได้เพิ่งผ่านความเป็นความตายมา กล้องนับร้อยตัวหันมาที่เขาพร้อมกัน แสงแฟลชสว่างวาบราวกับสายฟ้า คริสหยุดเดิน เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่บัดนี้กลายเป็นสีแดงฉานดั่งเลือด พลังงานจากระบบที่เขาครอบครองเริ่มหลอมรวมเข้ากับชั้นบรรยากาศ โลกทั้งใบเริ่มสั่นสะเทือนตามจังหวะการเต้นของหัวใจเขา คริสยื่นมือขวาออกไปเบื้องหน้า ทันใดนั้น เงาร่างของฮันเตอร์ปริศนาจำนวนมหาศาลก็เริ่มก่อตัวขึ้นจากพื้นดินข้างกายเขา พวกมันคือเหล่าฮันเตอร์ที่เคยตายไปในสนามรบ แต่บัดนี้ถูกปลุกขึ้นมาด้วยอำนาจระดับพระเจ้าที่คริสครอบครอง ทว่า... ในจังหวะที่ทั่วโลกกำลังจับจ้องไปยังภาพนั้น คริสกลับชะงัก สายตาของเขาไม่ได้มองไปยังกล้องถ่ายทอดสด แต่มองไปยังชายในชุดสูทสีเทาที่ยืนปะปนอยู่ในกลุ่มฝูงชน ชายคนนั้นไม่ได้ดูตื่นตระหนกเหมือนคนอื่น เขากลับยืนกอดอกและส่งยิ้มบางๆ ที่ดูคุ้นเคยอย่างน่าประหลาดให้กับคริส คริสเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะกระซิบคำที่ทำให้ลูน่าที่ฟังผ่านไมโครโฟนต้องตัวแข็งทื่อ "นั่นไม่ใช่ศัตรู... แต่เป็นคนที่ควรจะตายไปตั้งแต่ร้อยปีที่แล้วนี่" ก่อนที่ชายคนนั้นจะขยับริมฝีปากพูดอะไรบางอย่างที่ไม่มีใครได้ยินนอกจากคริส ท้องฟ้าที่แดงฉานอยู่แล้วกลับเกิดรอยแยกขนาดใหญ่ขึ้นเหนือเมืองหลวง และสิ่งที่ก้าวออกมาจากรอยแยกนั้น ไม่ใช่สัตว์ประหลาด... แต่มันคือ 'ตัวเขาเอง' อีกคนหนึ่งที่มีใบหน้าเหมือนกับคริสไม่มีผิดเพี้ยน ขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงติดตามการเดิมพันครั้งสุดท้ายนี้ไปพร้อมกับผม โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ครับ