ปาร์ตี้ลับห้อง 402

"ถ้าคุณคิดว่าการเป็นเลขาฯ ที่ดีคือการจดบันทึกให้ทันใจฉัน คุณก็แค่พนักงานฝึกหัดที่เพิ่งจบใหม่เท่านั้น รินรดา" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของวิเวียนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานชั้นบนสุด กลิ่นน้ำหอมราคาแพงแนววู้ดดี้ผสมความหวานจางๆ ของดอกกุหลาบสีเข้มอบอวลไปทั่วพื้นที่ วิเวียนในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง เธอมองดูรินรดาผ่านแว่นสายตากรอบบางด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก รินรดายืนตัวตรง มือที่ถือแท็บเล็ตสั่นน้อยๆ แต่เธอก็ควบคุมมันไว้ได้ภายใต้รอยยิ้มที่เรียบเฉย "ฉันทราบหน้าที่ของตัวเองดีค่ะคุณวิเวียน และงานในวันพรุ่งนี้ฉันเตรียมการเสร็จสิ้นทุกอย่างแล้ว ไม่มีอะไรขาดตกบกพร่อง" วิเวียนแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะโยนซองจดหมายสีดำขลับที่ประทับตราครั่งสีแดงฉานลงบนโต๊ะกระจก เสียงมันกระทบพื้นผิวจนเกิดเสียงกังวานที่ฟังดูประหลาด "งานน่ะเหรอ? ฉันไม่ได้พูดถึงงาน แต่ฉันกำลังพูดถึงเรื่องของ 'ความพึงพอใจ' ต่างหาก" มือเรียวยาวของวิเวียนเลื่อนซองจดหมายนั้นมาทางรินรดา "ห้อง 402 คืนนี้ สี่ทุ่มตรง ถ้าเธออยากรู้ว่าบริษัทนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยผลกำไรเพียงอย่างเดียว แต่ขับเคลื่อนด้วยอะไร... ก็ไปที่นั่นซะ" รินรดามองซองจดหมายนั้นด้วยความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ในอก นี่คือกับดักหรือโอกาส? เธอจำความเจ็บปวดจากการไว้ใจใครสักคนในอดีตได้ดี มันสอนให้เธอระวังตัว แต่ความทะเยอทะยานที่ซ่อนอยู่ลึกๆ กลับกำลังเรียกร้องให้เธอเดินเข้าสู่สนามรบที่มองไม่เห็นนี้ *** เมื่อเข็มนาฬิกาบอกเวลาสี่ทุ่มตรง รินรดามายืนอยู่หน้าประตูไม้โอ๊คบานใหญ่ที่ชั้น 4 ของอาคารเก่าแก่ฝั่งปีกตะวันออกของบริษัท ที่นี่มักถูกปิดตายหลังเลิกงานเสมอ แต่ในคืนนี้ กลับมีแสงไฟสีสลัวลอดออกมาจากช่องว่างใต้ประตู พร้อมกับเสียงดนตรีแจ๊สจังหวะเชื่องช้าที่บาดลึกถึงอารมณ์ เธอผลักประตูเข้าไป กลิ่นของไวน์แดงคุณภาพเยี่ยมและความเย้ายวนของมวลบุปผาเข้าปะทะจมูกทันที ห้อง 402 ไม่ใช่ห้องเก็บเอกสารเหมือนที่ใครๆ เข้าใจ แต่มันคือเลานจ์ส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างหรูหราด้วยกำมะหยี่สีเลือดนก แสงไฟสลัวจากเชิงเทียนทำให้เงาของผู้คนดูบิดเบี้ยวและน่าหลงใหล สายตาทุกคู่ภายในห้องหันมามองเธอ มีทั้งผู้บริหารระดับสูงและคนในแวดวงธุรกิจที่เธอคุ้นหน้าคุ้นตาจากหน้าหนังสือพิมพ์ แต่ทุกคนในที่นี้กลับสวมหน้ากากครึ่งหน้าปิดบังดวงตา "มาจนได้นะ รินรดา" เสียงกระซิบที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหู รินรดาสะดุ้งเฮือกก่อนจะหันไปพบวิเวียนที่ตอนนี้ไม่ได้สวมชุดสูททางการอีกต่อไป