ข้อพิพาทในสภาฮันเตอร์

“ถ้าพวกคุณอยากจะเล่นเกมกฎหมายในสภาแห่งนี้ ผมก็ยินดีที่จะเป็นคนสอนกฎเกณฑ์ที่แท้จริงให้พวกคุณได้เข้าใจครับ” คริสวางแก้วกาแฟพอร์ซเลนลงบนโต๊ะไม้โอ๊ค เสียงกระแทกเบาๆ นั้นกังวานดุจเสียงค้อนของผู้พิพากษาในห้องโถงสภาฮันเตอร์ที่เงียบกริบ สายตาของเขากวาดมองใบหน้าของตัวแทนจากห้ากิลด์ใหญ่ที่นั่งเรียงรายอยู่เบื้องหน้า แต่ละคนล้วนเป็นมหาอำนาจที่มีชื่อเสียงก้องโลก แต่ในวินาทีนี้ พวกเขากลับดูเหมือนฝูงสุนัขที่กำลังจนตรอก “คริส คุณกำลังก้าวข้ามเส้นนะ” ประธานสภาผู้เฒ่าเอ่ยขึ้น มือที่สั่นเทาของเขากำไม้เท้าแน่น “การที่คุณสั่งปิดล็อกอาคารสภาด้วยรหัสผ่านระดับสูงของระบบฮันเตอร์ มันคือการก่อการร้าย ไม่ใช่การทำธุรกิจ” “การก่อการร้ายเหรอครับ?” คริสแค่นยิ้มที่มุมปาก มือประสานกันอย่างใจเย็น “ผมเพียงแค่ต้องการความมั่นใจว่า การสนทนาในวันนี้จะไม่รั่วไหลออกไปสู่หูของพวก 'หนู' ที่คอยขโมยข้อมูลจากกิลด์เงาของผมไปขายในตลาดมืดตลอดสามเดือนที่ผ่านมา” บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นกดดันทันที ตัวแทนจากกิลด์ 'เพลิงสุริยะ' ขยับตัวอย่างอึดอัด เขาพยายามทำใจดีสู้เสือ “คุณไม่มีหลักฐาน กิลด์เงาของคุณต่างหากที่ทำตัวผิดปกติ การที่คุณเลื่อนระดับเลเวลในระบบอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่ควรจะเป็น มันทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับความโปร่งใส...” “ลูน่า” คริสเรียกสั้นๆ โดยไม่หันไปมอง จอโฮโลแกรมกลางห้องสว่างวาบขึ้น ทันทีที่ปลายนิ้วของลูน่าแตะลงบนแท็บเล็ต ข้อมูลการโอนเงินลับๆ รายชื่อบัญชีออฟชอร์ และภาพถ่ายการเจรจาลับระหว่างตัวแทนของทั้งห้ากิลด์กับกลุ่มองค์กรปริศนาที่ชื่อว่า 'ดีพวอยด์' ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทุกคน ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง แต่คราวนี้มันคือความเงียบของความตาย “ข้อมูลพวกนี้ไม่ได้มาจากระบบของสภา แต่มันมาจากบันทึกส่วนตัวในคลาวด์เซิร์ฟเวอร์ที่พวกคุณคิดว่าถูกทำลายไปแล้ว” คริสโน้มตัวไปข้างหน้า เสียงของเขาต่ำและทรงพลัง “ตอนนี้ใครกันแน่ที่กำลังเล่นเกมที่ตัวเองไม่เข้าใจ?” ลูน่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังคริสขยับแว่นสายตาเล็กน้อย ใบหน้าเรียบเฉยของเธอซ่อนความสะใจเอาไว้ “ท่านประธานครับ ระบบล็อกประตูจะคลายออกก็ต่อเมื่อทุกท่านเซ็นชื่อยินยอมในเอกสาร 'การตรวจสอบพันธสัญญา' ที่ผมวางไว้บนโต๊ะ หากปฏิเสธ... ผมเกรงว่าสัญญาณชีพของพวกคุณทุกคนที่เชื่อมต่อกับระบบประกันภัยฮันเตอร์ จะกลายเป็นข้อมูลขยะที่ระบบตรวจสอบว่า 'ไร้ความหมาย' ในอีกสิบนาทีข้างหน้า” “นี่มันการขู่กรรโชก!” ตัวแทนกิลด์ 'สายฟ้าทมิฬ' ลุกขึ้นยืนหมายจะใช้พลัง