“คุณคิดว่าตัวเองเป็นคนคุมเกมอยู่คนเดียวเหรอคะ คุณวิเวียน?”
เสียงของรินรดาราบเรียบ ทว่าทุกพยางค์ที่เปล่งออกมากลับสั่นประสาทคนฟังได้อย่างประหลาด เธอยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวหรูในห้องทำงานของ CEO สาว ดวงตาเรียวสวยจับจ้องร่างระหงที่กำลังทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังแท้ด้วยสีหน้าเผือดซีด
วิเวียนเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง สายตาที่เคยหยิ่งผยองและเต็มไปด้วยอำนาจในยามปกติ บัดนี้กลับไหวระริก เธอพยายามข่มอารมณ์ให้คงความเย็นชาเอาไว้ แต่ฝ่ามือที่วางอยู่บนตารางานกลับสั่นเทาเล็กน้อย
“เธอได้มันมาจากไหน...” เสียงของวิเวียนแหบพร่า เป็นครั้งแรกที่ความมั่นใจของ ‘ราชินีผู้ไร้พ่าย’ แห่งอาณาจักรธุรกิจแห่งนี้สั่นคลอน
รินรดาไม่ตอบในทันที เธอค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปหาอย่างเชื่องช้า รองเท้าส้นสูงของเธอสร้างจังหวะเสียงที่ฟังดูเหมือนนาฬิกานับถอยหลังในความเงียบงันของห้องทำงานที่ปิดตาย รินรดาหยิบแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเข้มออกมาจากกระเป๋าถือ ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าวิเวียน เสียงปึกของแฟ้มดังชัดเจนในโสตประสาทของทั้งคู่
“ความลับก็เหมือนไวน์รสเลิศนะคะคุณวิเวียน ยิ่งบ่มไว้นานเท่าไหร่ รสชาติของมันก็ยิ่งเข้มข้นจนแทบจะมึนเมา... แต่ถ้าปล่อยให้เสียรสไป มันก็อาจกลายเป็นยาพิษที่ย้อนกลับมาฆ่าผู้ครอบครองได้ง่ายๆ”
รินรดาโน้มตัวลงไปข้างหน้า ลมหายใจของเธอปัดผ่านใบหน้าของอีกฝ่ายที่กำลังตื่นตระหนก “คุณคิดว่าเลขาสาวที่วันๆ เอาแต่นั่งพิมพ์งานตามคำสั่งของคุณ จะไม่มีปัญญาควานหา 'ขยะ' ที่คุณทิ้งไว้ใต้พรมหรอกหรือคะ?”
วิเวียนชะงัก เธอเอื้อมมือไปเปิดแฟ้มนั้นด้วยความสั่นเทา ทันทีที่ภาพถ่ายและเอกสารโอนเงินจากบัญชีลับปรากฏแก่สายตา ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง หลักฐานการทุจริตในปาร์ตี้ลับที่วิเวียนใช้เป็นเครื่องมือผูกมัดผู้มีอิทธิพลทั้งหลาย บัดนี้มันถูกรวบรวมไว้อย่างเป็นระเบียบ ครบถ้วนเกินกว่าจะปฏิเสธได้
“เธอทำแบบนี้ทำไม รินรดา?” วิเวียนเงยหน้าขึ้น จ้องมองนัยน์ตาของเลขาสาวที่ซ่อนความเจ็บปวดบางอย่างไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความเด็ดขาด “เรา... เรามีช่วงเวลาที่เร้าร้อนด้วยกันไม่ใช่หรือ? เธอจะทำลายทุกอย่างที่เธอเคยมีส่วนร่วมไปพร้อมกับฉันจริงๆ เหรอ?”
รินรดาแค่นยิ้ม ยิ้มที่ดูเศร้าสร้อยจนวิเวียนถึงกับใจกระตุก “ความเร้าร้อนในห้องปิดตายของคุณ มันก็แค่ของเล่นแก้เหงาสำหรับคนอย่างคุณค่ะ แต่สำหรับฉัน... มันคือการเปิดแผลเก่าที่คุณเพิ่งเย็บปิดให้มันฉีกกว้างกว่าเดิม”
รินรดาเอื้อมมือไปจับปลายคางของวิเวียน บังคับให้อีกฝ่ายต้องสบตาเธออย่างเลี่ยงไม่ได้ “คุณหลอกให้ฉันไว้ใจ หลอกให้ฉันถลำลึกเข้าไปในเกมของคุณ เพื่อที่คุณจะได้ใช้ฉันเป็นแพะรับบาปในวันที่ทุกอย่างพังทลาย แต่คุณลืมไปอย่างหนึ่งนะคุณวิเวียน... คนที่ถูกหักหลังซ้ำๆ อย่างฉัน ไม่ได้มีดีแค่ความซื่อสัตย์ แต่มีความพยาบาทที่หยั่งรากลึกเป็นอาวุธ”
บรรยากาศในห้องทำงานที่เคยร้อนแรงด้วยแรงดึงดูดของทั้งสองสาว กลับกลายเป็นสนามรบที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของการล้างแค้น วิเวียนกัดฟันกรอด ความเย่อหยิ่งทลายลงเหลือเพียงสัญชาตญาณของการเอาตัวรอด
“ถ้าเธอส่งเอกสารพวกนี้ให้ตำรวจ หรือบอร์ดบริหาร... เธอเองก็ไม่รอดเหมือนกัน รินรดา! เธอเป็นคนเซ็นชื่อเบิกจ่ายในบางโครงการ ฉันจะลากเธอลงเหวไปกับฉันด้วย!”
รินรดาระเบิดหัวเราะออกมาเบาๆ ราวกับได้ยินเรื่องตลกที่น่าขันที่สุดในชีวิต “คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอคะ? ฉันเตรียมทางหนีไว้หมดแล้ว และที่สำคัญ...”
รินรดาขยับเข้าไปกระซิบที่ข้างหูของวิเวียน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เคยหอมหวาน บัดนี้กลับรู้สึกเหมือนกลิ่นของความตาย “คนที่เปิดโปงเรื่องนี้ไม่ใช่ฉันคนเดียว แต่คนๆ นั้น... เขาเพิ่งก้าวเข้ามาในบริษัทเมื่อห้านาทีที่แล้ว เพื่อมาทวงทุกอย่างที่คุณเคยโกงเขาไป”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำลายความเงียบงัน วิเวียนหน้าถอดสีทันทีเมื่อเห็นเงาร่างของคนที่ยืนอยู่หลังบานประตูผ่านทางกระจกฝ้าที่ห้องทำงาน รินรดาถอยห่างออกมา พร้อมกับจัดเสื้อสูทของเธอให้เรียบร้อยด้วยท่าทางมั่นใจ
“เชิญเข้ามาได้เลยค่ะ” รินรดากล่าวด้วยน้ำเสียงที่สดใสราวกับเลขาสาวผู้แสนดี
ประตูบานใหญ่ถูกผลักออกพร้อมกับร่างของชายหนุ่มวัยกลางคนที่วิเวียนหวาดกลัวที่สุดในชีวิตก้าวเข้ามา พร้อมกับเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบอีกสองนายที่เดินตามหลังมาติดๆ แววตาของเขาไม่ได้มองที่รินรดา แต่จ้องเขม็งไปที่วิเวียนราวกับจะฉีกร่างของเธอออกเป็นชิ้นๆ
วิเวียนทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ด้วยความสิ้นหวัง เธอรู้ดีว่าในวินาทีนี้ ทุกอย่างที่เธอสร้างมาตลอดหลายปีพังทลายลงสิ้น... และเมื่อสายตาของเธอเหลือบไปเห็นรินรดาที่กำลังยืนยิ้มเยาะอยู่ข้างกายชายคนนั้น เธอก็เข้าใจในทันทีว่าตัวเองพ่ายแพ้อย่างราบคาบ
ทว่า ในขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังจะเข้าใกล้ตัววิเวียน เสียงโทรศัพท์ของรินรดาก็ดังขึ้น เธอหยิบมันขึ้นมาดู ก่อนที่สีหน้าของเธอจะเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันราวกับโดนฟ้าผ่ากลางใจ เธอขมวดคิ้วแน่นและมองไปที่ข้อความที่เพิ่งปรากฏบนหน้าจอด้วยแววตาที่สั่นไหวอย่างรุนแรง
"นี่มัน... หมายความว่ายังไงกัน?"
ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับเล่ห์เหลี่ยมของรินรดาและวิเวียนด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ ด้วยรักจากสการ์เล็ตโรสค่ะ
Corporate Desire: กับดักเสน่ห์เลขาฯ ร้าย•ตอนที่ 40
ความจริงเปิดเผย
ผลงานโดย สการ์เล็ตโรส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (สการ์เล็ตโรส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Corporate Desire: กับดักเสน่ห์เลขาฯ ร้าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!