ความลับที่รินรดาไม่รู้

“ฉันบอกกี่ครั้งแล้วคะรินรดา ว่าของบนโต๊ะฉัน ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมาแตะต้องได้ตามอำเภอใจ” น้ำเสียงราบเรียบแต่เย็นเยียบจนบาดลึกดังขึ้นจากด้านหลัง รินรดาสะดุ้งสุดตัว มือที่กำลังสั่นเทาเผลอกดปิดหน้าจอโน้ตบุ๊กส่วนตัวของวิเวียนลงโดยสัญชาตญาณ เสียงลมหายใจของเธอติดขัดอยู่ในลำคอ หัวใจเต้นรัวราวกับกลองรบที่กำลังจะพ่ายแพ้ วิเวียนยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องทำงานส่วนตัว กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เป็นเอกลักษณ์ของหล่อนอบอวลไปทั่วบริเวณ ราวกับโซ่ตรวนที่กำลังรัดรึงรินรดาไว้กับความผิดที่เพิ่งก่อ ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวของ CEO สาวจ้องเขม็งมาที่เลขาฯ ของเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แต่มันทรงพลังพอที่จะทำให้คนตัวเล็กกว่ารู้สึกเหมือนเป็นมดปลวก “ริน… รินแค่จะเข้ามาเช็กตารางงานพรุ่งนี้ค่ะ เห็นท่าน CEO ลืมโน้ตบุ๊กทิ้งไว้ เลยตั้งใจจะนำไปวางในที่ที่ปลอดภัยกว่านี้” รินรดาพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น เธอขยับตัวลุกขึ้นยืน ตัวเลขในไฟล์ที่เพิ่งเห็นผ่านตาก่อนหน้ายังคงวนเวียนอยู่ในสมอง—*ตัวเลขที่ไม่มีอยู่ในงบประมาณบริษัท* วิเวียนเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก หล่อนหยุดลงตรงหน้าคนตัวเล็กกว่า ระยะห่างที่ใกล้จนรินรดาได้กลิ่นไอความเย้ายวนอันตรายจากตัวหญิงสาวตรงหน้า วิเวียนยกมือขึ้น ลากปลายนิ้วไปตามแนวสันกรามของรินรดาอย่างเชื่องช้า ก่อนจะหยุดที่คางแล้วเชิดขึ้นบังคับให้สบตา “โกหกเก่งขึ้นนะคะ” วิเวียนกระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงนั้นไม่ใช่การตักเตือน แต่เป็นการท้าทาย “ความอยากรู้อยากเห็นเป็นดาบสองคมค่ะรินรดา บางครั้งมันก็พาเราไปพบขุมทรัพย์ แต่บางครั้ง… มันก็อาจจะทำให้เราไม่มีวันได้กลับออกมาจากห้องนี้อีกเลย” รินรดาเม้มปากแน่น ความโกรธแค้นเรื่องอดีตที่เคยถูกคนรักหักหลังประทุขึ้นในใจ กลบความกลัวจนมิด เธอรวบรวมความกล้าเงยหน้าสบตาอีกฝ่าย “ถ้าท่าน CEO ไม่ได้ทำอะไรที่ต้องปิดบัง ก็ไม่เห็นต้องกลัวเลขาฯ อย่างรินเลยนี่คะ หรือว่าที่นี่มี ‘ปาร์ตี้ลับ’ ที่ไม่ควรมีใครรู้จริงๆ” วิเวียนชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาของหล่อนไหววูบเหมือนผิวน้ำที่ถูกโยนก้อนหินลงไป ก่อนที่รอยยิ้มเย็นๆ จะระบายบนใบหน้าสวยสง่า หล่อนโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นรดที่ข้างหู “เธออยากเห็นเหรอคะ... ความลับของฉัน?” วิเวียนเอื้อมมือไปหยิบโน้ตบุ๊กเครื่องนั้นเปิดขึ้นมาอีกครั้ง รินรดาใจเต้นรัวเมื่อเห็นหน้าจอแสดงผลไฟล์ที่เธอกำลังเปิดค้างไว้ มันไม่ใช่แค่ตัวเลขบัญชีที่ผิดปกติ แต่มันคือรายชื่อบุคคลสำคัญในระดับประเทศที่เชื่อมโยงกับโปรเจกต์ 'Corporate Desire' ที่วิเวียนพยายามปิดตายมาตลอด และที่สะเทือนใจที่สุดคือ... ชื่อของแฟนเก่ารินรดาที่ทิ้งเธอไปเมื่อปีก่อน ปรากฏอยู่ในลิสต์รายชื่อ 'ผู้ร่วมลงทุน' รายใหญ่ที่สุด “คนที่ทิ้งเธอไปอย่างไร้เยื่อใยคนนั้น เขาไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะรินรดา” วิเวียนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจและเสน่ห์ร้ายกาจ “เขาเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่ฉันใช้ทำลายบริษัทคู่แข่ง และตอนนี้… เขาก็กำลังจะกลับมาที่นี่ ในฐานะแขกคนสำคัญของฉันในปาร์ตี้คืนวันศุกร์นี้” โลกของรินรดาหมุนคว้าง ความจริงที่เพิ่งได้รับรู้ทำเอาเข่าแทบทรุด ความแค้นในอดีตที่คิดว่าฝังลงไปแล้ว กลับถูกวิเวียนขุดขึ้นมาเล่นงานต่อหน้าต่อตาโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว “เธอจะทำอย่างไรต่อคะรินรดา?” วิเวียนถามพลางก้าวถอยหลัง ปล่อยให้รินรดายืนเคว้งคว้างอยู่กลางห้อง “จะแฉฉันให้พินาศ แล้วเสียโอกาสแก้แค้นเขาด้วยมือตัวเอง หรือจะยอมเป็นเลขาฯ ที่น่ารักของฉันต่อไป เพื่อรอจังหวะเสียบแทงเขากลางหลังในงานปาร์ตี้… เลือกเอาค่ะ” ก่อนที่รินรดาจะได้ทันเอ่ยปากคำใดออกไป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ตามด้วยการปรากฏตัวของร่างสูงโปร่งที่คุ้นตาดี ชายหนุ่มเจ้าของดวงตาที่รินรดาไม่มีวันลืมก้าวเข้ามาในห้องพร้อมรอยยิ้มที่ดูเสแสร้ง เขามองผ่านรินรดาไปราวกับเธอเป็นเพียงอากาศธาตุ ก่อนจะหันไปโค้งคำนับวิเวียนอย่างนอบน้อม “สวัสดีครับคุณวิเวียน ผมมาตามนัด… หวังว่าเลขาฯ ของคุณจะไม่มีปัญหาอะไรกับแผนการของเรานะครับ” รินรดาตัวชาไปทั้งร่าง เมื่อเห็นมือของวิเวียนวางลงบนแขนของชายคนนั้นอย่างสนิทสนม ประหนึ่งเป็นคู่หูที่กำลังร่วมมือกันสร้างพายุลูกใหญ่ขึ้นในวงการธุรกิจ โดยมีเธอเป็นเพียงหมากตัวเล็กๆ ที่ถูกจับขังไว้ในกรงทองของความลับนี้ สการ์เล็ตโรสหวังว่ารี้ดทุกท่านจะยังคงประคองสติไว้ได้ แล้วมาร่วมลุ้นชะตากรรมของรินรดาไปพร้อมกันในตอนหน้านะคะ