แผนซ้อนแผน

"ถ้าพวกท่านยังยืนยันว่าสัญญาฉบับนี้ลงลายมือชื่อด้วยความสมัครใจ ผมคงต้องเรียนเชิญเจ้าหน้าที่จากอำเภอมาช่วยตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมือของลุงใหญ่อย่างละเอียดเสียแล้วล่ะครับ ว่าหมึกพิมพ์บนกระดาษแผ่นนี้กับร่องรอยบนโฉนดที่ดิน มันเกิดขึ้นไล่เลี่ยกันจริงหรือไม่" เสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบของภัทรดังขึ้นท่ามกลางห้องโถงคับแคบของบ้านตระกูลเฉิน บรรยากาศภายในห้องอึมครึมจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นอับของกระดาษเก่าและกลิ่นไอน้ำมันพืชจากครัวด้านหลังผสมปนเปกันจนชวนเวียนหัว บนโต๊ะไม้ตัวเตี้ยมีเอกสารกู้ยืมเงินที่ถูกปลอมแปลงลายมือขึ้นอย่างหยาบๆ วางหราอยู่ ท่ามกลางสายตาเลิกลัฏของบรรดาญาติผู้พี่ที่เคยพากันมาข่มขู่รีดไถ ลุงใหญ่เฉิน หน้าซีดเผือก เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ มือที่เคยยื่นออกไปหมายจะคว้ากระดาษสัญญาคืนสั่นเทาจนเห็นได้ชัด แกพยายามเค้นเสียงหัวเราะแห้งๆ ออกมากลบเกลื่อนความพิรุธ "หมอภัทร... หลานพูดจาเหลวไหลอะไรกัน บ้านเราเครือญาติสายเลือดเดียวกัน จะมาOออ้างเรื่องเจ้าหน้าที่บ้านเมืองอะไรให้วุ่นวาย สัญญาผืนนั้น... ก็แค่... ก็แค่ตกลงกันด้วยวาจาผสมลายลักษณ์อักษรตามประสาคนบ้านนอก" "คนบ้านนอกที่รู้กฎหมาย หรือคนโลภที่พยายามฮุบที่ดินทำกินของน้องชายที่ล่วงลับไปแล้วกันแน่ครับ ลุงใหญ่" ภัทรปรายตามองเอกสารในมือ รอยยิ้มเยርเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างแผ่วเบา ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอกไม่ได้ดูเหมือนแพทย์ชนบทผู้ต้อยต่ำอีกต่อไป แต่รัศมีเยือกเย็นและความเฉียบขาดของเขากลับกดดันให้ผู้ใหญ่หลายคนในห้องถึงกับต้องหลบสายตา ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อน... ภัทรล่วงรู้แผนการสกปรกนี้ผ่านระบบมิติพิเศษ เสียงแจ้งเตือนของหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นยามวิกาล เผยให้เห็นเอกสารลับและการสนทนาระหว่างลุงใหญ่กับนายหน้าค้าที่ดินอำเภอข้างเคียง พวกมันวางแผนจะใช้ "สัญญาเงินกู้ปลอม" มาบีบบังคับให้บ้านรองของเขาต้องยอมจำนน ยกแปลงนาหยาดเหงื่อแรงกายที่พ่อแม่ของจางเหว่ยบุกเบิกมาทั้งชีวิตให้แก่พวกมันในราคาถูกราวกับเศษกระดาษ ทว่า... ศัตรูคาดไม่ถึงว่าแพทย์หนุ่มผู้เพียบพร้อมด้วยความรู้สมัยใหม่ผู้นี้ ไม่ได้มีดีแค่การรักษาโรค "ถ้าลุงใหญ่คิดว่าเอกสารฉบับนี้บริสุทธิ์ใจจริง ทำไมท่านถึงต้องรีบร้อนมาตอนที่จางเหว่ยไม่อยู่บ้านด้วยล่ะครับ?" ภัทรเอ่ยถามเสียงนิ่ง เดินเข้าไปใกล้โต๊ะไม้ทีละก้าวอย่างจงใจสร้างแรงกดดันทางจิตวิทยา "หรือเกรงว่า... ถ้าสามีของผมอยู่ด้วย เขาจะใช้กำลังทหารพังประตูบ้านแล้วลากพวกท่านไปส่งสถานีตำรวจก่อนที่เอกสารแผ่นนี้จะทันได้ลงหมึก?" จางเหว่ยที่ยืนกอดอกนิ่งเงียบอยู่มุมห้อง ขยับตัวเล็กน้อย ร่างกายกำยำในชุดเสื้อทำงานสีเข้มแผ่ไอสังหารจางๆ ออกมาโดยธรรมชาติ ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังลุงใหญ่ราวกับเสือร้ายที่กำลังจ้องเหยื่อ แม้จะไม่ได้พูดจาข่มขู่สักคำ แต่ใครๆ ในหมู่บ้านต่างก็รู้ดีว่า อดีตทหารช่างผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนผู้นี้ สามารถหักกระดูกคนได้ด้วยมือเปล่าหากบังaCญให้ภรรยาของเขาต้องเดือดร้อน บรรยากาศตึงเครียดจนแทบขาดผึ่ง ป้าสะใภ้ที่เคยปากกล้าด่าทอรายวันเริ่มทนแรงกดดันไม่ไหว นางทรุดตัวลงนั่งแปะกับเก้าอี้ ร้องไห้โฮโวยวายขึ้นมาทันที "นี่พวกแกสองคนรวมหัวกันรังแกคนแก่หรือไง! ฟ้าดินมีตา สามีฉันแค่หวังดีจะช่วยดูแลที่ดินให้เพราะเห็นว่าพวกแกยังเด็ก..." "ความหวังดีแบบไหน ถึงได้ระบุเงื่อนไขโอนกรรมสิทธิ์เด็ดขาดภายในเจ็ดวัน แถมยังต้องเซ็นชื่อลับหลังผู้ใหญ่บ้านแบบนี้หรือครับป้า?" ภัทรแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น แววตาคมปลาบกวาดมองหน้าทุกคนในห้องทีละคน "หลักฐานการทุจริตฉ้อโกงทรัพย์สินของพวกท่านไม่ได้มีแค่นี้หรอกนะครับ ผมเก็บสำเนาที่มีลายมือตัวจริงของลุงใหญ่ไว้เรียบร้อยแล้ว รวมถึงบัญชีเงินใต้โต๊ะที่ติดสินบนเสมียนอำเภอเมื่อเดือนก่อนด้วย..." คำว่า *บัญชีติดสินบน* ทำเอาลุงใหญ่ถึงกับเข่าทรุด หน้าถอดสีจนเขียวคล้ำ เพราะเรื่องนั้นเป็นความลับสุดยอดที่แม้แต่คนในครอบครัวก็ไม่มีใครล่วงรู้! ในขณะที่เกมกำลังพลิกผันและฝ่ายตระกูลเฉินกำลังจนมุมด้วยหลักฐานชิ้นสำคัญ เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะจากภายนอกบ้าน ก๊อก ก๊อก ก๊อก! "ผู้ใหญ่บ้านมาแล้วครับ! มีเรื่องอะไรกันเสียงดังโวยวายไปทั่วบ้านถึงทุ่งนาโน่น!" เสียงตะโกนห้าวหาญของชายวัยกลางคนดังขึ้น พร้อมกับบานประตูไม้เก่าๆ ที่ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ทว่า บุคคลที่ก้าวเข้ามาตามหลังผู้ใหญ่บ้าน กลับไม่ใช่ชาวบ้านทั่วไป แต่เป็นร่างสูงโปรดในชุดเครื่องแบบเจ้าหน้าที่สืบสวนจากอำเภอสีเขียวเข้ม ใบหน้าคมคายเคร่งขรึม และที่สำคัญ... ในมือของเขากำลังถือหมายจับคดีอาญาคดีหนึ่งอยู่ "ขอโทษทีครับ รบกวนเวลาครอบครัวหน่อย พอดีทางเราได้รับแจ้งเบาะแสเรื่องขบวนการปลอมแปลงเอกสารราชการและฮุบที่ดินทำกินโดยมิชอบ... ใครคือเฉินต้าไห่ (ลุงใหญ่) ครับ?" ลุงใหญ่เฉินตัวสั่นเทิ้ม ล้มฟุบลงไปกองกับพื้นทันทีที่ได้ยินคำว่า *หมายจับ* ภัทรยืนมองภาพนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาคู่คมฉายแววความสะใจล้ำลึกที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีสุภาพเรียบร้อย เขาหันไปสบตากับจางเหว่ยที่เดินเข้ามาโอบไหล่เขาไว้เบาๆ สัมผัสอุ่นซ่านจากฝ่ามือของสามีช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าในใจลงได้เป็นอย่างดี ทว่า... ในวินาทีที่เจ้าหน้าที่กำลังจะก้าวเข้าไปใส่กุญแจมือลุงใหญ่นั้นเอง สายตากลับเหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นสุดท้ายที่ซ่อนอยู่ใต้กองเอกสารปลอมบนโต๊ะ เป็นจดหมายสนทนาเก่าคร่ำคร่าที่มีตราประทับลับจาก "ตระกูลหลิว" ในเมืองหลวง ซึ่งเป็นตระกูลใหญ่โตเกินกว่าที่ชาวบ้านแถบนี้จะเอื้อมถึง... และข้อความบรรทัดสุดท้ายที่ปรากฏอยู่บนกระดาษแผ่นนั้น ทำเอาลมหายใจของภัทรถึงกับสะดุดกึกทันที! *...จัดการกำจัดทายาทคนสุดท้ายของหมอหลวงตระกูลถังเสีย อย่าให้ความลับเรื่องสูตรยาโบราณรั่วไหลเด็ดขาด...* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง และอินไปกับแผนการล้างแค้นและหัวใจที่มั่นคงของหมอภัทรนะครับ