การเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย

“หลักฐานที่คุณรินรดาถืออยู่ในมือ มันก็เป็นแค่เศษกระดาษที่ไร้น้ำหนักพอจะเปลี่ยนทิศทางลมของบอร์ดบริหารชุดนี้หรอกค่ะ” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของวิเวียนดังกังวานขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับในห้องประชุมใหญ่ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงประจำตัวของเธออบอวลผสมปนเปไปกับกลิ่นกาแฟที่เย็นชืด รินรดาไม่ได้ตอบโต้ทันที เธอเพียงแค่นั่งนิ่ง ตัวตรงสง่า แววตาคมกริบดุจมีดโกนกวาดมองเหล่าบอร์ดบริหารที่นั่งอยู่รอบโต๊ะไม้โอ๊กตัวยาว ทุกคนดูประหม่าและพยายามหลบสายตาเธอ ราวกับรู้ดีว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่ในซองเอกสารสีน้ำตาลตรงหน้านี้ คือระเบิดเวลาที่พร้อมจะทำลายอาณาจักรของวิเวียนได้ในชั่วพริบตา “เศษกระดาษงั้นหรือคะคุณวิเวียน?” รินรดายิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา “งั้นทำไมมือของคุณถึงได้สั่นขนาดนั้นตอนที่ฉันก้าวเข้ามาในห้องนี้ล่ะคะ?” เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ ในห้องประชุม วิเวียนขยับยิ้มบางๆ เผยให้เห็นความร้ายกาจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย เธอโน้มตัวไปข้างหน้า จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเลขาฯ สาวคู่ใจ—หรือตอนนี้ควรจะเรียกว่าคู่ปรับ—ที่กล้าหักหลังเธออย่างเลือดเย็น “คนเราเวลาตื่นเต้นก็มักจะมีอาการทางกายที่ควบคุมไม่ได้บ้าง เป็นธรรมดาค่ะ” วิเวียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงยั่วยวนที่แฝงไปด้วยความเย็นเยียบ “แต่คุณอย่าลืมไปนะคะรินรดา ว่าปาร์ตี้ลับที่ฉันพาคุณไปเปิดโลกทัศน์น่ะ มันไม่ใช่แค่เรื่องสนุก แต่มันคือพันธสัญญา... และคนอย่างคุณ ถ้าคิดจะสลัดคราบเลขาฯ ผู้ซื่อสัตย์มาเป็นผู้คุมเกมเสียเอง คุณก็ต้องพร้อมที่จะสูญเสียทุกอย่างที่เคยไขว่คว้ามา” รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอวางซองเอกสารลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษที่กระทบกับพื้นผิวไม้หนักแน่นราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งการพิพากษา “ฉันเลิกมองหาความรักในที่ทำงานนานแล้วค่ะคุณวิเวียน” รินรดาเว้นจังหวะ สายตาของเธอแข็งกร้าวขึ้น “และตอนนี้ ฉันก็เลิกมองหาความเชื่อใจในตัวคุณด้วย สิ่งที่คุณทำกับบริษัท... กับพนักงานทุกคนที่คุณมองเห็นเป็นเพียงเบี้ยในกระดาน... มันถึงเวลาสิ้นสุดแล้วค่ะ” วิเวียนหรี่ตาลง รังสีอำมหิตแผ่กระจายออกมาจนคนรอบข้างต่างขยับตัวถอยห่าง “คุณแน่ใจเหรอว่าคนที่จะพังในวันนี้คือฉัน? ไม่ใช่คุณ?” “เรามาดูกันค่ะ” รินรดาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา เชื่อมต่อกับระบบจอโปรเจกเตอร์กลางห้อง “ท่านบอร์ดคะ ดิฉันมีหลักฐานการยักย้ายถ่ายเทงบประมาณลับเข้าบัญชีส่วนตัวที่จดทะเบียนในต่างประเทศ ซึ่งเชื่อมโยงโดยตรงกับชื่อของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่กำลังนั่งอยู่ในห้องนี้... และแน่นอน ชื่อของคุณวิเวียนก็ปรากฏอยู่ในลำดับแรก” ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องประชุมราวกับถูกสูบอากาศออกไป