ความอิจฉาริษยา

“ตัวเลขเลเวลของ ‘คริส’ ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดหรอกครับ... สิ่งที่น่ากลัวคือวิธีที่เขาทำให้ทุกคนเชื่อว่า ทุกย่างก้าวของเขามีความหมายเสมอ” เสียงทุ้มต่ำของ ‘ไททัน’ ผู้นำกิลด์ผู้เป็นดั่งเทพเจ้าในสายตาของฮันเตอร์ทั่วโลก ดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของตึกสำนักงานใหญ่กิลด์ลำดับหนึ่ง ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบยืนหันหลังให้ผู้ใต้บังคับบัญชา สายตาของเขาจับจ้องไปยังภาพโฮโลแกรมกราฟความก้าวหน้าของกิลด์หน้าใหม่ที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นแบบผิดปกติ “คุณหมายความว่าอย่างไรครับ ท่านไททัน?” ชายชุดดำที่ยืนอยู่ด้านหลังเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ไททันแค่นยิ้มที่มุมปาก มือหนาหยิบแก้ววิสกี้ราคาแพงขึ้นมาหมุนวน ของเหลวสีอำพันสั่นไหวสะท้อนแสงไฟสลัว “กิลด์ที่เพิ่งก่อตั้งได้ไม่กี่เดือน กลับกวาดล้างดันเจี้ยนระดับ S สองแห่งได้ภายในหนึ่งสัปดาห์โดยไม่มีใครบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว แถมผลกำไรที่พวกเขาได้รับยังถูกนำไปหมุนเวียนในตลาดมืดผ่านช่องทางที่เราตรวจจับไม่ได้ นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือการวางหมากรุกที่จ้องจะกินขุนของเราตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว” เขาวางแก้วลงบนโต๊ะหินอ่อนเสียงดัง ‘กึก’ ก่อนจะหันกลับมา แววตาที่เคยสุขุมกลับฉายแววอาฆาตมาดร้ายที่ปิดไม่มิด “ความอิจฉาริษยาเป็นสิ่งน่ารังเกียจครับ... แต่เมื่อมันกลายเป็นเครื่องมือที่ใช้กำจัดเสี้ยนหนาม ผมกลับรู้สึกว่ามันหอมหวานเสียจริง เตรียมแผน ‘รอยแยกมรณะ’ ไว้ครับ ผมต้องการให้คริสหายไปจากสารบบของระบบผู้กล้า... ก่อนที่บัลลังก์ของผมจะถูกกระชากลงมาด้วยมือของเด็กเมื่อวานซืนคนนั้น” *** ในขณะเดียวกัน ที่สำนักงานใหญ่ของกิลด์คริส บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างขวางเต็มไปด้วยกลิ่นอายของเทคโนโลยีที่ล้ำสมัย ลูน่ากำลังรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดเสมือนจริง ข้อมูลตัวเลขวิ่งผ่านดวงตาคู่งามของเธอด้วยความเร็วสูงจนคนธรรมดาไม่อาจตามทัน “คริสคะ... เอ้ย คริสครับ” ลูน่าชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเผลอใช้สรรพนามผิด แต่เธอก็รีบแก้ไข “ข้อมูลจากวงในรายงานมาว่า ไททันเริ่มขยับตัวแล้ว เขาเพิ่งสั่งอนุมัติคำขอพิเศษเกี่ยวกับดันเจี้ยนระดับ SS ที่เพิ่งค้นพบใหม่ ซึ่งตามกฎแล้ว กิลด์อันดับหนึ่งต้องเป็นผู้ดูแลพื้นที่นั้น” คริสที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังหันกลับมามองคู่คิดของเขาด้วยสายตาเรียบเฉย เขากำลังพิจารณาดาบสั้นเล่มหนึ่งในมือ แสงสีเงินวาววับสะท้อนกับใบหน้าคมสัน “ดันเจี้ยนระดับ SS ที่เพิ่งค้นพบเหรอครับ? น่าสนใจทีเดียว... ไททันไม่ได้ต้องการแค่พื้นที่นั้นหรอก เขาต้องการหลุมฝังศพให้ผมต่างหาก” คริสลุกขึ้นยืน ความสูงของเขาและท่าทางที่ดูผ่อนคลายแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจการกดทับทำให้ห้องทั้งห้องดูเล็กลงไปถนัดตา “เขากลัวครับลูน่า ความกลัวเป็นสิ่งที่ทำให้คนเก่งที่สุดตัดสินใจผิดพลาดเสมอ ไททันไม่ได้กำลังเล่นเกมกับผม เขาแค่กำลังทำลายตัวเองโดยมีผมเป็นผู้จุดชนวน” “เราควรจะยกเลิกการเข้าสำรวจดันเจี้ยนนั้นไหมครับ?” ลูน่าถามด้วยความเป็นห่วง คริสยิ้ม บางทีนี่อาจเป็นรอยยิ้มที่เย็นเยียบที่สุดที่ลูน่าเคยเห็น “การก้าวถอยหลังคือสิ่งที่เขาต้องการครับ ในเมื่อเขาสร้างกับดักไว้รอต้อนรับ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะปฏิเสธของขวัญชิ้นใหญ่นี้ เตรียมทีม ‘เงา’ ให้พร้อม เราไม่ได้จะไปเพื่อสำรวจ แต่เราจะไปเพื่อยึดอำนาจเบ็ดเสร็จจากกิลด์อันดับหนึ่ง” ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้อง มีเพียงเสียงระบบแจ้งเตือนภารกิจใหม่ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอของคริส [ภารกิจลับ: ความริษยาของราชา] [เงื่อนไข: ทำลายกิลด์อันดับ 1 ให้สิ้นซาก] [รางวัล: ปลดล็อกสถานะ ‘จักรพรรดิไร้เงา’] คริสปิดหน้าต่างระบบลงด้วยปลายนิ้ว เขาเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปเห็นเมืองที่แสงสีตระการตา แต่ในความคิดของเขา ทุกอย่างเป็นเพียงหมากที่เขาสามารถสั่งเคลื่อนย้ายได้ทุกเมื่อ ทว่า ทันใดนั้นประตูห้องทำงานของเขาก็ถูกเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและจังหวะการเดินที่คุ้นเคยทำให้คริสชะงักไปเพียงครู่เดียว ก่อนที่เขาจะหันไปพบกับบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้ “ท่านไททัน... กลิ่นวิสกี้ของท่านช่างแรงกล้าเสียจริงนะครับ ไม่คิดเลยว่าจะถ่อมาถึงนี่ด้วยตัวเอง” คริสกล่าวทักทายชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทางสุภาพ ผิดกับแววตาที่จ้องมองศัตรูหมายเลขหนึ่งอย่างไม่ลดละ ไททันไม่ได้ตอบ แต่เขากลับวางซองเอกสารสีดำสนิทลงบนโต๊ะของคริส ใบหน้าของเขาดูซีดเผือดลงอย่างน่าประหลาด “ฉันไม่ได้มาในนามผู้นำกิลด์... คริส... แต่ฉันมาในนามของคนที่รู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับ ‘ระบบ’ ที่แกไม่มีวันเข้าถึง และถ้าแกเปิดเอกสารนี่ดู... แกจะรู้ว่าตัวแกเองก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่ใกล้จะถูกทิ้งเหมือนกับฉัน” คริสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาคมกริบเหลือบมองเอกสารในซองที่ถูกเปิดแง้มไว้เพียงเล็กน้อย ทันใดนั้นเขาก็เห็นรอยประทับตราของ ‘ผู้ควบคุมระบบ’ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่จริงบนโลกใบนี้ ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นที่สุดนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่