เมล็ดพันธุ์วิเศษในมิติห้องตรวจ

ผืนผ้าห่มเนื้อหยาบถูกกระชากออกอย่างแรง พร้อมกับกลิ่นอับชื้นและฝุ่นละอองที่ฟุ้งกระจายในความมืด ไป๋ลี่อินไม่แม้แต่จะสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ ร่างเพรียวบางพลิตัวหลบคมมีดสั้นที่พุ่งวาบเข้าปักลงบนหมอนฟางอย่างแม่นยำ ปลายมีดนั้นเฉียดใบหูของเธอไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร เสียงหัวเราะเยาะเย้ยอย่างเหี้ยมเกรียมดังลอดไรฟันของไป๋ไห่เฉิงในความสลัว "นังตัวดี ปากดีนักนะวันนี้ คิดว่ามีทหารหนุ่มคอยหนุนหลังแล้วจะปีนขึ้นมาเหยียบหัวพวกเราได้งั้นรึ!" ไป๋ไห่เฉิงเงื้อมือขึ้นหมายจะตบลงบนใบหน้าของเธอให้หายแค้น ทว่าข้อมือกลับถูกมือหนาราวกับคีมเหล็กคว้าหมับไว้แน่นจนกระดูกแทบแหลก เฉinเฟิงที่นั่งเฝ้าระวังความปลอดภัยอยู่มุมมืดของห้อง ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำแผ่ไอสังหารเข้มข้นออกมาจนผู้บุกรุกหน้าถอดสี ลมหายใจของไป๋ไห่เฉิงสะดุดกึก ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวเมื่อพบว่านายทหารหนุ่มไม่ได้หลับใหลอย่างที่คาดคิด "คิดจะทำร้ายภรรยาผม... คงต้องถามหมัดของผมก่อนว่าอนุญาตไหม" เสียงทุ้มต่ำเอื้อiเอ่นเรียบเรื่อย ทว่าทรงพลังจนสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ เฉินเฟิงบิดข้อมือของไป๋ไห่เฉิงเพียงเล็กน้อย เสียงกระดูกลั่นกรอบก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ตามด้วยเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูกลืนน้ำลาย ไป๋ลี่อินมองภาพนั้นด้วยแววตานิ่งสงบ เธอลุกขึ้นนั่ง จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่อย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะหยิบห่อกระดาษที่ลุงตัวแสบนำติดมือมาด้วยขึ้นมาคลี่ออกดู ภายในนั้นบรรจุผงสีขาวพิษชนิดร้ายแรงที่ใช้สำหรับทำลายพืชผลในไร่ "คิดจะวางยาแปลงผักและข้าวโพดในมิติของฉันสินะครับ... น่าเสียดายจริงๆ ที่ของพวกนี้มันทำอะไรฉันไม่ได้เลยสักนิด" ไป๋ลี่อินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่าเย็นเยียบถึงกระดูกดำ ไป๋ไห่เฉิงทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัว เขารีบคลานถอยหลังกรูดเมื่อเห็นรอยยิ้มของหญิงสาวที่ดูราวกับมัจจุราชจำแลง ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของเฉinเฟิงจะโยนเขากระเด็นออกไปนอกบ้านพักอย่างไร้เยื่อใย พร้อมกับคำประกาศิตเฉียบขาดว่าหากกล้าเหยียบเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว ขาข้างนั้นคงไม่ต้องเก็บเอาไว้ใช้งานอีกต่อไป เมื่อความวุ่นวายสงบลง เฉinเฟิงหันกลับมามองภรรยาด้วยแววตาเป็นห่วงเป็นใย มือหนายื่นมาลูบกลุ่มผมนุ่มอย่างทะนุถนอม "เจ็บตรงไหนไหมลี่อิน?" "ไม่เลยครับพี่เฉินเฟิง... กลับกัน ผมแค่รู้สึกว่าคืนนี้อากาศดีเป็นพิเศษ" ไป๋ลี่อินยิ้มบางๆ ก่อนจะดึงมือสามีให้เดินตามเข้ามาในมิติห้องตรวจส่วนตัวที่ซ่อนอยู่ภายในจิตสำนึก แสงไฟนีออนสีขาวสะอาดตาจากห้องตรวจแพทย์แผนปัจจุบันส่องสว่างตัดกับบรรยากาศยุค 80 ภายนอกอย่างสิ้นเชิง บนโต๊ะทำงานสเตนเลส บัดนี้มีเมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีและเมล็ดผักกาดป่าที่เธอเก็บสะสมไว้ตั้งแต่วันแรกวางเรียงรายอยู่ ไป๋ลี่อินหยิบถาดเพาะเชื้อปลอดเชื้อขึ้นมาทดลองนำเมล็ดพันธุ์เหล่านี้เข้าสู่กระบวนการเร่งปฏิกิริยาด้วยสารน้ำเกลือทางการแพทย์ผสมผสานกับพลังงานลึกลับจากมิติ เธอกลั้นหายใจจดจ้องมองปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นอย่างใจจดใจจ่อ ผ่านไปเพียงไม่ถึงสاعات เมล็ดพันธุ์สีน้ำตาลหม่นเหล่านั้นก็เริ่มปริแตกออก เผยให้เห็นรากสีเขียวมรกตอวบออimที่เติบโตด้วยความเร็วสูงจนมองด้วยตาเปล่าได้! ต้นอ่อนของข้าวสาลีพุ่งทะยานขึ้นสูงอย่างแข็งแรง ใบสีเขียวสดใสแผ่ขยายรับแสงไฟสังเคราะห์ในห้องตรวจ กลิ่นหอมละมุนของพืชพรรณบริสุทธิ์ฟุ้งกระจายไปทั่วห้องจนน่าอัศจรรย์ใจ "นี่มัน..." เฉinเฟิงอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า "โตเร็วกขนาดนี้แถมยังมีชีวิตชีวาขนาดนี้เชียวหรือ?" "ใช่ครับพี่เฉินเฟิง... ห้องตรวจนี้ไม่ได้มีไว้แค่รักษาคนป่วย แต่พลังงานชีวภาพข้างในนี้สามารถเร่งการเจริญเติบโต ยกระดับคุณภาพ และเพิ่มผลผลิตของพืชพรรณให้สูงกว่าปกติหลายสเท่าตัว ไม่เพียงแต่โตไวเท่านั้น แต่คุณค่าทางโภชนาการและรสชาติจะยอดเยี่ยมจนหาที่เปรียบไม่ได้เลยทีเดียว" ไป๋ลี่อินอธิบายด้วยดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ ความคิดในการสร้างอาณาจักรธุรกิจเกษตรกรรมยุค 80 พลุ่งพล่านขึ้นในหัวสมองอย่างชัดเจน เช้าวันใหม่มาเยือนอย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมกรุ่นของโจ๊กข้าวสาลีผสมเนื้อหมูตุ๋นยาจีนสูตรพิเศษส่งกลิ่นยั่วยวนอบอวลไปทั่วบริเวณบ้านพักและลอยล่องไปไกลถึงบ้านของตระกูลไป๋ ไป๋ลี่อินตักโจ๊กเนื้อเนียนละเอียดใส่ชามกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต พร้อมกับนำผักกาดสดกรอบจากมิติห้องตรวจมาล้างทำความสะอาดและจัดเตรียมไว้สำหรับทำซาลาเปาไส้ผักสูตรเด็ดเพื่อเตรียมนำไปวางขายในตลาดมืดช่วงสายวันนี้ เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งรีบ พร้อมกับร่างของหญิงสาวข้างบ้านที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดเผือดจนแทบไม่มีสีเลือด "ลี่อิน! แย่แล้ว! รีบออกไปดูเร็วเข้า... แปลงผักหน้าบ้านของเธอ..." ไป๋ลี่อินชะงักมือที่กำลังนวดแป้งเล็กน้อย เธอกวาดสายตาคมกริบมองหน้าสามีแวบหนึ่ง ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ทันสถานการณ์ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนหมอภัทรแก้ไขชะตาเสมือนเป็นครอบครัวเดียวกันนะครับ