สายตาจากเบื้องบน

หน้าจอมอนิเตอร์โฮโลแกรมสิบสองจอสะท้อนภาพใบหน้าอันเรียบเฉยของคริส แสงสีฟ้าครามจากชุดคำสั่งที่วิ่งผ่านดวงตาคู่คมไม่ได้ทำให้ความเยือกเย็นในแววตาของเขาลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย บรรยากาศภายในห้องควบคุมลับใต้ดินของฐานปฏิบัติการชั่วคราวเงียบงันจนได้ยินเสียงระบบระบายอากาศทำงาน ทว่า ความเงียบนั้นถูกทำลายลงด้วยคำเตือนจากระบบที่ยังค้างอยู่บนหน้าจอหลัก *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบจาก IP Address ที่ควรจะถูกลบไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน... และเจ้าของบัญชีนั้นกำลังยืนอยู่ข้างหลังคุณในตอนนี้]* คริสไม่ได้หันกลับไปทันที เขายังคงนั่งไขว่ห้าง นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะทำงานเป็นจังหวะเนิบนาบอย่างใช้ความคิด สายตาของเขากวาดมองโค้ดบรรทัดสุดท้ายที่ลูน่าเพิ่งส่งเข้ามาผ่านเครือข่ายเข้ารหัส "คุณลูน่า..." คริสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ "ผมคิดว่าเราตกลงกันแล้วเรื่องระบบป้องกันรอบนอกของฐาน" ไม่มีเสียงตอบรับจากหญิงสาวผมบลอนด์เงินที่ควรจะนั่งอยู่หน้าจอฝั่งตรงข้าม มีเพียงเสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งที่หยุดลงห่างจากเก้าอี้พนักพิงสูงของเขาเพียงไม่ถึงก้าว "ระบบป้องกันของเธอไร้ที่ติครับ, นายท่านคริ..." เสียงทุ้มแหบพร่าราวกับกระดาษทรายที่ถูกเสียดสีดังขึ้นจากด้านหลัง "น่าเสียดายที่รหัสผ่านระดับผู้ดูแลระบบสูงสุด... ไม่จำเป็นต้องผ่านประตูหลัง" คริสหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากหยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเด, เขาดีดนิ้วเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดพลันดับวูบลงพร้อมกัน ทิ้งให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืดสลัวที่มีเพียงแสงไฟฉุกเฉินสีแดงก่ำ ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเทาเข้มปรากฏขึ้นในเงาสลัว เส้นผมสีดอกเลาและรอยแผลเป็นลากยาวตั้งแต่กกหูลงมาถึงลำคอ ใบหน้านั้นไร้ซึ่งความตื่นกลัว ตรงกันข้าม เขากำลังแย้มยิ้มราวกับผู้ชนะที่ถือไพ่เหนือกว่าในสำรับ "สิบปี... นานพอที่จะทำให้คนลืมชื่อของ 'โปรเจกต์ซีโร่' ไปจากสารบบของสมาคมฮันเตอร์" ชายคนนั้นกล่าวพลันหยิบบัตรประจำตัวสีดำสนิทออกมาโยนลงบนโต๊ะทำงานของคริส บัตรใบนั้นสลักตราสัญลักษณ์รูปตาชั่งไขว้ดาบ ซึ่งเป็นเครื่องหมายของสภาบริหารสูงสุด "แต่ดูเหมือนว่าคุณจะพยายามขุดมันขึ้นมาหายใจอีกครั้งสินะครับ, คริส" คริสหมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับผู้มาเยือนอย่างช้าๆ แววตาของเขาไม่มีความตกใจเจือปนแม้แต่น้อย ราวกับเขารู้อยู่แล้วว่าการกระทำของตนจะดึงดูดปลาตัวใหญ่เข้ามารังวัด "สภาบริหารไม่ได้ส่งหมาล่าเนื้อระดับหัวกะทิอย่างคุณ 'วาเลนไทน์' มาแค่เพื่อทวงคืนฐานข้อมูลเก่าๆ หรอกกระมังครับ" คริสเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าแฝงไว้ด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลง "หรือว่า... กิลด์ใหญ่อย่าง 'ไททัน' และ 'เซเลสเทียล' เริ่มนอนไม่หลับแล้ว เมื่อเห็นกลุ่มฮันเตอร์ไร้ชื่อเสียงของเรากวาดล้างดันเจี้ยนระดับ S สามแห่งติดต่อกันในเวลาไม่ถึงสัปดาห์" วาเลนไทน์หัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าจอดับสนิท "ฉลาดมากสมกับเป็นอดีตมันสมองของศูนย์วิจัย... คุณกำลังสร้างกองทัพนอกระบบ คริส และการเติบโตอย่างก้าวกระโดดของคุณกำลังทำลายสมดุลที่พวกเราสร้างมาตลอดทศวรรษ" "สมดุล?" คริสทวนคำ เสียงหัวเราะแผ่วเบาหลุดออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม "คุณเรียกการผูกขาดและการควบคุมชีวิตของฮันเตอร์นับแสนว่าเป็นสมดุลอย่างนั้นหรือครับ วาเลนไทน์" ทันใดนั้น บรรยากาศภายในห้องก็ตึงเครียดขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก แรงดันมานาอันมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของวาเลนไทน์เพื่อกดดันให้คริสจำนนต่อหน้า ทว่า คริสกลับนั่งนิ่งสนิท ราวกับแรงกดดันระดับนั้นเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านใบไม้ "ระวังคำพูดหน่อยครับ, คริส คุณอาจจะฉลาดในการวางแผน แต่ในโลกนี้... พลังคือกฎหมาย" วาเลนไทน์ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้น ใช้มือข้างหนึ่งกดลงบนขอบโต๊ะ โน้มตัวลงมาประจันหน้า "สภาบริหารและห้ากิลด์ใหญ่มีข้อเสนอให้คุณ ยุยุบกลุ่มนี้ซะ แล้วเข้ามาอยู่ใต้เงาของพวกเรา คุณจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ" คริสเงยหน้าขึ้นสบตากับวาเลนไทน์ตรงๆ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาของเขาฉายแววเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด "ข้อเสนอจากคนที่กำลังจะสูญเสียอำนาจ... ไม่มีความน่าสนใจเลยแม้แต่น้อยครับ" คริสกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด "และถ้าคุณคิดว่าการมาที่นี่จะทำให้คุณหยุดพวกเราได้..." คริสเอื้อมมือไปแตะปุ่มสีแดงที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ "...คุณคงลืมไปแล้วว่า คนที่ออกแบบระบบป้องกันทั้งหมดของสมาคมฮันเตอร์... คือผมเอง" *คลิก* เสียงล็อกกลไกดังขึ้นก้องห้อง วาเลนไทน์ชะงัก สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นซีดเผือดเมื่อแสงไฟฉุกเฉินสีแดงเปลี่ยนเป็นสีเหลืองกระพริบถี่ และหน้าจอโฮโลแกรมสิบสองจอกลับมาสว่างวาบอีกครั้ง พร้อมกับข้อความสีเลือดที่ปรากฏขึ้นบนทุกจอ *[ระบบความปลอดภัย: เปิดใช้งานโหมดกักGขັງระดับสูงสุด... ตรวจพบสัญญาณรบกวนภายนอก... กำลังส่งข้อมูลตัวตนของแขกผู้ไม่invited ไปยังสื่อมวลชนและสมาคมอิสระทุกแห่งในโลก... ในอีก 3 นาที ความลับทั้งหมดของสภาบริหารจะถูกเปิดเผย]* วาเลนไทน์เบิกตากว้าง หันขวับกลับมามองคริสด้วยความตกตะลึงสุดขีด "แก... แกวางแผนเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว!" คริสลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทของตนให้เรียบร้อยอย่างใจIเย็น เขาก้าวเข้าไปใกล้วาเลนไทน์ที่ตอนนี้ไร้ซึ่งความเย่อหยิ่งเมื่อครู่ "ผมไม่ได้วางแผนเพื่อรับมือกับคุณครับ... วาเลนไทน์" คริสกระซิบเสียงแผ่วเบาข้างหูของอีกฝ่าย ขณะที่เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งฐาน "ผมวางแผนไว้... เพื่อต้อนรับพวกมันต่างหากล่ะ" ปึง! ประตูกลางของห้องควบคุมถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงฝีเท้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาจากทางเดินด้านนอก และก่อนที่วาเลนไทน์จะทันได้ขยับตัว... ปลายกระบอกปืนนับร้อยก็ถูกจ่อตรงมาที่พวกเขาจากเงามืดของทางเดิน โดยมีสัญลักษณ์รูป 'มงกุฎไร้เงา' สลักอยู่บนเครื่องแบบของกองกำลังปริศนาที่เพิ่งมาถึง! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