สแกนดัลกลางออฟฟิศ

“ถ้าคุณคิดว่าการเงียบจะทำให้เรื่องนี้จบลงได้... คุณกำลังดูถูกสติปัญญาของดิฉันและคนทั้งบริษัทต่ำเกินไปนะคะ รินรดา” น้ำเสียงเย็นเยียบของวิเวียนดังกังวานไปทั่วห้องประชุมใหญ่ที่เงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจของคนนับสิบ รินรดานิ่งค้าง มือที่จับแฟ้มเอกสารอยู่ใต้โต๊ะสั่นระริก เธอเงยหน้าขึ้นสบตาหญิงสาวผู้เป็นทั้งเจ้านายและเจ้าของหัวใจที่กำลังบดขยี้เธอด้วยสายตาคมกริบดุจมีดโกน บนจอโปรเจกเตอร์ขนาดมหึมาที่ควรจะแสดงกราฟผลประกอบการไตรมาสล่าสุด กลับปรากฏภาพถ่ายชุดหนึ่ง—ภาพเธอกับวิเวียนในมุมลับตาที่ 'ปาร์ตี้รูม' เมื่อคืนก่อน แม้แสงจะสลัว แต่เงาร่างที่พันตูกันอย่างแนบชิดและสัมผัสวาบหวามที่ถูกบันทึกไว้ด้วยเลนส์ซูมระยะไกลนั้นชัดเจนจนไม่ต้องมีการตีความ “นี่มันอะไรกันคะ... คุณวิเวียน” รินรดาถามด้วยเสียงที่พยายามคุมให้ราบเรียบที่สุด แม้หัวใจจะเต้นรัวเหมือนกลองรบ วิเวียนแค่นยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับแฝงไปด้วยความร้ายกาจที่ทำให้รินรดาหนาวสันหลัง เธอเดินช้าๆ เข้ามาใกล้โต๊ะตัวยาว ก่อนจะโน้มตัวลงมาประชิดข้างหูเลขาสาว กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดที่รินรดาคุ้นเคยเป็นอย่างดีแตะจมูก มันหอมหวานทว่าชวนให้หายใจไม่ออก “สแกนดัลน่ะค่ะ” วิเวียนกระซิบแผ่วเบา แต่ไมโครโฟนที่ติดอยู่บนปกเสื้อของเธอกลับขยายเสียงนั้นให้ก้องไปทั่วห้อง “คนในบอร์ดบริหารอยากรู้ว่า เลขาส่วนตัวที่เก่งกาจของดิฉัน มีความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่กับดิฉัน... แบบมืออาชีพ หรือแบบที่ ‘ลึกซึ้ง’ จนลืมสถานะทางสังคม?” ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้ง บรรดาผู้บริหารชายหญิงต่างซุบซิบกันอื้ออึง สายตาหลายคู่จับจ้องมารินรดาด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งเหยียดหยาม อิจฉา และอยากรู้อยากเห็น รินรดาเม้มปากแน่น ความเจ็บปวดในอดีตที่เคยถูกหักหลังพุ่งเข้าโจมตีเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เพราะคนที่หักหลังเธอ... คือคนที่เธอมอบกายและใจให้ “ดิฉันทำงานให้คุณด้วยความสามารถ ไม่ใช่ด้วยความสัมพันธ์ค่ะ” รินรดาตอบกลับพลางเชิดหน้าขึ้น แม้ขอบตาจะเริ่มร้อนผ่าว “เหรอคะ?” วิเวียนผละออกมายืนตัวตรง สายตาจับจ้องไปที่เอกสารในมือรินรดา “ถ้าอย่างนั้นก็น่าเสียดาย ที่หลักฐานชิ้นต่อไปจะยืนยันว่า ความสามารถของคุณมัน ‘แนบเนื้อ’ แค่ไหน” วิเวียนส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยฝ่ายไอทีเปลี่ยนภาพบนจอ คราวนี้เป็นแชทลับที่หลุดออกมาจากเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัว ข้อความที่รินรดาเคยพิมพ์ถึงวิเวียนด้วยความเสน่หาในช่วงเวลาที่เธอเผลอใจไปกับกับดักของอีกฝ่าย ปรากฏหราอยู่บนจอใหญ่ ทุกตัวอักษรคือหลักฐานมัดตัวที่ทำให้ข้อแก้ต่างของรินรดากลายเป็นเพียงลมปากที่ไร้น้ำหนัก “คุณวางแผนไว้ตั้งแต่แรกใช่ไหมคะ?” รินรดากัดฟันถาม เสียงสั่นเครือ “ตั้งแต่เริ่มปาร์ตี้รูม จนถึงการปล่อยภาพพวกนี้... คุณต้องการทำลายดิฉันให้พินาศเพื่อรักษาภาพลักษณ์ตัวคุณเองงั้นหรือ?” วิเวียนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของคนฟัง “ในโลกของธุรกิจไม่มีคำว่าพินาศหรอกค่ะรินรดา มีเพียงแค่คนที่เหลืออยู่และคนที่ต้องจากไป... และดิฉันแค่กำลังตัดสินใจว่า คุณอยู่ในหมวดหมู่ไหน” รินรดามองเห็นความว่างเปล่าในแววตาของวิเวียน มันเป็นแววตาของผู้ล่าที่เริ่มเบื่อหน่ายกับเหยื่อที่เชื่องเกินไป เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องงาน แต่มันคือเกมการเมืองที่เธอเผลอเอาหัวใจเข้าไปเป็นเดิมพัน ท่ามกลางเสียงวิจารณ์ของเหล่าคนในห้องที่เริ่มรุนแรงขึ้น รินรดาก็ตัดสินใจทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เธอหยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมา แล้วเทราดลงบนชุดสูทราคาแพงของวิเวียนจนเปียกโชก ทั้งห้องเงียบกริบยิ่งกว่าเดิม วิเวียนชะงัก สายตาที่เคยเย่อหยิ่งเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวที่ยากจะปิดบัง รินรดาวางแก้วลงช้าๆ ก่อนจะก้าวถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว “ถ้าการเปิดโปงครั้งนี้คือการลงโทษที่ดิฉัน ‘พลาด’ ไปรักคนไร้หัวใจอย่างคุณ... ดิฉันก็น้อมรับค่ะ” รินรดากล่าวเสียงดังฟังชัด “แต่ขอให้จำไว้ว่า ดิฉันไม่ใช่เบี้ยในเกมของคุณที่ใครจะขยี้เมื่อไหร่ก็ได้ ถ้าคุณอยากให้เป็นสแกนดัลนัก... ดิฉันก็จะทำให้มันจบลงด้วยความพินาศของทั้งคู่” รินรดาหยิบแฟ้มงานของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินออกจากห้องประชุม ทว่าประตูห้องประชุมกลับถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยคนกลุ่มหนึ่งที่ทุกคนในห้องต่างคุ้นเคย “หยุดอยู่ตรงนั้นเลยรินรดา!” เสียงของประธานกรรมการใหญ่บริษัทคู่แข่งดังขึ้น พร้อมกับทนายความที่เดินตามหลังมาเป็นพรวน “เรามีเรื่องที่ต้องคุยกันเรื่องการขโมยความลับทางการค้า... ที่คุณทำร่วมกับคุณวิเวียน” ความตกตะลึงเข้าเกาะกุมวิเวียนทันที เธอหันขวับกลับมามองรินรดาด้วยความโกรธแค้นปนตื่นตระหนก รินรดายิ้มออกมาเป็นครั้งแรกในรอบวัน—ยิ้มที่งดงามแต่แฝงด้วยความอำมหิตที่เธอเรียนรู้มาจากวิเวียนเอง “ดูเหมือนว่า ‘ความสัมพันธ์’ ของเรา... จะกลายเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิดนะคะวิเวียน” รินรดากระซิบพลางก้าวผ่านตัววิเวียนไป ขณะที่เสียงฝีเท้าของทนายความกลุ่มใหญ่รุกคืบเข้ามาประชิดตัว CEO สาว ความหวังที่จะได้เป็นผู้คุมเกมเพียงหนึ่งเดียวของวิเวียนพังทลายลงในพริบตา เมื่อเธอพบว่าเอกสารที่รินรดาถืออยู่ในมือ ไม่ใช่แค่เอกสารงาน... แต่เป็นหลักฐานการฉ้อโกงที่วิเวียนเองนั่นแหละที่เป็นคนลงนามสั่งการไว้ทั้งหมด! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนแฝงความร้ายกาจในบทนี้กับสการ์เล็ตโรสนะคะ!