แต่ทันทีที่เขาขยับมือ ประกายไฟสีฟ้าก็ช็อตเข้าที่ข้อมือจนเขาต้องทรุดลงไปดิ้นกับพื้น “อย่าริอ่านใช้พลังในเขตพื้นที่ที่ระบบของผมคุมอยู่ครับ” คริสกล่าวอย่างสุภาพราวกับกำลังเตือนเรื่องเล็กน้อย “ในที่แห่งนี้ พลังของพวกคุณเป็นเพียงแค่ตัวเลขที่ผมสามารถลบออกได้ด้วยปลายนิ้ว ลูน่า ช่วยอธิบายให้พวกเขาฟังหน่อยว่า ถ้าเลเวลติดลบ ผลกระทบต่อชีวิตของพวกเขาจะเป็นอย่างไร” “ระบบจะถือว่าพวกคุณเป็นมอนสเตอร์ระดับต่ำที่มีค่าหัวครับ” ลูน่าตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนอ่านรายงานพยากรณ์อากาศ “นั่นหมายความว่าฮันเตอร์ทั่วไปในเมืองจะสามารถล่าพวกคุณได้โดยไม่ผิดกฎหมาย และได้รับรางวัลนำจับที่มหาศาลพอจะเปลี่ยนชีวิตพวกเขาได้เลย” ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินจิตใจของตัวแทนกิลด์ใหญ่ทีละคน พวกเขาหันมองหน้ากันด้วยแววตาที่สั่นไหว แผนการที่พวกเขาเตรียมมาเพื่อทำลาย 'กิลด์เงา' กลับกลายเป็นกับดักที่ย้อนกลับมาหาตนเอง “ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นศัตรูของใคร” คริสผ่อนคลายอิริยาบถ เอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆ “ผมมาที่นี่เพื่อเสนอทางรอด พวกคุณจะกลายเป็นพันธมิตรที่อยู่ใต้การดูแลของกิลด์เงา หรือจะกลายเป็นประวัติศาสตร์ที่ผมเป็นคนเขียนปิดตอนให้... เลือกเอาครับ” ในขณะที่ประธานสภากำลังหยิบปากกาขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา เสียงเคาะประตูจังหวะประหลาดก็ดังขึ้นจากด้านนอก—มันไม่ใช่เสียงเคาะประตูที่รหัสล็อกของลูน่าควรจะปฏิเสธ แต่เป็นเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้า ประตูห้องสภาถูกผลักออกอย่างแรง แม้จะถูกล็อกด้วยรหัสที่เจาะระบบไม่ได้ก็ตาม ชายในชุดสูทสีเทาเข้มไร้สังกัดก้าวเข้ามา เขายิ้มให้กับคริส รอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องเย็นยะเยียบลงกว่าเดิม “ขอโทษที่ขัดจังหวะการทำธุรกิจนะครับคุณคริส” ชายปริศนากล่าวพร้อมโยนโทรศัพท์เครื่องหนึ่งลงบนโต๊ะ มันเป็นโทรศัพท์ที่แสดงผลหน้าจอสีแดงฉาน “แต่ดูเหมือนว่าระบบที่คุณกำลังภูมิใจนักหนา จะมี 'แขกไม่ได้รับเชิญ' เข้าไปรื้อโครงสร้างระบบปฏิบัติการฮันเตอร์ของโลกจนล่มสลายไปเรียบร้อยแล้วตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป” คริสขมวดคิ้วเป็นครั้งแรก สายตาคมกริบมองที่หน้าจอโทรศัพท์นั่น ก่อนจะหันไปหาลูน่าที่ตอนนี้ใบหน้าเริ่มซีดเผือด “ลูน่า... บอกผมทีว่านั่นไม่ใช่เรื่องจริง” ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงบทนี้ และหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นไปกับผมในตอนถัดไปครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่