บรรดาบอร์ดบริหารเริ่มหันมองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าของวิเวียนที่เคยสงบนิ่งเริ่มมีรอยร้าว เธอขบกรามแน่น แต่ทว่า ในวินาทีที่รินรดากำลังจะกดปุ่มส่งหลักฐานเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลัก จู่ๆ ไฟในห้องประชุมก็ดับพรึบลง ความมืดสนิทเข้าปกคลุมชั่วขณะ ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาจากประตูบานหลัง รินรดารู้สึกถึงไอเย็นที่แผ่เข้ามาใกล้ เธอตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดไฟฉาย แต่แสงสีขาวนวลกลับเผยให้เห็นภาพที่ทำให้เธอต้องหยุดชะงัก วิเวียนไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เธอยืนยิ้มอยู่ท่ามกลางความมืด ขณะที่ข้างกายของเธอไม่ได้มีแค่เลขาฯ หรือทีมรักษาความปลอดภัย แต่กลับเป็น 'บุคคลที่สาม' ที่รินรดาไม่คาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่ “คุณคิดจริงๆ เหรอรินรดา ว่าฉันจะปล่อยให้คุณทำลายฉันได้ง่ายๆ โดยไม่เตรียม 'แผนสำรอง' เอาไว้?” วิเวียนเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ เสียงรองเท้าส้นสูงของเธอค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้รินรดาที่ยืนอยู่ตรงมุมห้อง “คุณลืมไปแล้วหรือคะ ว่าคนที่เป็นคนสอนวิธีเล่นเกมนี้ให้คุณ... ก็คือฉันเอง” แสงไฟฉายจากโทรศัพท์ส่องไปกระทบกับใบหน้าของบุคคลที่ยืนอยู่ข้างวิเวียน—ผู้ชายที่รินรดาเคยเชื่อมั่นที่สุดในอดีต คนที่เคยหักหลังเธอจนทำให้เธอต้องหนีมาซ่อนตัวในเงามืดของบริษัทแห่งนี้—เขากำลังถือรีโมทคอนโทรลที่สามารถระงับสัญญาณอินเทอร์เน็ตของบริษัททั้งหมดได้ “รินรดา... เธอทำพลาดไปเรื่องหนึ่ง” ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “เธอลืมไปว่าข้อมูลพวกนั้นน่ะ มันถูกแฮ็กมาจากเซิร์ฟเวอร์ของฉันตั้งแต่วันแรกที่เธอเริ่มสืบแล้ว” รินรดาหน้าซีดเผือด ความมั่นใจที่สร้างมาตลอดทั้งบทนี้พังทลายลงในพริบตา เธอถูกต้อนเข้ามุมจนชิดกำแพง วิเวียนยื่นมือมาเชยคางเธอขึ้นเบาๆ สัมผัสที่เย็นเยียบแต่แฝงไปด้วยแรงดึงดูดประหลาดทำให้รินรดาใจสั่น “ดูสิคะ... ตอนนี้ใครกันแน่ที่กำลังจะกลายเป็นผู้พ่ายแพ้?” วิเวียนกระซิบที่ข้างหู ก่อนจะดึงมีดขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อสูทออกมา “แต่ก็นะ... ฉันยังใจดีพอที่จะให้คุณเลือกว่า จะยอมจบเรื่องนี้ด้วยการยอมจำนนต่อฉัน หรือจะให้ฉันทำลายชีวิตคุณให้ย่อยยับเหมือนกับที่เขาเคยทำกับคุณในอดีต?” ทันใดนั้น เสียงเตือนข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์ของวิเวียน เธอหยิบขึ้นมาดูเพียงแวบเดียว แววตาที่เคยถือไพ่เหนือกว่ากลับเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ พร้อมกับเสียงปังที่ดังขึ้นจากประตูห้องประชุมที่ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยคดีพิเศษ! วิเวียนหันไปมองรินรดาด้วยสายตาที่คาดไม่ถึง ในขณะที่รินรดาเองก็ยิ้มออกมา—ยิ้มที่ทำให้วิเวียนรู้ตัวว่าเธอเองนั่นแหละที่ติดกับดักเข้าเต็มเปา! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่ลุ้นระทึกที่สุดไปพร้อมกับสการ์เล็ตโรสนะคะ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นจนวางไม่ลงค่ะ!