สายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น

"ถอยไป รินรดา... อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ" น้ำเสียงของวิเวียนสั่นพร่า ทว่าแฝงไปด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านจนน่ากลัว ดวงตาคู่คมที่เคยราบเรียบดุจผิวน้ำนิ่งยามนี้กลับไหวระริกเหมือนเปลวเพลิงที่กำลังเผาไหม้ทุกอย่าง มือที่สั่นเทาของเธอขยุ้มผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดจนยับย่น รินรดาไม่ขยับ เธอทำเพียงยืนนิ่งท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นน้ำหอมราคาแพงประจำตัวของวิเวียนผสมกับกลิ่นยาฆ่าเชื้อในห้องพักฟื้นวีไอพี มันช่างเป็นส่วนผสมที่น่าสะอิดสะเอียนสำหรับสถานการณ์เช่นนี้ "คุณกำลังกลัวอะไรอยู่คะ วิเวียน?" รินรดาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าข้างในใจของเธอกำลังกรีดร้อง "กลัวความจริงที่ว่าแผนการที่คุณวางไว้... มันกำลังย้อนกลับมาทำร้ายตัวคุณเอง หรือกลัวว่าฉันจะเห็นว่าภายใต้หน้ากาก CEO ผู้ไร้หัวใจ แท้จริงแล้วคุณก็เป็นแค่ผู้หญิงที่เปราะบางคนหนึ่ง" วิเวียนแค่นหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น ก่อนจะดึงสายน้ำเกลือออกอย่างไม่ใยดี เลือดสีแดงสดซึมออกมาจากหลังมือขาวจัด แต่นั่นยังไม่เจ็บปวดเท่ากับรอยร้าวในแววตาของเธอ "เธอไม่รู้อะไรเลย รินรดา... สิ่งที่พวกเขากำลังจะทำกับบริษัท ไม่ใช่แค่การโกงบัญชี แต่มันคือการถอนรากถอนโคนชีวิตของฉัน และเธอ... เธอก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ฉันตั้งใจจะทิ้งไว้เป็นแพะรับบาปตั้งแต่วันแรกที่รับเธอเข้ามา" ประโยคนั้นดั่งคมมีดที่กรีดลงบนหัวใจของรินรดาโดยตรง เธอควรจะโกรธ เธอควรจะเดินหันหลังกลับไปจากชีวิตของผู้หญิงคนนี้เสีย แต่สิ่งที่ทำกลับเป็นตรงกันข้าม รินรดาก้าวเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างช้าๆ ก่อนจะรวบข้อมือที่กำลังสั่นเทาของวิเวียนเอาไว้แน่น "ถ้าฉันเป็นหมากตัวนั้น... ฉันก็จะขอเป็นหมากที่ร้ายที่สุดเท่าที่คุณเคยเจอมาค่ะ" รินรดากระซิบชิดริมฝีปากของอีกฝ่าย แววตาของเธอมุ่งมั่นจนวิเวียนถึงกับชะงัก "คุณคิดจะกำจัดฉันทิ้งเหรอคะ? งั้นก็ลองดูว่าระหว่างมัจจุราชที่คุณหวาดกลัว กับฉัน... ใครจะพรากทุกอย่างไปจากคุณได้ก่อนกัน" วิเวียนจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเลขาฯ สาว เธอกำลังมองหาความหวาดกลัว แต่สิ่งที่พบกลับเป็นเพียงความเร่าร้อนและความต้องการที่ซ่อนเร้นภายใต้ความแค้น ความตึงเครียดที่เคยกั้นขวางพวกเธอเอาไว้ดูเหมือนจะมลายหายไป เหลือเพียงแรงดึงดูดประหลาดที่รุนแรงจนแทบควบคุมไม่ได้ วิเวียนกระชากคอเสื้อรินรดาเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ร้อนผ่าว "เธออยากจะเล่นเกมนี้ใช่ไหม? ได้... ถ้าอย่างนั้นก็จงจำไว้ว่าการเป็นศัตรูกับฉัน มันมีราคาที่ต้องจ่าย และฉันก็ไม่ใช่คนใจดีที่จะให้เธอจากไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ให้ดูต่างหน้า" จูบของวิเวียนไม่ใช่ความอ่อนโยน แต่มันคือการประกาศสงคราม เป็นการรุกรานที่เรียกร้องสิทธิ์ความเป็นเจ้าของในตัวรินรดาอย่างป่าเถื่อน รินรดาตอบรับสัมผัสนั้นด้วยความดุเดือดไม่แพ้กัน มือของเธอสอดประสานเข้ากับกลุ่มผมยาวสลวยของอีกฝ่าย พลิกโฉมความสัมพันธ์จากเจ้านายกับเลขาฯ ให้กลายเป็นสนามรบที่อบอวลไปด้วยไอเสน่หา ในห้องที่ควรจะเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความตายและความพ่ายแพ้ กลับกลายเป็นจุดกำเนิดของพันธสัญญาที่ดำมืดที่สุด ทั้งสองรู้ดีว่าวินาทีนี้พวกเธอไม่ได้อยู่ข้างเดียวกัน หากแต่เป็น 'พันธมิตรที่พร้อมจะหักหลัง' ในยามที่เผลอไผล รินรดาค่อยๆ ดันวิเวียนลงไปบนเตียง สายตาของเธอสะท้อนความเจ็บปวดและรักใคร่ที่ตีรวนกันจนแยกไม่ออก "เราจะทำลายพวกมันให้สิ้นซาก" รินรดากระซิบเสียงพร่า "แล้วหลังจากนั้น... เราค่อยมาจัดการกันเอง" วิเวียนยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยอันตรายแต่น่าหลงใหลที่สุดเท่าที่รินรดาเคยเห็นมา "ฉันชอบที่เธอเป็นแบบนี้... รินรดา แต่อย่าลืมว่าในโลกของธุรกิจ ความรักคือจุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุด และถ้าเธอพลาดเพียงนิดเดียว ฉันจะเป็นคนแรกที่ฝังเธอด้วยมือของฉันเอง" ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องพักฟื้นก็ดังขึ้นอย่างกระชั้นชิด ตามมาด้วยเสียงไขกุญแจที่ดังผิดจังหวะ วิเวียนและรินรดาผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว สีหน้าของทั้งคู่เปลี่ยนเป็นนิ่งเรียบโดยอัตโนมัติราวกับมืออาชีพที่ถูกฝึกมาเพื่อการแสดงนี้โดยเฉพาะ ประตูเปิดออกเผยให้เห็นชายร่างท้วมในชุดสูทสีเข้ม—ศัตรูหมายเลขหนึ่งที่พวกเธอเพิ่งวางแผนจะทำลาย—เขาก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเหยียดหยามในขณะที่มือถือในมือของเขาสั่นไหวราวกับมีบางอย่างที่สำคัญยิ่งปรากฏอยู่บนหน้าจอ "น่าประทับใจจริงๆ ที่เห็นคุณ CEO ยังมีแรงมาเล่นสนุกในห้องพักฟื้นแบบนี้" ชายคนนั้นกล่าวพลางวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะข้างเตียง ภาพถ่ายวงจรปิดที่รินรดาคิดว่าทำลายไปแล้วกลับปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ—ภาพตอนที่พวกเธอกำลังแลกเปลี่ยนเอกสารลับในปาร์ตี้ลับเมื่อค่ำคืนก่อน "พวกคุณคงลืมไปว่า... ในห้องนี้ไม่ได้มีแค่พวกคุณสองคนเท่านั้นที่มองเห็นความลับของกันและกัน" ชายคนนั้นแสยะยิ้มก่อนจะกดส่งข้อความบางอย่างออกไป "และตอนนี้... ข้อมูลทั้งหมดที่ผมมี กำลังถูกส่งตรงไปยังบอร์ดบริหารบริษัทของคุณเรียบร้อยแล้ว วิเวียน" วิเวียนหน้าซีดเผือด ขณะที่รินรดารู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้น ทั้งคู่หันมองหน้ากันด้วยความตระหนักได้ว่า... พวกเธอไม่ได้ถูกต้อนให้จนมุมโดยศัตรู แต่กำลังถูกหักหลังโดย 'คนใน' ที่พวกเธอไว้ใจที่สุด สการ์เล็ตโรสหวังว่าทุกท่านจะดื่มด่ำไปกับความเข้มข้นของสายสัมพันธ์ในบทนี้ และพร้อมที่จะร่วมเดินทางไปสู่ความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนต่อไปนะคะ