สงครามการค้าเริ่มขึ้น

"ถ้าคุณคิดว่าการทุบราคาตลาดมืดจะทำให้ผมยอมคายสิทธิ์การสำรวจดันเจี้ยนระดับ S นี้ออกมา คุณคงประเมินความฉลาดของกิลด์เราต่ำไปหน่อยนะครับ ท่านประธานคิม" คริสนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิท สายตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองไปยังโฮโลแกรมของชายวัยกลางคนที่เป็นถึงหัวหน้ากิลด์ยักษ์ใหญ่ที่เคยครองอำนาจเบ็ดเสร็จในเขตเศรษฐกิจพิเศษ เขาวางปากกาหมึกซึมลงบนโต๊ะไม้โอ๊กอย่างเชื่องช้า เสียงกระทบของมันเบาหวิวแต่กลับดังก้องในโสตประสาทของอีกฝ่ายราวกับเสียงระฆังแห่งความตาย คิมพ่นลมหายใจแรง ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมเริ่มบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "คริส คุณกำลังเล่นกับไฟ ดันเจี้ยนระดับ S สองแห่งที่คุณยึดครองอยู่ตอนนี้ มันคือเส้นเลือดใหญ่ของอุตสาหกรรมไอเทมระดับสูง ถ้าคุณยังฝืนผูกขาดอยู่แบบนี้ กิลด์ระดับท็อป 5 จะไม่ปล่อยคุณไว้แน่ สงครามการค้านี้มันไม่ใช่แค่เรื่องเงิน แต่มันคือการประกาศสงครามเต็มรูปแบบ!" "ประกาศสงครามหรือครับ?" คริสยกยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ถึงดวงตา "พวกคุณมองว่ามันคือสงครามเพราะเสียผลประโยชน์ แต่สำหรับผม มันคือการจัดระเบียบใหม่ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น... ลูน่า แสดงกราฟตัวเลขสรุปยอดกำไรรายชั่วโมงให้ท่านประธานดูหน่อยสิครับ" ลูน่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังในชุดสูทเข้ารูปสีเข้ม ขยับแว่นสายตาเพียงเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนคีย์บอร์ดเสมือนเพียงไม่กี่ครั้ง ข้อมูลมหาศาลก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรมกลางห้อง "ตามข้อมูลล่าสุดค่ะท่านประธาน" ลูน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่ง "การปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ของกิลด์เราใน 48 ชั่วโมงที่ผ่านมา ทำให้เราควบคุมอัตราการดรอปไอเทมประเภท 'แกนพลังงานบริสุทธิ์' ได้ถึง 92% ของทั้งตลาด และราคาที่กิลด์ของคุณต้องซื้อผ่านพ่อค้าคนกลางในตอนนี้ พุ่งสูงขึ้นจากเดิม 400% หากคุณยังดื้อดึงที่จะเปิดดันเจี้ยนในสังกัดของคุณต่อไป โดยไม่มีทรัพยากรเหล่านี้... ผมเกรงว่าคนที่จะล้มละลายไม่ใช่พวกเรานะครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมที่กว้างขวาง สายตาของคริสยังคงจ้องมองผ่านโฮโลแกรมไปยังบุคคลที่พยายามจะต่อรองกับเขาด้วยความรู้สึกสงสารอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้มองคนตรงหน้าเป็นศัตรู แต่เขามองเป็น 'หมาก' ที่กำลังจะหมดประโยชน์ "คนฉลาดเขารู้จักปรับตัวเข้ากับกระแสน้ำนะครับท่านประธาน" คริสเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ "ผมให้เวลาคุณถึงเที่ยงคืนวันนี้ ในการตัดสินใจว่าจะส่งมอบสิทธิ์การสำรวจดันเจี้ยนแห่งที่สามให้ผมโดยดี หรือจะปล่อยให้กิลด์ของคุณกลายเป็นเพียงตำนานหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์ที่คนเขาขำขันกัน" "แก... ไอ้เด็กเมื่อวานซืน! แกคิดว่าแกคุมระบบได้แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ!" คริสกดปิดการเชื่อมต่อทันทีโดยไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ หน้าจอโฮโลแกรมดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดในห้อง เขาถอนหายใจยาว ก่อนจะหันไปหาลูน่า "สถานการณ์ฝั่งกิลด์ 'ไอออนการ์ด' เป็นอย่างไรบ้างครับ?" "พวกเขากำลังระดมพลลับๆ ค่ะ ดูเหมือนจะไม่ได้เลือกทางเจรจา แต่เลือกทาง 'ทำลาย' ดันเจี้ยนที่เราดูแลอยู่จากภายใน" ลูน่าตอบพลางเลื่อนหน้าจอข้อมูลชุดใหม่ขึ้นมา "มีการตรวจพบฮันเตอร์ระดับสูงสามคนที่แฝงตัวเข้าไปในฐานะฟรีแลนซ์ พวกเขาพกอาวุธต้องห้ามที่สามารถสร้างแรงสั่นสะเทือนระดับเรโซแนนซ์ได้ หากพวกเขาจุดชนวนในดันเจี้ยน... โครงสร้างพื้นฐานที่เราสร้างไว้จะพังทลายลงในพริบตา" "งั้นหรือครับ..." คริสลุกขึ้นยืนพลางจัดเนคไทให้เข้าที่ ดวงตาเขาทอประกายเย็นเยียบกว่าเดิม "พวกเขาคิดจะทำลายมันทิ้งเพียงเพราะเข้าไม่ถึงสินะ ความเป็นเด็กของพวกเขานี่น่าเบื่อจริงๆ" เขาก้าวเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นภาพรวมของเมืองฮันเตอร์อันรุ่งเรืองที่กิลด์ของเขากำลังผลักดันให้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ ความขัดแย้งเหล่านี้คือเครื่องมือในการคัดกรองขยะออกจากระบบ "ส่งคำสั่งไปที่หน่วยตรวจสอบภายในครับลูน่า" คริสพูดโดยไม่หันกลับมา "จับตาดูพวกนั้นให้ดี อย่าเพิ่งขัดขวาง ให้พวกมันเข้าใกล้แกนดันเจี้ยนให้มากที่สุด... ผมอยากจะเห็นว่าเมื่อพวกมันรู้ว่า 'ระบบ' ที่พวกมันพยายามจะทำลาย จริงๆ แล้วถูกควบคุมโดยผมผ่านโปรโตคอลลับที่ไม่มีใครล่วงรู้ ใบหน้าของพวกมันจะเป็นอย่างไร" ลูน่าพยักหน้าเข้าใจ เธอทราบดีว่านี่ไม่ใช่เพียงการทำสงครามการค้า แต่มันคือการทดสอบระบบป้องกันใหม่ที่คริสติดตั้งไว้เพื่อก้าวขึ้นเป็น 'จักรพรรดิ' ของโลกใบนี้อย่างแท้จริง ทว่าในขณะที่ทั้งสองกำลังวางแผนขั้นต่อไป เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดจากระบบป้องกันดันเจี้ยนก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ตัวเลขกราฟิกบนหน้าจอมอนิเตอร์เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ความผิดปกติที่ไม่คาดคิดกำลังเกิดขึ้นจากใจกลางของพื้นที่ที่พวกเขาคิดว่าปลอดภัยที่สุด "ท่านคริสคะ... นี่มันไม่ปกติแล้ว" ลูน่ารีบหันไปที่หน้าจอ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง "มีรหัสลับจากฝั่งระบบส่วนกลางของโลกถูกแทรกแซง... ใครบางคนกำลังพยายามจะยึดอำนาจการจัดการดันเจี้ยนจากเรา! และดูเหมือนว่า... ตำแหน่งของผู้บุกรุกคนนี้ จะอยู่ในอาคารสำนักงานของเรา... ชั้นใต้ดินที่ลึกที่สุด!" คริสชะงักไปชั่วครู่ มุมปากของเขากระตุกยิ้มขึ้นมาอย่างเย็นชา เขาหันกลับมาหาลูน่าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกระหายในชัยชนะที่ท้าทายกว่าเดิม "ลูน่า ล็อกประตูทุกบานในอาคารนี้ครับ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยอำนาจเด็ดขาด "ดูเหมือนว่า 'เงา' ที่ผมพยายามตามหามาตลอด จะตัดสินใจโผล่หัวออกมาหาผมด้วยตัวเองแล้ว" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางสู่บัลลังก์ของผมนะครับ... โอเวอร์ลอร์ดซีโร่