วีรบุรุษในเงา

"กิลด์อันดับหนึ่งที่โลกเคยยกย่อง เป็นเพียงกลุ่มขยะที่เอาแต่จัดฉากเพื่อถ่ายภาพลงโซเชียลมีเดีย ในขณะที่ ‘กิลด์เงา’ คือกลุ่มคนเพียงไม่กี่คนที่มีเลือดและน้ำตาไหลรินอยู่บนสมรภูมิอย่างแท้จริง" เสียงผู้ประกาศข่าวสาวจากช่องหลักสั่นเครือเล็กน้อย ขณะที่ภาพหน้าจอด้านหลังเปลี่ยนจากฉากหรูหราของกิลด์เก่าแก่ เป็นภาพบันทึกเหตุการณ์จริงเมื่อคืนวาน ภาพที่คริสยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของดันเจี้ยนระดับ S ในชุดเกราะที่อาบไปด้วยเลือดสีดำของอสูรและฝุ่นผงจากการต่อสู้ ในห้องบัญชาการลับใต้ดินของกิลด์เงา คริสจิบกาแฟดำอุณหภูมิพอเหมาะ สายตาคมกริบของเขายังคงจับจ้องไปที่จอมอนิเตอร์โฮโลแกรมที่แสดงกราฟความนิยมที่พุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนน่าตกใจ "เรตติ้งทะลุเพดานไปแล้วครับคริส" ลูน่าที่นั่งอยู่หน้าแผงคีย์บอร์ดเสมือนเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจเจือความภาคภูมิใจ "สื่อทุกสำนักเริ่มขุดคุ้ยความล้มเหลวของกิลด์พันธมิตรเดิม ตอนนี้ผู้คนในเมืองกำลังรวมตัวกันที่หน้าสำนักงานใหญ่ของเรา พวกเขามีป้ายข้อความว่า... 'กอบกู้ความหวังที่แท้จริง'" คริสวางแก้วกาแฟลงอย่างช้าๆ เสียงกระทบของเซรามิกกับโต๊ะหินอ่อนดังชัดเจนในห้องที่เงียบสงัด เขาไม่ได้แสดงอาการยินดี แม้แต่รอยยิ้มสักนิดก็ไม่มีปรากฏบนใบหน้า "มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนผ่านอำนาจเท่านั้น ลูน่า" คริสพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ศรัทธาของมวลชนเหมือนใบไม้แห้ง มันปลิวว่อนไปตามกระแสลมได้ง่ายดาย สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่เสียงสรรเสริญ แต่คือสายตาของพวก ‘สุนัขเฝ้าบ้าน’ ที่ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าอำนาจของพวกมันกำลังสั่นคลอน" "คุณหมายถึงคณะกรรมการควบคุมฮันเตอร์งั้นหรือครับ?" ลูน่าถามพลางรัวนิ้วลงบนอากาศ เพื่อจัดการระบบรักษาความปลอดภัยรอบกิลด์ให้รัดกุมยิ่งขึ้น "ไม่ใช่แค่คณะกรรมการ" คริสลุกขึ้นยืน เดินไปที่กระจกบานใหญ่ที่สะท้อนภาพเมืองที่กำลังตื่นตระหนก "คือกลุ่มทุนเบื้องหลังที่เสียผลประโยชน์ พวกมันไม่ได้ต้องการฮันเตอร์ที่เก่งกาจ แต่พวกมันต้องการ ‘สินค้า’ ที่ควบคุมได้ง่าย การที่กิลด์เงาแข็งแกร่งเกินไปและไม่ขึ้นตรงต่อใคร คือความผิดมหันต์ในสายตาของพวกมัน" ในขณะที่คริสกำลังวิเคราะห์สถานการณ์ เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับต่ำดังขึ้นเบาๆ ในห้องบัญชาการ ลูน่าชะงักมือไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองคริสด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "มีคนบุกรุกครับ... ไม่สิ" ลูน่าขมวดคิ้ว "ระบบตรวจจับรหัสผ่านของเรายืนยันตัวตนคนคนนี้ แต่เขากำลังเดินตรงเข้ามาในเขตหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต ดูเหมือนเขาไม่ได้ตั้งใจจะซ่อนตัวเลยด้วยซ้ำ" คริสจัดปกเสื้อสูทสีดำสนิทของเขาอย่างใจเย็น ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นฉายแววครุ่นคิด เขาหยิบหน้ากากโลหะสีเงินขึ้นมาสวม ปิดบังใบหน้าที่แท้จริงภายใต้เงาของผู้นำกิลด์ที่โลกกำลังโหยหา "ให้เขาเข้ามา" คริสสั่งสั้นๆ "คนประเภทที่เดินเข้ามาโดยไม่กลัวความตาย มักจะมีเรื่องที่คุ้มค่าแก่การเสียเวลาฟังเสมอ" ประตูเหล็กกล้าเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของชายในชุดสูทสีเทาหม่น เขาสวมแว่นตากรอบบางและดูเหมือนนักวิชาการมากกว่านักรบ ทว่าแววตาที่จ้องมองมายังคริสนั้น กลับมีความกดดันที่หนักหน่วงจนทำให้อากาศในห้องหนักอึ้ง "ยินดีที่ได้พบกันเสียที คุณคริส หรือผมควรจะเรียกคุณว่า... ผู้กอบกู้ดีล่ะ?" ชายคนนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก คริสไม่ตอบ เขาเพียงแค่เดินผ่านลูน่าไปเผชิญหน้ากับแขกที่ไม่ได้รับเชิญระยะห่างเพียงไม่กี่ก้าว ความเงียบระหว่างทั้งสองฝ่ายกินเวลาอยู่นาน ราวกับจะชั่งน้ำหนักถึงอำนาจและผลประโยชน์ที่แฝงอยู่เบื้องหลังคำพูด "คุณคงไม่ใช่คนที่มาที่นี่เพียงเพื่อกล่าวคำชมเชยผมหรอกนะครับ" คริสเปิดประเด็นด้วยเสียงนิ่งราบ "ผมมาเพื่อแจ้งข่าวร้าย" ชายแปลกหน้าหยิบซองจดหมายตราประทับสีแดงสดออกมาวางบนโต๊ะกลางห้อง "ดันเจี้ยนระดับ S ที่คุณเพิ่งเคลียร์ไปเมื่อวานนี้... พลังงานที่มันปล่อยออกมาไม่ได้หายไปไหน แต่มันถูก ‘ถ่ายโอน’ ไปยังที่อื่น และนั่นเป็นแผนการที่คุณเองก็อาจจะคาดไม่ถึง" คริสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาสั่นไหวเพียงชั่ววูบก่อนจะกลับมาสงบนิ่งดังเดิม เขามองจดหมายฉบับนั้น ก่อนจะตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แค่การเตือน แต่มันคือการเปิดเผยความลับที่กิลด์ของเขาพยายามปกปิดมาตลอด "ความผิดพลาดเดียวของคุณคือการเชื่อว่าระบบนี้สร้างขึ้นเพื่อคัดเลือกผู้กล้า" ชายแปลกหน้าขยับเข้าไปใกล้คริสแล้วกระซิบด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงสองคน "แต่จริงๆ แล้ว มันคือการเตรียม ‘ภาชนะ’ สำหรับสิ่งที่กำลังจะหวนคืนมา และตอนนี้... พวกเขาก็พบตัวคุณแล้ว" คริสกำหมัดแน่นเมื่อจู่ๆ จอโฮโลแกรมทั้งหมดในห้องก็ดับลงพร้อมกัน เหลือเพียงสัญญาณชีพจรของเขาที่ดังเตือนรัวเร็วขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ! ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นที่สุดนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่