วิญญาณในเงามืด

กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณตีแผ่เข้าปะทะนาสิกทันที แรงลมมหาศาลที่กระชากบานประตูไม้สักหนาหนักให้เปิดผางออกไม่ได้เกิดจากธรรมชาติ มันคือกระแสพลังงานด้านลบที่อัดแน่นจนกลายเป็นแรงดันอากาศอันบีบคั้น รวินท์ก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ ส้นรองเท้าผ้าใบสะดุดเข้ากับมุมพรมเปอร์เซียเบื้องล่าง แต่ร่างของเขากลับไม่ล้มลงไป เพราะฝ่ามือเรียวบางและเย็นเฉียบของอาจารย์จันทร์เจ้าเอื้อมมาคว้าจับข้อศอกเขาไว้มั่น แรงบีบนั้นหนักหน่วงและมั่นคงพอที่จะดึงสติของเขาให้กลับคืนมาในเสี้ยววินาที "ตั้งสติไว้ค่ะ รวินท์" น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมของอาจารย์สาวดังขึ้นเหนือเสียงลมกรรโชก ร่างในชุดสูทลำลองสีเทาเข้มขยับขวางหน้าเขาไว้ครึ่งก้าว สายตาคมกริบดุจใบมีดจ้องมองไปยังผู้มาเยือนในชุดคลุมสีดำสนิทที่ยืนสงบนิ่งอยู่ตรงธรณีประตู ภายใต้ฮู้ดสีดำทึบที่ปกปิดใบหน้าจนมืดสนิท มีเพียงประกายแสงสีครามเรืองรองวับแนมออกมาจากความว่างเปล่า มันไม่ใช่ดวงตาของมนุษย์ แต่เป็นรังสีความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากจิตวิญญาณอันเกรี้ยวกราด บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของอาจารย์จันทร์เจ้าซึ่งปกติควรเต็มไปด้วยกลิ่นอายของตำราและแสงไฟนวลตา บัดนี้กลับถูกย้อมด้วยความมืดมิดจนเงาสะท้อนในกระจกหน้าต่างบิดเบี้ยวผิดรูป "ระวังพลังงานธาตุดินและลมในห้องกำลังถูกบิดเบือนค่ะ" รวินท์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ มือขวาควานหาสำรับไพ่ทาโรต์ประจำตัวที่เหน็บไว้ในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวกระดาษเคลือบด้านที่คุ้นเคย ความร้อนผ่าวจากพลังงานในสำรับไพ่ส่งสัญญาณเตือนภัยภัยพิบัติระดับสูงจนฝ่ามือของเขาชื้นเหงื่อ บุคคลปริศนาในชุดคลุมไม่พูดพร่ำทำเพลง มือสวมถุงมือหนังสีดำสนิท和一个ยกขึ้นช้าๆ นิ้วเรียวยาววาดผ่านอากาศเบื้องหน้าเป็นวงกลม ทันใดนั้น เงาสะท้อนบนผนังห้องก็เริ่มหลุดร่อนออกมาราวกับคราบสีเก่า ก่อตัวเป็นร่างเงาสีดำทมิฬนับสิบตัวที่ส่งเสียงกรีดแหลมเล็กบาดแก้วหู มันพุ่งตรงเข้าใส่พวกเขาทั้งสองราวกับฝูงแมลงมรณะ "ศาสตร์เงาโลกันตร์..." อาจารย์จันทร์เจ้าพึมพำเบาๆ ประโยคหนึ่ง แววตาไหววูบไปชั่วขณะก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว นางสะบัดข้อมือวาบเดียว แผ่นยันต์กระดาษสีชาจารอักขระโบราณนับสิบแผ่นก็พุ่งทะยานออกจากปลอกแขนเสื้อราวกับกระสุนปืนแสง สีทองเรืองรองสว่างวาบขึ้นตัดกับความมืดมิด เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวเมื่อยันต์ปะทะกับฝูงเงาทมิฬจนสลายกลายเป็นควันสีเทา แต่พวกมันมีจำนวนมากเกินไป เงาตัวหนึ่งเล็ดลอดจากการสกัดกั้น พุ่งตรงเข้าหารวินท์ด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงแหวกอากาศหวีดหิว รวินท์ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาตวัดมือขวา ดึงไพ่ใบแรกออกจากสำรับด้วยความเร็วที่ฝึกฝนมานับร้อยรอบ "The