เธออยู่ในชุดเดรสผ้าไหมสีดำสายเดี่ยวที่เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนละเอียดและรอยสักรูปกุหลาบที่ต้นคอ วิเวียนขยับเข้ามาใกล้จนรินรดาได้กลิ่นอายความร้อนแรงจากร่างกายของอีกฝ่าย "ที่นี่... คือที่ไหนกันแน่คะ?" รินรดากลั้นใจถาม พยายามรักษาจังหวะการเต้นของหัวใจที่เริ่มรัวเร็ว วิเวียนยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวยาวเชยคางของรินรดาขึ้นมา "ที่นี่คือที่ที่คุณจะได้เห็น 'ตัวตน' ที่แท้จริงของทุกคน ไม่มีการแบ่งชนชั้น ไม่มีตำแหน่งงาน มีเพียงความต้องการที่ถูกเก็บซ่อนไว้ใต้เปลือกนอกอันจอมปลอม... รวมถึงความต้องการของคุณด้วย" วิเวียนจงใจลดเสียงลงให้เบาลงราวกับร่ายมนตร์ "ถ้าคุณกล้าพอ คืนนี้คุณจะได้รู้ว่าทำไมทุกคนถึงต้องยอมก้มหัวให้ฉัน และทำไมคุณถึงเป็นคนเดียวที่ฉันอยากจะให้เห็นความลับนี้" บรรยากาศในห้องเริ่มร้อนแรงขึ้นเมื่อจังหวะเพลงเปลี่ยนเป็นจังหวะที่เร้าอารมณ์มากขึ้น วิเวียนขยับออกห่างแล้วส่งแก้วคริสตัลที่มีของเหลวสีอำพันอยู่ภายในให้รินรดา รินรดารับมาถือไว้ มือของเธอยังสั่นเทาไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความรู้สึกที่ถูกปลุกเร้าโดยสายตาที่มองมาอย่างท้าทายของวิเวียน เธอสังเกตเห็นว่ารอบๆ ห้องนั้น การพูดคุยเริ่มเปลี่ยนเป็นการกระทำที่บีบคั้นหัวใจ หลายคนเริ่มปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบที่ไม่มีทางทำได้ในออฟฟิศปกติ รินรดารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนหน้าผาที่พร้อมจะร่วงหล่นลงสู่ห้วงเหวแห่งราคะและอำนาจ ทว่า ก่อนที่รินรดาจะได้ยกแก้วขึ้นจิบ ความเงียบงันก็เข้าครอบงำห้องปาร์ตี้กะทันหัน เมื่อมีชายในชุดสูทสีเทาเข้มก้าวเข้ามา เขาคือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่วิเวียนเกรงใจที่สุด เขาเดินตรงมาที่วิเวียนด้วยสีหน้าที่ดูโกรธจัดและหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อก่อนจะโยนลงบนโต๊ะ "วิเวียน... เธอคิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่? การเอาพนักงานที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวเข้ามาในห้องนี้ คือความผิดพลาดที่เธอจะไม่มีวันลืม" วิเวียนไม่ได้สะทกสะท้าน เธอยังคงจ้องมองรินรดาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป มันคือสายตาของคนที่เพิ่งพบหมากตัวสำคัญในเกมที่วางไว้ล่วงหน้าแล้ว รินรดามองรูปถ่ายบนโต๊ะด้วยความตกตะลึง เพราะในรูปนั้นคือตัวเธอเอง... ในสถานที่ที่เธอไม่เคยไป และกับคนที่เธอไม่เคยรู้จัก แสงเทียนในห้องเริ่มวูบไหวราวกับสัญญาณเตือนภัยที่กำลังจะดับลง และวินาทีนั้นเองที่รินรดาเพิ่งตระหนักได้ว่า เธอไม่ได้ถูกเชิญมาเพื่อให้เป็นผู้สังเกตการณ์... แต่เธอถูกเชิญมาเพื่อเป็น 'เหยื่อ' ที่จะถูกกลืนกินในเกมนี้อย่างสมบูรณ์ ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่รักทุกคนที่ร่วมเดินทางเข้าสู่ด้านมืดไปกับรินรดานะคะ สการ์เล็ตโรส