โอกาสทองของจักรพรรดิ

“ถ้าคิดจะยื่นคำขาดกับผม คุณควรเตรียมร่างสัญญาที่มีมูลค่าสูงกว่าเศษกระดาษพวกนี้มาด้วยนะครับ” เสียงของคริสราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศภายในห้องประชุมชั้นบนสุดของตึกบัญชาการกิลด์ไททันดูเล็กลงถนัดตา เขาไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย มือประสานกันวางบนโต๊ะไม้โอ๊กหรูหรา สายตาคมกริบดั่งใบมีดจับจ้องไปยังชายวัยกลางคนที่กำลังสั่นเทาอยู่ฝั่งตรงข้าม ‘เบนจามิน’ หัวหน้ากิลด์ไททันที่เคยยิ่งใหญ่ ผู้นำกองกำลังอันดับต้นๆ ของประเทศ บัดนี้ใบหน้าของเขามีเพียงหยาดเหงื่อและความสิ้นหวัง ข่าวลือเรื่องการล้มละลายและการทุจริตภายในที่ถูกแฉออกมาเมื่อเช้าตรู่กำลังเผาไหม้ฐานอำนาจของเขาจนวอดวาย “คริส... คุณก็รู้ว่านี่มันคือการปล้นชัดๆ!” เบนจามินตวาด เสียงสั่นเครือ “กิลด์ไททันมีรากฐานมากว่าสิบปี คุณจะให้ผมยอมขายทรัพยากรทั้งหมดในราคาถูกแบบนี้เพียงเพราะคุณถือครองหลักฐานพวกนั้นงั้นหรือ?” คริสยกยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา “คำว่า ‘ปล้น’ ดูจะรุนแรงเกินไปสำหรับนักธุรกิจนะครับ ผมเรียกว่า ‘การยื่นมือเข้าช่วยในเวลาที่เหมาะสม’ ต่างหาก ในเมื่อกิลด์ของคุณกำลังจะถูกระบบสั่งระงับการใช้งานในอีกสามชั่วโมงข้างหน้า หนี้สินที่พอกพูนและความเชื่อมั่นที่เหลือศูนย์… ใครกันแน่ครับที่เป็นคนบีบให้คุณจนมุม?” ภายในห้องเงียบกริบ มีเพียงเสียงคีย์บอร์ดที่ดังรัวมาจากมุมห้อง ลูน่านั่งอยู่บนเก้าอี้ทรงสูง ดวงตาของเธอสะท้อนแสงสีฟ้าจากหน้าจอโฮโลแกรมที่ลอยอยู่รอบตัว เธอไม่ได้มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความเห็นใจ แต่กลับมองด้วยสายตาของนักล่าที่กำลังตรวจดูเหยื่อในกรง “หัวหน้าคะ” ลูน่าเอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากจอ “ระบบการเงินของไททันถูกแฮกจากบุคคลภายนอกเพิ่มเติมแล้วค่ะ ถ้าเราไม่รีบปิดดีลนี้ เงินส่วนสุดท้ายในกองทุนสำรองของพวกเขาจะถูกชำระบัญชีโดยระบบอัตโนมัติ ซึ่งนั่นหมายความว่าคุณจะไม่ได้อะไรเลยแม้แต่บาทเดียวค่ะ” เบนจามินหน้าซีดเผือด เขาทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ด้วยความหมดแรง นี่คือหมากเกมสุดท้ายที่เขาสูญเสียไปทั้งหมด ไม่ใช่แค่ที่ดิน ดันเจี้ยนระดับสูงที่ถือครอง หรืออุปกรณ์ระดับตำนานที่สะสมมา แต่เป็นศักดิ์ศรีที่เขาเคยเชิดชูมาตลอดชีวิต คริสหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงวางลงบนเอกสารที่วางอยู่ตรงหน้าเขา “เซ็นชื่อลงไปครับ แล้วกิลด์ของผมจะรับผิดชอบหนี้ทั้งหมดของคุณ พร้อมกับให้เงินก้อนหนึ่งที่คุณสามารถใช้ชีวิตที่เหลือได้อย่างสุขสบายโดยไม่ต้องหลบซ่อนจากเจ้าหนี้ หรือคุณจะเลือกถูกลบชื่อออกจากระบบผู้กล้า แล้วไปเผชิญหน้ากับความว่างเปล่าด้วยตัวเอง... เลือกเอาครับ” เบนจามินมองปากกาในมือคริสด้วยสายตาที่แตกสลาย สุดท้ายเขาก็คว้ามันมาจรดปลายปากกาลงบนกระดาษด้วยมือที่สั่นเทา