Chariot! ขอพลังแห่งการขับเคลื่อนและการป้องกันจงสถิต!" แสงสว่างสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นจากหน้าไพ่ ก่อตัวเป็นโล่พลังงานโปร่งใสรูปทรงเรขาคณิตเข้าปะทะกับเงาทมิฬอย่างจัง แรงกระแทกทำให้รวินท์ไถลถอยหลังไปสองสามก้าว เท้ากระแทกกับชั้นวางหนังสือจนตำราโบราณร่วงหล่นลงมาเกลื่อนพื้น แต่เขากลับกัดฟันกรอด ฝืนดึงไพ่ใบที่สองออกมาทันทีโดยไม่ต้องรอให้อาจารย์สั่ง "และความจริงจงปรากฏ... The High Priestess!" พลังงานญาณทิพย์พุ่งทะยานออกเป็นคลื่นกระแทกสะท้อนกลับ เปิดโปงจุดอ่อนของกลุ่มเงาทมิฬ รวินท์สังเกตเห็นทันทีว่าแก่นพลังงานของเงาเหล่านี้ไม่ได้มาจากผู้บุกรุกตรงหน้าโดยตรง แต่มันถูกส่งผ่านสายใยพลังงานสีดำที่เชื่อมโยงไปยัง "กระจกเงาโบราณ" ที่แขวนอยู่มุมห้อง ซึ่งเป็นวัตถุโบราณที่อาจารย์จันทร์เจ้าเพิ่งนำกลับมาจากการตรวจสอบคดีลี้ลับเมื่อสัปดาห์ก่อน "อาจารย์คะ! ต้นตออยู่ที่กระจกบานนั้น! มันใช้กระจกเป็นสื่อกลางดึงพลังงานวิญญาณอาฆาตเข้ามา!" รวินท์ตะโกนบอกเสียงดังแข่งกับเสียงคำรามก้องของพลังงานรอบตัว อาจารย์จันทร์เจ้าหันมาสบตาเขาเพียงเสี้ยววินาที รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างพึงพอใจ "ทำได้ดีมากค่ะ รวินท์" สิ้นคำพูดนั้น อาจารย์สาวก็พุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ ร่างบางทะยานผ่านร่างของเงาทมิฬที่พยายามขัดขวาง นางสะบัดพัดเหล็กโบราณในมือที่อาคมเรืองแสงสีชาด ฟาดเข้าใส่ขอบกระจกโบราณอย่างเต็มแรง เสียงกระจกแตกละเอียดกระจายราวกับเกล็ดน้ำแข็ง พร้อมๆ กับเสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณที่ถูกปลดปล่อย ทว่า ท่ามกลางควันและเศษกระจกที่ร่วงหล่น ผู้บุกรุกในชุดคลุมสีดำกลับไม่ได้แสดงท่าทีตกใจแม้แต่น้อย ร่างนั้นค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปากใต้ฮู้ด พร้อมกับเสียงหัวเราะแหบพร่าที่ชวนให้ขนลุกเกรียว "คิดว่าทำลายแค่สื่อกลางแล้วจะจบหรือครับ... เด็กน้อย" เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของผู้ชายหรือผู้หญิง แต่มันเป็นเสียงที่ซ้อนทับกันหลายเสียงราวกับวิญญาณร้อยดวงกำลังพูดพร้อมกัน และในวินาทีที่รวินท์พยายามจะตั้งส่ายไพ่ทาโรต์เพื่ออ่านเจตนา หน้าจอโฮโลแกรมใสสีแดงฉานก็เด้งขึ้นตรงหน้าของเขาพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวอย่างเฉียบพลัน [ระบบตรวจพบ: ภัยคุกคามระดับ SSS "ผู้ควบคุมวิญญาณโบราณ" ได้ทำการเชื่อมต่อเป้าหมายสำเร็จ] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: คุณได้ก้าวเข้าสู่เขตอาคมต้องห้ามของวิญญาณอาฆาตโดยสมบูรณ์] [คำเตือน: เวลาในการหลบหนีเหลือเพียง 00:05 นาที ก่อนที่วิญญาณทั้งหมดในตึกนี้จะตื่นจากการหลับใหล และ... มีบางสิ่งที่กำลังรอคอยคุณอยู่ที่ด้านหลังประตูห้องนอนของอาจารย์จันทร์เจ้า] รวินท์เบิกตากว้างเมื่อได้ยินเสียงกลอนประตูห้องนอนด้านในค่อยๆ "คลิก" เปิดออกเองอย่างช้าๆ ในความมืดมิดที่ไร้ซึ่งผู้คน ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปไขปริศนาด้วยกันนะคะ