คืนแห่งการปลดปล่อย

"ถ้าคุณคิดว่าคืนนี้จะจบลงเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา... คุณกำลังประเมินฉันต่ำไปนะคะ คุณวิเวียน" เสียงกระซิบที่แหบพร่าและเยือกเย็นดังขึ้นชิดใบหู รินรดาไม่ได้เพียงแค่พูด แต่ปลายนิ้วเรียวยาวของเธอจงใจลากผ่านแนวสันกรามของซีอีโอสาวอย่างแช่มช้า ก่อนจะหยุดลงที่ลำคอระหง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงประจำตัวของวิเวียนที่เคยทำให้เธอสั่นไหว บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงกลิ่นที่กระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเธอให้ตื่นขึ้น วิเวียนชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาคมกริบที่เคยเป็นดั่งผู้คุมเกมวูบไหวราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัดแรง เธอยันกายพิงกับผนังห้องลับที่บุด้วยกำมะหยี่สีแดงสด แสงไฟสลัวจากแชนเดอเลียร์คริสตัลสะท้อนลงบนใบหน้าสวยสง่าที่บัดนี้ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยัน—ไม่ใช่รอยยิ้มที่มองว่ารินรดาเป็นเหยื่อ แต่เป็นรอยยิ้มของคนที่เพิ่งค้นพบว่า 'ของเล่น' ชิ้นโปรดได้กลายเป็นเสือร้ายที่พร้อมจะขย้ำคอเธอแล้ว "งั้นเหรอคะ..." วิเวียนเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่นั้นหรี่ลงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเลขาฯ สาว "งั้นบอกฉันทีสิ ว่าคืนนี้ 'คุณรินรดา' ผู้น่ารักคนเดิมหายไปไหนแล้ว" รินรดาไม่ตอบ เธอตัดสินใจก้าวเข้าหาจนระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงไม่กี่นิ้ว มือหนึ่งวางทาบบนอกเสื้อเชิ้ตของวิเวียน สัมผัสถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่เริ่มรัวเร็วกว่าปกติ ก่อนจะกดปลายเล็บลงบนเนื้อผ้าเบาๆ "คนเดิมที่ยอมให้คุณบงการ... คนนั้นตายไปพร้อมกับความโง่เขลาในอดีตแล้วค่ะ" รินรดากระตุกยิ้มมุมปาก เธอก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวแต่กลับดึงสายรัดข้อมือผ้าไหมที่วิเวียนมักใช้เป็นสัญลักษณ์แห่งการควบคุมติดมือมาด้วย "คืนนี้ กฎทุกอย่างในห้องนี้จะเปลี่ยนไป กฎของฉัน... คือสิ่งเดียวที่คุณต้องเชื่อฟัง" บรรยากาศในห้องปาร์ตี้ลับอบอวลไปด้วยความอึดอัดที่แฝงไปด้วยความปรารถนา เสียงดนตรีแจ๊สจังหวะเนิบช้าขับเน้นให้จังหวะการหายใจของคนทั้งคู่ชัดเจนขึ้น รินรดาเดินวนรอบตัววิเวียนราวกับนักล่าที่กำลังเช็คความพร้อมของเหยื่อ ทุกย่างก้าวของเธอมั่นคงและเต็มไปด้วยอำนาจที่สั่งสมมานานจากการเฝ้าสังเกตการณ์ "คุณกำลังเล่นกับไฟอยู่นะคะ รินรดา" วิเวียนพยายามรักษาน้ำเสียงให้ราบเรียบ แต่แววตาที่สั่นระริกนั้นทรยศความรู้สึกทั้งหมด "ไฟน่ะเหรอคะ?" รินรดาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวลงไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน "ถ้าฉันจะมอดไหม้... ฉันก็ต้องลากคุณลงไปกับฉันด้วยค่ะ วิเวียน" มือของรินรดาเอื้อมไปหยิบแก้วคริสตัลที่บรรจุของเหลวสีอำพันยื่นให้วิเวียน เธอไม่ได้บังคับ แต่สายตาที่จ้องมองนั้นบีบคั้นราวกับจะกลืนกินอีกฝ่ายทั้งตัว วิเวียนรับแก้วไปดื่มโดยไม่ละสายตาจากคนตรงหน้า ท่าทีที่ดูราวกับยอมจำนนนั้นทำให้รินรดารู้สึกถึงชัยชนะที่หอมหวาน แต่ทว่า... ในจังหวะที่รินรดาเผลอไผลไปกับชัยชนะชั่วคราว วิเวียนกลับคว้าข้อมือของเธอไว้แน่นด้วยแรงที่คาดไม่ถึง แรงเหวี่ยงเพียงเล็กน้อยทำให้รินรดาเสียหลักจนแผ่นหลังกระแทกกับผนังห้อง ก่อนที่ร่างสูงเพรียวของซีอีโอจะทาบทับลงมาปิดกั้นทางหนีทุกทาง "คุณคิดว่าฉันจะปล่อยให้คุณคุมเกมง่ายๆ แบบนั้นเหรอคะ?" เสียงของวิเวียนต่ำลงจนสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ "อย่าลืมสิว่าใครเป็นคนสร้างคุณขึ้นมา... และใครกันแน่ที่รู้จุดอ่อนของคุณดีที่สุด" รินรดาใจกระตุกวูบ เธอพยายามจะผลักอีกฝ่ายออก แต่ทว่าสัมผัสจากฝ่ามืออุ่นร้อนของวิเวียนที่ไล้ผ่านต้นคอลงไปถึงแนวรอยแยกของชุดเดรส กลับทำให้สติของเธอพร่าเลือน ความมั่นใจที่สร้างมาพังทลายลงในชั่วพริบตาเมื่อวิเวียนกระซิบประโยคสุดท้ายที่ทำให้เธอต้องเบิกตากว้าง "ฉันรู้ว่าคุณแอบติดตั้งกล้องวงจรปิดในห้องนี้... รินรดา แต่น่าเสียดายนะคะที่คนในห้องควบคุมตอนนี้ ไม่ใช่คนของคุณ" รินรดาหน้าซีดเผือด ความลับที่เธอเก็บงำไว้ถูกเปิดเผยอย่างไม่ทันตั้งตัว ประตูห้องลับถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของ 'ใครบางคน' ที่ก้าวเข้ามาในเงามืด... คนที่รินรดาไม่คิดว่าจะปรากฏตัวขึ้นในที่แห่งนี้ สการ์เล็ตโรสหวังว่าเหตุการณ์ในคืนนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นจนนั่งไม่ติดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