ทันทีที่หมึกสัมผัสกับเนื้อกระดาษ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของคริสอย่างต่อเนื่อง [ประกาศจากระบบ: กิลด์ 'ไททัน' ได้ถูกโอนกรรมสิทธิ์เข้าสู่การครอบครองของกิลด์ 'เนเมซิส' โดยสมบูรณ์] [ทรัพยากรทั้งหมด: ดันเจี้ยนระดับ S, ฐานที่มั่น, และเครือข่ายข้อมูลถูกผนวกเข้ากับเครือข่ายของท่าน] [ค่าสถานะอำนาจกิลด์เพิ่มขึ้น 45% ท่านได้รับการยอมรับให้เป็นมหาอำนาจระดับท็อป 3 ของโลก] คริสรับเอกสารคืนมา เขาอ่านผ่านตาด้วยความพึงพอใจก่อนจะพยักหน้าให้ลูน่า หญิงสาวกดปุ่มส่งสัญญาณเพียงครั้งเดียว ข้อมูลหลักฐานการทุจริตที่เคยอยู่ในมือของเขาก็ถูกทำลายทิ้งทันทีอย่างถาวร “ขอบคุณสำหรับความร่วมมือครับเบนจามิน” คริสลุกขึ้นยืน จัดสูทให้เข้าที่อย่างใจเย็น “หวังว่าเราคงไม่ได้พบกันอีก” เขาก้าวออกจากห้องประชุมโดยไม่หันกลับไปมองซากปรักหักพังของกิลด์เก่าที่เขาเพิ่งกลืนกินเข้าไป ตลอดทางเดินในโถงหินอ่อน สมาชิกกิลด์เนเมซิสต่างยืนเรียงแถวทำความเคารพด้วยความยำเกรง คริสเดินนำลูน่าออกไปจนถึงหน้าตึก ที่ซึ่งรถหรูรออยู่ “ทุกอย่างเป็นไปตามแผนครับลูน่า” คริสกล่าวพลางมองไปยังท้องฟ้าที่มีเงาของเกาะลอยฟ้าของระบบผู้กล้าทอดผ่าน “แต่เกมนี้ยังไม่จบ เราแค่เพิ่งกำจัดเบี้ยตัวสำคัญออกไปได้หนึ่งตัวเท่านั้น” ลูน่าเก็บอุปกรณ์ลงในกระเป๋าถือพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย “หัวหน้าคะ มีบางอย่างแปลกๆ ค่ะ ในขณะที่เบนจามินเซ็นชื่อ ข้อมูลในระบบของกิลด์ไททันที่ฉันเข้ายึดครอง มีไฟล์รหัสลับชุดหนึ่งที่ฉันไม่สามารถถอดรหัสได้... มันไม่ใช่ไฟล์ข้อมูลของกิลด์ไททัน แต่มันคือ ‘คำสั่งตรงจากระบบ’ ที่ถูกฝังไว้ล่วงหน้าตั้งแต่วันที่ก่อตั้งกิลด์” คริสหยุดเดินกะทันหัน ความเย็นเยือกแล่นผ่านสันหลังของเขา “เธอหมายความว่ายังไงที่ว่าคำสั่งตรงจากระบบ?” “มันมีเงื่อนไขเปิดใช้งานอัตโนมัติค่ะ และเงื่อนไขนั้นคือ... เมื่อกิลด์ไททันเปลี่ยนมือผู้ถือครอง 'ระบบจะทำการปลดปล่อยสิ่งที่ถูกผนึกไว้ใต้ดันเจี้ยนหลัก' ค่ะหัวหน้า” ลูน่าแสดงหน้าจอโฮโลแกรมให้เห็นแผนผังดันเจี้ยนที่ซ้อนทับกัน จุดสีแดงขนาดมหึมาเริ่มกะพริบถี่ๆ อยู่ใจกลางฐานที่มั่นที่เขาเพิ่งเข้าครอบครอง เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระงมไปทั่วพื้นที่ เกิดแรงสั่นสะเทือนมหาศาลจากใต้พื้นดินที่คริสยืนอยู่ ราวกับมีสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่ถูกจองจำมานานนับพันปีเพิ่งตื่นขึ้นจากการหลับใหล คริสเบิกตากว้างเมื่อเห็นตัวเลขระดับภัยพิบัติบนจอของลูน่าที่พุ่งทะลุขีดจำกัดไปจนถึงระดับ 'ภัยพิบัติระดับจักรวรรดิ' ซึ่งเป็นระดับที่ระบบไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้มาก่อน “นั่นไม่ใช่กิลด์ไททัน...” คริสพึมพำขณะมองพื้นดินที่กำลังแตกออกเผยให้เห็นแสงสีม่วงดำที่ไหลทะลักขึ้นมา “พวกเราเพิ่งเปิดประตูที่ไม่มีวันปิดได้อีกต่อไปแล้วครับ” ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นที่สุดนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่