ร่องรอยอาคมเก่าแก่

กลิ่นอับชื้นของกระดาษสาเก่าและกลิ่นอายคาวสนิมที่ลอยอบอวลอยู่ปลายจมูก ทำให้รวินท์ต้องยกหลังมือขึ้นขยمثสันจมูกเบาๆ เพื่อขับไล่ความวิงเวียนที่ตีตื้นขึ้นมา คำพูดประโยคสุดท้ายจากกล่องไม้แกะสลักในห้องใต้ดินเมื่อคืนยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท *“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะลูกรัก... เจ้าของสำรับไพ่คนต่อไป”* น้ำเสียงแหบพร่าที่ราวกับกระซิบอยู่ข้างใบหูนั้นไม่ใช่ภาพหลอนทางประสาทสัมผัส แต่มันคือร่องรอยพลังงานตกค้างของบรรพบุรุษที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นผ่านการทำนายไพ่ทาโรต์ครั้งล่าสุด "ถ้ายังมัวแต่ยืนเหม่อSบกลิ่นความตายตรงนี้ เกรงว่าพวกเราคงได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของปุ๋ยอินทรีย์ใต้พื้นเรือนไม้สักนี่เสียก่อนนะคะ รวินท์" เสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจของอาจารย์จันทร์เจ้าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน หญิงสาวในชุดเสื้อคลุมผ้าลินินสีเข้มทับด้วยกางเกงขายยาวทะมัดทะแมงยืนกอดอกพิงกรอบประตูไม้ผุๆ สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นทรง Modern Classic กวาดมองไปทั่วบริเวณโถงกลางของบ้านเรือนไทยร้างท้ายหมู่บ้าน ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสำนักของหมอขลังชื่อดังเมื่อหลายสิบปีก่อน รวินท์สะดุ้งเล็กน้อย ดึงสติกลับมาสู่สถานการณ์ปัจจุบัน เขาก้มลงมองกระเป๋าเป้สะพายหลังที่บรรจุสำรับไพ่ทาโรต์ไร้ชื่อสำรับนั้นไว้ แน่นกระชับ น้ำหนักของมันในวันนี้ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ราวกับว่าตัวไพ่กำลังมีชีวิตและหายใจร่วมจังหวะชีพจรเดียวกับเขา "ผมไม่ได้เหม่อครับ... เอ๊ย ไม่ได้เหม่อค่ะ" รวินท์เผลอหลุดคำพูดติดปากแบบเดิมออกไปเล็กน้อยด้วยความคุ้นชิน ก่อนจะรีบแก้ไขสรรพนามและน้ำเสียงในใจเมื่อนึกถึงคำเตือนของอาจารย์สาว "แค่กำลังวิเคราะห์โครงสร้างพลังงานรอบตัวต่างหากล่ะคะอาจารย์ บรรยากาศที่นี่มีความหนาแน่นของธาตุดินและธาตุน้ำผิดปกติ เหมือนมีใครบางคนจงใจสร้าง 'บาเรีย' ทางไสยเวทเพื่อกักเก็บความทรงจำบางอย่างเอาไว้" อาจารย์จันทร์เจ้ายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มจางๆ ที่หาดูได้ยากยิ่งในยามปฏิบัติภารกิจ "ถือว่าพัฒนาการอ่านกระแสจิตวิญญาณทำได้ไม่เลวนี่คะ... สมกับที่เป็นเด็กปั้นของดิฉัน" เธอเดินนำเข้ามาในห้องโถง รองเท้าผ้าใบเหยียบย่ำลงบนพื้นไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดน่ากลัว "ที่นี่ไม่ใช่แค่บ้านร้างธรรมดา แต่เป็น 'จุดอับสมาคม' ของเส้นพลังงานมังกรใต้ดิน พลังงานด้านลบจากเหตุการณ์ฆาตกรรมหมู่เมื่อสามสิบปีก่อนถูกดึงดูดมาฝังรากอยู่ที่นี่ และสิ่งที่คุณได้ยินเมื่อคืน... ก็คือเสียงสะท้อนจากเจ้าของสำรับคนเดิมที่กำลังส่งไม้ต่อให้คุณโดยสมบูรณ์" รวินท์ก้าวตามหลังอาจารย์สาวอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวเขาใช้ทักษะการสังเกตการณ์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างเข้มงวด สายตากวาดมองไปตามคราบสกปรกบนผนังไม้และร่องรอยการขูดขีดที่แปลกประหลาด รอยพวกนั้นไม่ใช่รอยเล็บสัตว์ แต่มันคือรอยข่วนของคมมีดที่ถูกกรีดลงไปเป็นอักขระโบราณเพื่อสะกดวิญญาณ มือเรียวบางของรวินท์ควานเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตสัมผัสกับความเย็นเฉียบของไพ่ทาโรต์ เขาดึงไพ่ใบหนึ่งออกมาโดยไม่รู้ตัว—*The High Priestess* (มหาปุโรหิต) ไพ่ที่ปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในทุกครั้งที่เขาเผชิญหน้ากับความลับดำมืด ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสผิวสัมผัสของกระดาษ ภาพนิมิตวบวบก็แล่นแปลบเข้ามาในหัว สมองของเขาราวกับถูกกระชากลงไปในห้วงเวลาอดีต *ภาพของชายแก่คนหนึ่งกำลังนั่งสวดคาถาท่ามกลางกองเลือด บนโต๊ะไม้กลางห้องมีสำรับไพ่ทาโรต์แบบโบราณวางเรียงราย ใบหน้าของชายแก่หันมามองตรงมาที่เขา ดวงตาสสีดำสนิทไร้แววตา เอ่ยปากพูดอย่างไร้เสียง—"แกคือร่างทรงคนต่อไป... จงรับภาระนี้แทนฉัน"* "รวินท์!" เสียงเรียกที่ดังขึ้นอย่างเฉียบขาดพร้อมกับแรงกระชากที่หัวไหล่ดึงรวินท์หลุดออกจากห้วงนิมิตอันน่าสะพรึงกลัว รวินท์หอบหายใจถี่กระชั้น เหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้า แว่นตาขึ้นฝ้าขาวจนต้องถอดออกแล้วใช้ชายเสื้อเช็ดลวกๆ "อาจารย์..." รวินท์พึมพำเสียงสั่น "อย่าปล่อยให้จิตใจหลุดลอยเข้าไปในอาณาเขตของวิญญาณอาฆาตเด็ดขาดนะคะ" อาจารย์จันทร์เจ้าใช้มือข้างหนึ่งประคองไหล่เขาไว้ แรงบิดจากฝ่ามืออุ่นๆ ของเธอช่วยถ่ายเทกระแสพลังงานความร้อนเข้ามาขับไล่ไอเย็นเยียบที่เกาะกุมหัวใจของเขาได้ชะงัก "จำไว้ว่าคุณเป็นนายของไพ่ ไม่ใช่ทาสของมัน ถ้าคุณปล่อยให้จิตใจอ่อนแอ ภูตผีพวกนั้นจะใช้ความกลัวของคุณเป็นประตูทางเข้า" รวินท์พยักหน้ารับช้าๆ สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ เขาปรับระบบความคิดให้กลับมาเป็นนักตรรกะศาสตร์ผู้เฉียบคมอีกครั้ง ดวงตาสีเข้มมองสำรวจไปรอบห้องโถงที่มีแสงแดดยามบ่ายสาดส่องลอดผ่านรอยแตกของฝาผนังไม้เข้ามาเป็นลำแสงฝุ่นละอองลอยเคว้งคว้าง "ถ้าอย่างนั้น... สิ่งที่เรากำลังตามหาอยู่ ไม่ใช่แค่ร่องรอยของสำรับไพ่โบราณสินะคะอาจารย์" รวินท์เริ่มวิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงมั่นคงขึ้น "แต่เรากำลังตามหา 'พินัยกรรมทางไสยเวท' ที่เจ้าของคนเก่าทิ้งเอาไว้ เพื่อเชื่อมโยงกับคดีฆาตกรรมที่ถูกปิดตายเมื่อสามสิบปีก่อน" "ถูกต้องค่ะ" อาจารย์จันทร์เจ้าเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าโต๊ะบูชาเก่าคร่ำคร่าที่มีคราบฝุ่นหนาเตอะ เธอใช้ปลายนิ้วเขี่ยเศษซากธูปที่มอดไหม้ไปนานแล้วออก เผยให้เห็นสัญลักษณ์ประหลาดที่ถูกสลักฝังลงไปในเนื้อไม้ "และดูเหมือนว่า... มีใครบางคนเพิ่งจะมาเยือนที่นี่ก่อนหน้าเราไม่นานนี้เอง" รวินท์รีบก้าวเข้าไปสมทบ สายตาคมกวาดมองตามรอยเท้าเปื้อนโคลนที่ยังมีความชื้นอยู่บนพื้นไม้ผุๆ รอยเท้าเหล่านั้นไม่ได้มีแค่คู่เดียว แต่มันมีรอยรองเท้าบู๊ททหารและรอยเท้าเปล่าที่เดินวนเวียนอยู่รอบโต๊ะบูชา ราวกับกำลังทำพิธีกรรมบางอย่างเพื่อแย่งชิงอะไรบางอย่างไปจากที่นี่ "รอยโคลนนี้ยังไม่แห้งสนิท แปลว่าแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มนั้นเพิ่งจะออกจากที่นี่ไปก่อนที่เราจะมาถึงไม่เกินยี่สิบนาที..." รวินท์ย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วแตะเศษโคลนเล็กน้อยเพื่อวิเคราะห์ส่วนประกอบ "เป็นดินจากเขตป่าดิบชื้นทางทิศเหนือ... ซึ่งเป็นเขตหวงห้ามของตระกูลผู้มีอิทธิพลเก่าแก่ในอำเภอ" ก่อนที่อาจารย์จันทร์เจ้าจะได้ทันตอบคำถาม เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อของรวินท์ก็สั่นครืดคราดขึ้นพร้อมกัน ทั้งหน้าจอของเขากลับปรากฏข้อความตัวอักษรสีแดงฉานที่ไม่ได้มาจากแอปพลิเคชันใดๆ ในเครื่อง แต่มันคือระบบแจ้งเตือนปริศนาที่เชื่อมโยงกับพลังงานของไพ่ทาโรต์ในตัวเขาโดยตรง *[แจ้งเตือนระบบภารกิจระดับ SSS: ตรวจพบการปลุกพลังงาน "ไพ่สำรับที่สิบสาม" ในรัศมี 500 เมตร]* *[เป้าหมาย: บุคคลนิรนามกำลังใช้พลังงานจากเหยื่อรายใหม่เพื่อเปิดประตูนรก]* *[เงื่อนไขเวลา: คุณเหลือเวลาอีก 10 นาทีก่อนที่เขตอาคมจะปิดตาย และวิญญาณของรวินท์จะถูกผนึกไว้ในสำรับถาวร]* รวินท์เบิกตากว้างเมื่ออ่านข้อความนั้นจบ หัวใจเต้นรัวระรัวด้วยความตื่นตระหนกและตื่นตัวในคราวเดียว เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์สาวที่ตอนนี้ใบหน้าเคร่งเครียดลงอย่างเห็นได้ชัด บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาสลัวราวกับกลางคืน ทั้งที่ภายนอกยังเป็นยามบ่าย "อาจารย์คะ... ดูเหมือนว่าพวกเราไม่ได้มาสืบหาเบาะแสเฉยๆเสียแล้วล่ะค่ะ" รวินท์กระชับกระเป๋าเป้ในมือแน่น ไพ่ทาโรต์ในสำรับเริ่มสั่นสะท้อนเสียงก้องกังวานอยู่ในกระเป๋า "เพราะตอนนี้... ประตูกับดักถูกปิดตายลงเรียบร้อยแล้วค่ะ" ตึง! เสียงประตูไม้บานใหญ่ทางด้านหน้าเรือนปิดกระแทกลงด้วยแรงลมมหาศาลที่พัดย้อนศร ทั้งที่ไม่มีลมภายนอกแม้แต่น้อย ความมืดมิดเข้าปกคลุมทั่วบริเวณในพริบตา และก่อนที่รวินท์จะทันได้ตั้งตัว เงาร่างสีดำมหึมานับสิบสายก็ผุดขึ้นจากพื้นไม้รอบตัว พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนก้องมาจากทุกทิศทุกทาง—*“ยินดีต้อนรับสู่พิธีบูชายัญ... เหยื่อรายต่อไปของฉัน”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