ชัยชนะของวิเวียน

“นี่มัน… หมายความว่ายังไงกัน?” รินรดาทวนคำถามเดิมด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า เอกสารปึกหนาในมือของเธอสั่นไหวเล็กน้อยตามแรงบีบที่เกร็งแน่น บนโต๊ะทำงานตัวยาวของ CEO สาวที่เคยเป็นพื้นที่แห่งอำนาจของเธอ บัดนี้มันกลับกลายเป็นเครื่องจองจำที่ไร้ทางออก วิเวียนไม่ได้ตอบในทันที เธอเพียงแต่หมุนเก้าอี้หนังเนื้อดีหันกลับมาอย่างช้าๆ รอยยิ้มที่ปรากฏบนมุมปากนั้นไม่ใช่รอยยิ้มของผู้ชนะที่สะใจ แต่มันคือรอยยิ้มของผู้ที่มองดูมดปลวกดิ้นรนอยู่ในกำมือด้วยความสมเพช แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะสลัวๆ สะท้อนกับดวงตาเรียวคมของเธอให้ดูเย็นเยือกราวกับอัญมณีสีน้ำแข็ง “หมายความว่าอำนาจที่เธอคิดว่าเธอ ‘ยืม’ มาใช้เล่นงานฉัน... มันได้เวลาต้องส่งคืนแล้วยังไงล่ะคะ รินรดา” วิเวียนลุกขึ้นยืนช้าๆ ชุดสูทสีดำสนิทขับเน้นรูปร่างเพรียวระหงให้ดูทรงพลังและน่าเกรงขาม เธอค่อยๆ ก้าวเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหาเลขาฯ สาวที่ตอนนี้มีสถานะไม่ต่างจากนักโทษ “เอกสารชุดนั้นไม่ใช่แค่สัญญาซื้อขายหุ้น... แต่เป็นใบเบิกทางไปสู่การตกงานถาวรของเธอ และที่แย่กว่านั้น คือประวัติการทุจริตในโปรเจกต์ลับที่ฉัน ‘ยัดเยียด’ ให้เธอทำเมื่อสามเดือนก่อน ทั้งหมดถูกเซ็นชื่อกำกับด้วยลายมือของเธอเอง” รินรดากัดริมฝีปากจนห่อเลือด สายตาที่เคยเด็ดเดี่ยวบัดนี้เต็มไปด้วยความร้าวราน “คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง... เราผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเท่าไหร่ ในปาร์ตี้คืนนั้น... ในห้องที่ไม่มีใครรู้...” “ปาร์ตี้?” วิเวียนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงนั้นแหบพร่าและเย้ายวนอย่างอันตราย เธอขยับเข้าไปใกล้จนรินรดาสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้จางๆ ที่คุ้นเคย “นั่นมันก็แค่เครื่องเทศที่ใช้ปรุงแต่งชีวิตที่น่าเบื่อของฉันเท่านั้นเองรินรดา เธอเป็นแค่เลขาฯ ที่เก่งกาจ แต่คนเก่งมักจะหลงระเริงว่าตัวเองมีค่าพอที่จะต่อรองกับพระเจ้า” วิเวียนเอื้อมมือขึ้นมาลูบไล้กรอบหน้าของรินรดาอย่างแผ่วเบา ทว่าสัมผัสนั้นกลับให้ความรู้สึกเหมือนการเชือดเฉือนด้วยมีดที่อาบยาพิษ รินรดาสะดุ้งเฮือกแต่กลับไม่ยอมถอยหนี เธอจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เคยหลอกล่อให้เธอตกหลุมพรางอย่างโง่เขลา “ถ้าคุณคิดว่าฉันจะยอมก้มหัวให้ง่ายๆ หลังจากที่คุณพยายามจะทำลายชีวิตฉัน คุณก็คิดผิด วิเวียน” รินรดาเค้นเสียงตอบ เธอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ “ฉันมีไฟล์สำรอง... ข้อมูลที่ฉันเก็บไว้ในคลาวด์ส่วนตัว ถ้าฉันไม่ได้ออกจากบริษัทนี้ไปอย่างที่ควรจะเป็น ทุกอย่างที่เกี่ยวกับการเลี่ยงภาษีของบริษัทจะถูกส่งตรงถึงมืออัยการในเช้าวันพรุ่งนี้” วิเวียนชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เธอจะหลุดหัวเราะออกมาอย่างขบขัน “ไฟล์สำรองงั้นเหรอ? เธอคิดว่าฉันเป็นใครกันรินรดา ฉันคุมระบบไอทีของที่นี่ทั้งระบบ เธอคิดว่าข้อมูลที่เธอฝากไว้กับโลกไซเบอร์นั่นจะรอดพ้นสายตาของฉันไปได้หรือคะ?” วิเวียนกดรีโมทคอนโทรลข้างโต๊ะ หน้าจอขนาดใหญ่บนผนังห้องทำงานก็สว่างวาบขึ้น มันแสดงหน้าจอการลบไฟล์ข้อมูลจำนวนมหาศาลจากเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวของรินรดาจนเกลี้ยงเกลา “เกมจบแล้วค่ะ” วิเวียนกระซิบชิดใบหูของเธอ ความอบอุ่นจากลมหายใจนั้นช่างขัดกับสถานการณ์ที่หนาวเหน็บ “เธอไม่มีอะไรเหลือแล้ว ไม่มีอำนาจ ไม่มีหลักฐาน และที่สำคัญที่สุด... เธอไม่มีฉันอีกต่อไป” รินรดาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้วยความรู้สึกที่ว่างเปล่า ความหวังสุดท้ายพังทลายลงตรงหน้าเหมือนปราสาททรายที่ถูกคลื่นซัดหายไปในพริบตา วิเวียนเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ประจำตำแหน่งของเธอ ท่าทางของเธอสง่างามและเยือกเย็นอย่างที่ไม่มีใครเทียบได้ “เก็บข้าวของของเธอซะ แล้วออกไปจากตึกนี้ก่อนเที่ยงคืน หากฉันเห็นหน้าเธอที่นี่อีกแม้แต่นาทีเดียว อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” รินรดาหยัดกายลุกขึ้นด้วยความพยายามสุดท้าย เธอหันหลังเดินไปที่ประตูด้วยแผ่นหลังที่ยังคงตั้งตรง แม้หัวใจจะแตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี เธอไม่ได้หันกลับไปมองหญิงสาวที่ตนเคยทุ่มเททั้งกายและใจให้ แม้จะเจ็บปวดเพียงใด แต่เธอก็รู้ดีว่านี่คือจุดจบของความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยกับดักเสน่ห์ใบนี้ ทว่า... ในขณะที่มือของรินรดากำลังจะผลักบานประตูออกไปนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของวิเวียนก็ดังขึ้นขัดจังหวะความเงียบงันที่แสนอึดอัด วิเวียนกดรับสายด้วยสีหน้าที่ดูมั่นใจ แต่เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากที่เธอฟังปลายสาย สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนจากความหยิ่งผยองเป็นความซีดเผือดจนไร้สีเลือด เธอทำโทรศัพท์หลุดมือจนตกกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น “คุณพูดว่าอะไรนะ?” วิเวียนตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “ใครเป็นคนอนุมัติคำสั่งซื้อหุ้นนั่น! ฉันไม่เคยสั่ง!” รินรดาหยุดชะงัก เธอค่อยๆ หันกลับมามองเจ้านายสาวที่กำลังสติแตกอยู่เบื้องหลัง วิเวียนไม่ได้มองเธออีกต่อไป แต่ดวงตาของเธอกำลังเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกขณะอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอแท็บเล็ตส่วนตัว ที่ระบุว่าหุ้นใหญ่ทั้งหมดของบริษัทถูกโอนย้ายชื่อผู้ถือครองไปเป็นของ ‘บุคคลนิรนาม’ เรียบร้อยแล้ว ใครบางคนที่เหนือกว่าวิเวียน... ใครบางคนที่ซุ่มรอเวลาจะตลบหลังเธอมาตลอดตั้งแต่วันแรกที่เธอก้าวเข้ามาในบริษัทนี้ ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเดินทางมาถึงบทที่ 41 กับสการ์เล็ตโรสนะคะ