ก้าวแรกสู่วิถีฮันเตอร์

"รายงานผลการตรวจสอบโครงข่ายพลังงานภายนอก... เสร็จสิ้นสมบูรณ์ค่ะ นายท่าน" เสียงสังเคราะห์ที่ถูกดัดแปลงให้ราบเรียบจนไร้มนุษยสัมพันธ์ดังขึ้นจากสมาร์ทโฟนรุ่นเก่าคร่ำครึ คริสปรายตามองหน้าจอแตกรานร้าวที่สะท้อนภาพใบหน้าอันเรียบนิ่งของตนเอง นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะไม้สักราคาถูกในห้องเช่าแคบๆ จังหวะสม่ำเสมอราวกับเข็มนาฬิกากลไกที่กำลังนับถอยหลังสู่วันสิ้นโลก โลกภายนอกประตูไม้บานผุกร่อนนี้ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิด... มันยังคงเป็นโลกที่โหดร้ายและขับเคลื่อนด้วย 'ระบบ' ที่ถูกสถาปนาขึ้นเมื่อสิบปีก่อน วันที่หอคอยมิติปรากฏและดันเจี้ยนผุดขึ้นราวดอกเห็ด วันที่มวลมนุษยชาติถูกบังคับให้ก้มหัวให้แก่หน้าต่างสถานะและค่าเลเวล แต่สำหรับคริสแล้ว... ระบบที่คนทั้งโลกเทิดทูนบูชาดั่งพระเจ้า มันเป็นเพียงแค่เครื่องมือชิ้นหนึ่ง... เครื่องมือที่เขากำลังจะใช้มันเหยียบยغلผู้คนที่เคยเหยียบย่ำเขา "ลูน่า ลบประวัติการเชื่อมต่อทั้งหมด ทิ้งไอพีนี้ซะ อย่าให้เหลือร่องรอยแม้แต่เศษเสี้ยวเดียวของการเข้าถึงหอคอยมิติชั้นที่สาม" คริสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิท สุภาพ ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดที่ไม่อนุญาตให้ผู้ใดปฏิเสธ ปลายสายคือลูน่า แฮกเกอร์สาวอัจฉริยะที่ซ่อนตัวอยู่ในเครือข่ายใต้ดิน เธอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของเธอยังคงเจือความระориระวังอย่างถึงที่สุด "ระมัดระวังตัวแจเลยนะคะ นายท่าน... สมาคมฮันเตอร์เริ่มส่งหน่วยลาดตระเวนตรวจสอบความผิดปกติของค่ามานาในเขตย่านสลัมแล้ว พวกมันคงสงสัยว่าทำไมดันเจี้ยนระดับ B ถึงถูกเคลียร์ภายในเวลาสิบนาทีโดยไม่มีร่องรอยการต่อสู้" "ปล่อยให้พวกมันสงสัยไป" คริสหยิบแว่นตากรอบบางไร้ค่าเลนส์สายตาขึ้นมาสวม เพื่อปกปิดประกายตาดุดั่งสัตว์ป่าล่าเหยื่อที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกของชายหนุ่มธรรมดาๆ "ความโง่เขลาของมนุษยชาติคือเกราะป้องกันที่ดีที่สุด กฎเหล็กข้อแรกของการเป็นผู้แข็งแกร่ง... คือการทำให้ศัตรูคิดว่าคุณอ่อนแอที่สุดในขณะที่คุณกำลังถือมีดจ่อคอหอยพวกเขา" ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าเนื้อหยาบให้เข้าที่ การก้าวเดินแต่ละก้าวเงียบกริบไร้เสียง ราวกับเงาสะท้อนที่ไร้น้ำหนัก เขาไม่ใช่คริสคนเดิมที่เคยถูกหลอกใช้เป็นเหยื่อล่อในดันเจี้ยนเมื่อสามเดือนก่อนอีกต่อไปแล้ว ในร่างนี้ ในจิตวิญญาณนี้ เขามี 'ระบบซ้อนทับ' ที่ลูน่าช่วยปรับแต่งให้ มันคือระบบที่ถูกซ่อนเร้นจากสายตาของระบบหลักของโลก หน้าต่างสถานะสีเทาหม่นปรากฏขึ้นในคลื่นความคิดของเขา—หน้าต่างที่ถูกบิดเบือนข้อมูลเพื่อตบตาผู้ประเมินของสมาคมฮันเตอร์: [ชื่อ: คริส] [อาชีพ: ผู้ใช้แรงงาน / ไร้คลาส] [เลเวล: 5] [ค่าพลังกาย: 12] [ค่ามานา: 10] [ทักษะประจำตัว: ไม่มี] ภาพลวงตาที่สมบูรณ์แบบ... ไม่มีใครบนโลกใบนี้คาดคิดหรอกว่า เบื้องหลังตัวเลขน่าสมเพชเหล่านี้ คือชายผู้ครอบครองทักษะระดับตำนานที่สามารถกลืนกินพลังชีวิตของมอนสเตอร์ระดับราชามาแล้ว เมื่อเปิดประตูห้องเช่าออกไป กลิ่นอับชื้นและกลิ่นเน่าเหม็นของขยะในเขตสลัมโชยปะทะเข้าจมูกทันที เสียงโวยวายของนักเลงท้องถิ่นและเสียงไซเรนรถตำรวจลอยมาแต่ไกล ทว่าคริสกลับเดินผ่านตรอกแคบๆ เหล่านั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาของเขาจับจ้องไปที่ป้ายประกาศขนาดใหญ่กลางเมืองที่กำลังฉายภาพของ 'กิลด์รุ่งอรุณ' กิลด์อันดับหนึ่งในปัจจุบัน ใบหน้าของหัวหน้ากิลด์ผู้เย่อหยิ่งปรากฏหราอยู่บนจอภาพ ท่ามกลางเสียงสรรเสริญเยินยอจากผู้คนเบื้องล่าง คริสยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง *อีกไม่นานหรอก... บัลลังก์นั้นจะว่างลง และผู้ที่จะขึ้นไปนั่งแทนที่... จะต้องเป็นกิลด์ของฉัน* เขาก้าวเท้าเดินต่อไปท่ามกลางฝูงชนที่เร่งรีบ ไม่มีใครหันมามองชายหนุ่มธรรมดาๆ คนนี้เลยสักคน พวกเขาเดินสวนทางกับมัจจุราชที่กำลังเริ่มเดินหมากกระดานแรกเพื่อครอบครองโลกทั้งใบ ทันใดนั้นเอง สมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อก็สั่นเตือนเบาๆ สัญญาณเข้ารหัสลับจากลูน่าปรากฏขึ้นบนหน้าจอโดยไม่มีที่มาที่ไป ข้อความสั้นๆ เพียงบรรทัดเดียวทำให้ฝีเท้าของคริสชะงักลงทันที *“นายท่าน... มีบุคคลนิรนามระดับสูงกำลังเข้าถึงไฟล์ประวัติการตายของคุณในระบบกลางของสมาคม... และไอพีแอดเดรสของพวกมัน... มาจากห้องทำงานส่วนตัวของผู้นำสูงสุดแห่งสมาคมฮันเตอร์ครับ”* ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินหมากกระดานนี้ไปกับผมครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่