พันธมิตรหรือเบี้ยล่าง

"ถ้าเจ้าคิดว่าการปรากฏตัวของร่างเงาจะทำให้ข้าหวั่นไหวได้ละก็... เจ้าคงประเมินค่าของข้าต่ำเกินไปเสียแล้ว" เสียงของคริสราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนกดทับความเงียบงันที่แผ่ซ่านไปทั่วโถงบัญชาการ ดวงตาของเขาจ้องมองไปยังบุรุษเบื้องหน้า ซึ่งไม่ใช่ใครอื่นไกล นอกจาก 'ตัวเขาเอง' ในชุดเกราะทมิฬที่บิดเบี้ยวผิดรูป ร่างแยกนั้นยิ้มที่มุมปากอย่างเยาะหยันก่อนจะสลายกลายเป็นละอองสีดำ ทิ้งไว้เพียงความเย็นเยือกที่ฝังลึกลงไปในกระดูก "ท่านคริสครับ..." เสียงของลูน่าดังผ่านอุปกรณ์สื่อสาร น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยแต่ยังคงความเยือกเย็นไว้ได้ "ตัวแทนจากกิลด์ 'ไอออน วอลล์' (Iron Wall) มาถึงที่หน้าประตูฐานทัพแล้วครับ พวกเขาไม่ได้มาพร้อมกองทัพ แต่มาในฐานะทูตเจรจา... ดูเหมือนสถานการณ์ทางฝั่งของพวกเขาจะเลวร้ายกว่าที่เรารายงานไปมาก" คริสหมุนตัวกลับช้าๆ พลางจัดปกคอเสื้อให้เข้าที่ ร่องรอยของความตกใจจากเหตุการณ์เมื่อครู่ถูกเก็บซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความสุขุมอย่างสมบูรณ์แบบ "ปล่อยให้พวกเขาเข้ามา ลูน่า... แต่จงตรวจสอบให้มั่นใจว่าอาวุธทุกชิ้นของพวกเขาถูกปิดการใช้งานด้วยระบบ 'แบนด์วิธ' ของเราแล้ว" โถงรับรองกิลด์ถูกประดับด้วยความเรียบง่ายแต่กดดัน ผู้มาเยือนคือชายวัยกลางคนในชุดสูททหารเต็มยศ แววตาของเขาดูเหนื่อยล้าและหวาดระแวง คริสก้าวเข้าไปในห้องด้วยท่วงท่าของราชาผู้คุมเกม เขาไม่รีบร้อนนั่งลง แต่เลือกที่จะยืนมองดูอีกฝ่ายจากมุมสูง "กิลด์อันดับสามของโลกส่งคนระดับรองหัวหน้ากิลด์มาหาผมถึงที่นี่ คงไม่ใช่เพราะอยากดื่มชาเพื่อกระชับมิตรหรอกใช่ไหมครับ คุณเวนเดล" คริสเอ่ยขึ้นโดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้เปิดปาก เวนเดลกลืนน้ำลายลงคอ กวาดสายตาไปรอบห้องที่ดูเหมือนห้องประชุมทั่วไป แต่เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กดทับอยู่ทุกตารางนิ้ว "ท่านคริส... สถานการณ์ในรอยแยกมิติระดับ SS ที่เราดูแลอยู่มันเกินการควบคุมของเราไปแล้ว ระบบผู้กล้าที่พวกท่านกุมความลับไว้อยู่... พวกเขาต้องการมัน" "พวกไหน?" คริสเลิกคิ้ว สายตาคมปลาบเหมือนมีดโกนที่จ่อเข้าที่ลำคอของอีกฝ่าย "พวก 'ผู้มาเยือนจากเงา' ครับ" เวนเดลขยับตัวอย่างอึดอัด "กิลด์ของเราสูญเสียกำลังพลไปเกินกว่าครึ่งในสัปดาห์เดียว หัวหน้ากิลด์ไอออน วอลล์ ยินดีที่จะยุติความบาดหมางทั้งหมด และยอมรับคริสให้เป็นพันธมิตรเบอร์หนึ่งของโลก... แลกกับการที่เราจะเข้าไปแทรกแซงรอยแยกนั้นให้" คริสหัวเราะเบาๆ ในลำคอ มันไม่ใช่เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความร่าเริง แต่มันคือเสียงหัวเราะของคนที่มองเห็นไพ่ในมือของอีกฝ่ายจนทะลุปรุโปร่ง "ร่วมมือ? หรือแค่จะใช้ผมเป็นเกราะเนื้อเพื่อให้พวกคุณรอดตายกันแน่ครับ คุณเวนเดล? อย่าลืมสิว่าก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง กิลด์คุณเพิ่งจะส่งทีมลอบสังหารมาที่เขตแดนของผม" "นั่นเป็นความผิดพลาดของฝ่ายนโยบายครับ!" เวนเดลพยายามแก้ต่าง แต่มือของเขาสั่นจนเห็นได้ชัด "ท่านคริส... โลกนี้ไม่ได้มีแค่ท่านกับพวกเราอีกต่อไป รอยแยกนั่น... มันไม่ได้มีไว้ให้คนในโลกนี้จัดการ มันกำลังจะทำลาย 'ระบบ' ที่พวกท่านพยายามครอบครองอยู่!" คริสเดินเข้าไปใกล้จนลมหายใจของเขารดร่องรอยความหวาดกลัวบนใบหน้าของเวนเดล "ระบบไม่ได้ถูกทำลายง่ายขนาดนั้นหรอกครับ... แต่มันกำลังถูก 'แทนที่'" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบขาดสะบั้น ลูน่าที่เฝ้ามองผ่านกล้องวงจรปิดรีบส่งข้อความแจ้งเตือนมายังคริส "ท่านคริสครับ! มีสัญญาณชีพแปลกปลอมปรากฏขึ้นในห้องเจรจา... ไม่ใช่เวนเดล... มันมาจากใต้พื้นดิน!" ทันใดนั้นเอง พื้นห้องหินอ่อนที่เคยแข็งแกร่งก็เกิดรอยร้าวเป็นเส้นใยเหมือนใยแมงมุม พลังงานสีแดงฉานพุ่งทะลุขึ้นมาจากเบื้องล่าง ร่างของเวนเดลถูกกระชากลงสู่ความมืดมิดอย่างรวดเร็วโดยไม่มีแม้แต่เสียงร้อง คริสถอยหลังหนึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ ก่อนจะพบว่าท่ามกลางรอยแยกที่พื้นนั้น มีมือสีซีดที่ดูคุ้นตายิ่งนักโผล่ขึ้นมา มือข้างนั้นสวมแหวนตระกูลที่สลักตราสัญลักษณ์เดียวกับคริส... แหวนที่เขาสวมติดนิ้วไว้ตลอดเวลา ชายผู้มีใบหน้าเหมือนเขาเปี๊ยบก้าวขึ้นมาจากรอยแยกที่พื้นห้องโถง เขาไม่ได้มองมาที่คริส แต่มองไปที่ตำแหน่งที่เวนเดลเคยยืนอยู่ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้คริสด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็งขั้วโลก "เราคุยกันเรื่อง 'พันธมิตร' ต่อได้ไหม? คริส... หรือข้าควรเรียกตัวเองว่า 'ผลลัพธ์ที่ผิดพลาด' ดีล่ะ?" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของคริสในมหากาพย์ครั้งนี้ครับ หวังว่าบทนี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไม่แพ้กันครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่