เงาที่คืบคลาน

"อดีตชาติอย่างนั้นหรือ..." เสียงพึมพำลอดผ่านริมฝีปากที่เหยียดยิ้มบางเบา คริสหยุดฝีเท้าลงอย่างสมบูรณ์ แสงไฟนีออนสีขาวนวลจากเพดานห้องทดลองใต้ดินสะท้อนลงบนกรอบแว่นโลหะของเขา ทอดเงายาวทับถมร่างไร้วิญญาณของนักวิจัยระดับสูงแห่งสมาคมฮันเตอร์ที่เพิ่งหมดลมหายใจไปเมื่อครู่ ข้อมูลมหาศาลที่ถูกดึงออกมาจากสมองกลชีวภาพเมื่อครู่ ไม่เพียงแต่ยืนยันสมมติฐานเรื่อง 'ระบบ' ที่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ แต่ยังเปิดประตูบานใหม่ไปสู่ความจริงที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า คำว่า 'อดีตชาติ' ไม่ใช่เรื่องเพ้อเจ้อ แต่มันคือร่องรอยของสิ่งมีชีวิตระดับสูงที่เคยครอบครองมิติแห่งนี้มาก่อน และกำลังจะกลับมาทวงคืนบัลลังก์ คริสหมุนตัวกลับช้าๆ ท่วงท่าสง่างามแต่นิ่งFเข้ม ดั่งนักล่าผู้รอคอยเหยื่อเดินเข้าสู่กรงขัง มือข้างหนึ่งจัดปกเสื้อสูทเนื้อดีให้เข้าที่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นโดยไม่หันไปมองมุมมืดของห้อง "ลูน่า ทางนั้นเรียบร้อยดีไหมครับ" เงาสลัวในมุมอับขยับไหว ร่างเพรียวบางในชุดสูทเข้ารูปของหญิงสาวก้าวออกมาจากความมืด แสงไฟสะท้อนแววตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาด ลูน่ากวาดนิ้วเรียวยาวผ่านจอโฮโลแกรมสีฟ้าที่ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ข้อมูลตัวเลขและผังองค์กรระดับประเทศนับร้อยไหลผ่านนัยน์ตาของเธอด้วยความเร็วสูง "ทุกอย่างเป็นไปตามแบบแผนที่ท่านคริสวางไว้ไม่ผิดเพี้ยนค่ะ—อภัยด้วยครับ ติดปากไปหน่อย..." ลูน่าชะงักเล็กน้อยเมื่อเผลอใช้สรรพนามตามความคุ้นชิน ก่อนจะแก้คำพูดด้วยรอยยิ้มมุมปาก "ระบบรักษาความปลอดภัยของ 'สมาคมฮันเตอร์เขตกลาง' ถูกฝังโค้ดไวรัสระดับศูนย์เรียบร้อยแล้ว พวกเขาไม่มีทางรู้ตัวเลยว่า ตอนนี้ข้อมูลการประเมินแรงค์ของฮันเตอร์ทุกคนอยู่ในมือเราแล้ว" คริสเดินเข้ามาใกล้จอโฮโลแกรม ดวงตาสีเข้มกวาดมองรายชื่อเป้าหมายนับพันคนที่ถูกคัดกรองอย่างพิถีพิถัน การสร้างกิลด์ให้อึ้นเป็นอันดับหนึ่งของโลก ไม่ได้อาศัยเพียงแค่กำลังรบที่เหนือกว่า แต่มันต้องอาศัย 'การควบคุม' ข้อมูล ทรัพยากร และที่สำคัญที่สุดคือ 'หมาก' ที่ถูกวางไว้ในกระดานของฝ่ายตรงข้าม "รายชื่อของกลุ่มผู้มีพรสวรรค์สายสนับสนุนที่ถูกสมาคมมองข้ามล่ะครับ" คริสเอ่ยถาม น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจกดดันที่ยากจะปฏิเสธ "คัดมาได้สามสิบแปดคนแล้วค่ะ ทั้งหมดเป็นฮันเตอร์ไร้ชื่อเสียงที่กำลังถังแตกหรือมีปัญหาหนี้สิน พวกเขาพร้อมจะขายวิญญาณให้ซาตาน หากซาตานตนนั้นยื่นเงินก้อนโตให้ถูกจังหวะ" ลูน่าแตะปลายนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อากาศ เสียงคีย์บอร์ดเสมือนดังระรัว "และที่น่าสนใจคือ... หนึ่งในนั้นเพิ่งได้รับการทาามให้เข้าไปทำงานใน 'กองกำลังพิทักษ์นภา' องค์กรลับขึ้นตรงต่อรัฐบาล" รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคริสอีกครั้ง มันเป็นรอยยิ้มของนักหมากรุกผู้มองเห็นชัยชนะล่วงหน้าสิบตาเดิน "ยอดเยี่ยมมากครับ..." คริสกล่าวเบาๆ "เริ่มต้นกระบวนการ 'เงาแทรกซึม' ได้เลย แจ้งไปยังหน่วยปฏิบัติการเงาทั้งเจ็ด ให้เริ่มเข้าหาเป้าหมายทีละคน ใช้หนี้สิน ความโลภ หรือแม้แต่ความกลัวเป็นเครื่องมือ แต่จำไว้... ห้ามใช้กำลังเด็ดขาด เราต้องการให้พวกเขา 'เต็มใจ' ที่จะสวมโซตรadanของเราด้วยตัวเอง" "รับทราบค่ะ แล้วถ้ามีองค์กรไหนเริ่มไหวตัวทันล่ะคะ เช่น กิลด์อัคคีทมิฬที่คอยจับตาดูเราอยู่" ลูน่าเงยหน้าขึ้นสบตา เขามีความกังวลเล็กน้อยฉายชัดในแววตาคู่นั้น แม้เธอจะเชื่อมั่นในตัวผู้นำคนนี้เพียงใด แต่ศัตรูในเงาของพวกเขาก็ไม่ใช่เด็กอมมือ คริสหรี่ตาลงเล็กน้อย บรรยากาศรอบตัวราวกับอุณหภูมิลดฮวบลงจนน่าขนลุก เขายื่นมือไปปิดจอโฮโลแกรมด้วยปลายนิ้ว ความมืดกลับคืนสู่ห้องทดลองอีกครั้ง มีเพียงแสงไฟจากภายนอกที่สาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างกระจก "ปล่อยให้พวกมันสงสัยไปครับ ยิ่งพวกมันดิ้นรนค้นหาความจริงมากเท่าไหร่ พวกมันก็จะยิ่งเดินลึกเข้าไปในวังวนที่เราขุดรอไว้ล่ะครับ" คริสเว้นจังหวะเล็กน้อย ปรายตามองออกไปนอกหน้าต่างตึกสูงที่มองเห็นทัศนียภาพของมหานครยามค่ำคืน "มนุษย์เรา มักจะหวาดกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็นเสมอ กิลด์เงาของเราจะไม่ใช่แค่กิลด์อันดับหนึ่ง... แต่เราจะเป็นกฎเกณฑ์ใหม่ของโลกใบนี้" ลูน่าพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ ความศรัทธาในตัวชายหนุ่มตรงหน้าพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด เธอโค้งศีรษะลงเล็กน้อยก่อนจะหันหลังกลับไปเตรียมคำสั่งปฏิบัติการขั้นเด็ดขาด คริสยืนนิ่งอยู่ลำพัง ท่ามกลางความเงียบงัน เขายกมือขึ้นดันกรอบแว่นเล็กน้อย ขณะที่สายตาคมกริบกวาดมองไปยังแผนที่เครือข่ายองค์กรทั่วโลกที่ฉายสะท้อนอยู่ในกระจกเงาเบื้องหน้า ทว่า... ในจังหวะที่เขากำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนตัวที่ควรจะปิดการทำงานไปแล้ว กลับดังขึ้น 'ติ๊ด' เบาๆ ในโสตประสาท ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนภารกิจ... แต่เป็นเสียงหัวใจเต้นของใครบางคน ที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในหัวของเขา พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีแหล่งที่มา [ตรวจพบ 'ผู้เล่น' นอกเหนือจากระบบหลัก กำลังรุกรานเข้ามาในพื้นที่เขต 4: และเป้าหมายของมัน... คือการกวาดล้างกิลด์เงาทั้งหมดให้ราบคาบก่อนรุ่งสาง] คริสชะงักฝีเท้า รอยยิ้มเยียบเย็นบนมุมปากแข็งค้างลงทันที ดวงตาสีเข้มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน เมื่อเงาสودสีดำสนิทที่ทอดยาวอยู่บนพื้นห้องของเขา บัดนี้... กำลังขยับลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง และมันกำลังเอื้อมมือมาแตะที่ไหล่ของเขาจากด้านหลัง! --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของกิลด์เงามา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ หวังว่าจะสนุกกับหมากตานี้นะครับ