การรวมตัวอีกครั้ง

"คุณก้าวพลาดไปก้าวหนึ่ง รินรดา... และในโลกของธุรกิจที่ไร้ความปรานี ก้าวที่พลาดเพียงนิดเดียว อาจหมายถึงการตกเหวที่ไม่มีวันได้กลับขึ้นมาอีกเลยนะคะ" เสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบของวิเวียน ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่บีบคั้นภายในห้องทำงานกระจกนิรภัยชั้นบนสุดของบริษัท รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ มือของเธอที่กำแฟ้มเอกสารไว้แน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวค่อยๆ คลายออกช้าๆ เธอหอบหายใจเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาผู้หญิงที่เป็นดั่งปีศาจในคราบนักบุญตรงหน้า วิเวียนยังคงนั่งพิงพนักเก้าอี้หนังราคาแพง เธอยกไวน์แดงในแก้วคริสตัลขึ้นหมุนวนช้าๆ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นจ้องมองรินรดาด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ราวกับกำลังประเมินราคาสินค้าที่เธอเป็นเจ้าของ "ดิฉันไม่ได้พลาดเพราะความโง่เขลาค่ะคุณวิเวียน" รินรดาเอ่ยขึ้น เสียงของเธอแม้จะสั่นเล็กน้อย แต่ก็แฝงไว้ด้วยความหนักแน่น "ดิฉันพลาดเพราะดิฉันเผลอคิดไปว่า... คุณยังมีหัวใจที่หลงเหลือความเห็นอกเห็นใจให้ลูกน้องที่ซื่อสัตย์บ้าง" วิเวียนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น "ซื่อสัตย์? หรือแค่รอเวลาที่จะแทงข้างหลังฉันตอนที่ฉันเผลอกันแน่คะ?" หญิงสาวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดสูทสีดำเข้ารูปขับเน้นทรวดทรงที่ดูสง่างามและทรงพลัง วิเวียนก้าวเดินอ้อมโต๊ะมาหารินรดาอย่างเชื่องช้า แต่ละก้าวที่เธอเดินผ่านดูเหมือนจะกดทับอากาศให้เบาบางลง รินรดาไม่ได้ถอยหนี เธอปักหลักอยู่ตรงนั้น แม้หัวใจจะเต้นรัวราวกับกลองศึก วิเวียนหยุดยืนตรงหน้าเธอ ระยะห่างที่ใกล้จนรินรดาได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ดูเย้ายวนและอันตราย นิ้วเรียวสวยของวิเวียนเชยคางของเลขาฯ สาวขึ้นมาให้สบตากัน "ตอนนี้ศัตรูของเราคือคนเดียวกัน" วิเวียนกระซิบ เสียงของเธอต่ำพร่า "บอร์ดบริหารที่กำลังจ้องจะเขมือบฉัน และคนที่พยายามจะเปลี่ยนรินรดาคนเก่งให้กลายเป็นเบี้ยล่างของพวกเขา... คุณจะยอมให้มันจบลงแบบนี้จริงๆ หรือคะ?" รินรดาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น ในเสี้ยววินาทีนั้น เธอเห็นความกระหายอำนาจ ความโดดเดี่ยว และความเร่าร้อนที่แฝงอยู่ลึกๆ มันไม่ใช่แค่เกมการเมืองในออฟฟิศ แต่มันคือการเดิมพันด้วยชีวิตและศักดิ์ศรีที่เธอไม่มีวันยอมแพ้ "คุณต้องการอะไร" รินรดาถาม สติของเธอกลับมาแจ่มชัดอีกครั้ง "พันธสัญญาใหม่" วิเวียนยิ้มที่มุมปาก เผยให้เห็นเสน่ห์ที่ชวนหลงใหลและน่าหวาดหวั่นไปพร้อมกัน "เราจะร่วมมือกันรื้อโครงสร้างที่เน่าเฟะนี้ให้พังลง แล้วสร้างขึ้นใหม่ภายใต้ชื่อของเราสองคน... รินรดา คุณต้องเลือกว่าจะเป็นเหยื่อที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง หรือจะเป็นนักล่าที่ยืนอยู่ข้างกายฉันในคืนที่พายุมาถึง" รินรดาหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะลืมตาขึ้นด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป ความหวาดกลัวในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาที่เธอเรียนรู้มาจากวิเวียน มือของเธอเอื้อมไปคว้าเอกสารลับที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา นี่คืออาวุธเดียวที่จะทำลายฝั่งตรงข้ามได้ "ถ้าดิฉันตกลง... คุณต้องสัญญาว่าคนที่ทำลายอดีตของดิฉันจะต้องชดใช้อย่างสาสม" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด "ความแค้นของคุณ คือภารกิจของฉันอยู่แล้วค่ะ" วิเวียนโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของรินรดา ลมหายใจอุ่นๆ ที่รดผิวหน้าทำให้อีกฝ่ายขนลุกซู่ "คืนนี้ที่ปาร์ตี้ลับ เราจะมีแขกคนสำคัญที่คาดไม่ถึง... คนที่จะนำจุดจบมาให้ศัตรูของเราด้วยมือของเขาเอง" รินรดามองดูวิเวียนที่เดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ด้วยท่าทีผ่อนคลาย เกมนี้มันเพิ่งเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เท่านั้น ทว่า ในขณะที่บรรยากาศดูเหมือนจะคลี่คลายไปในทางที่ร่วมมือกัน เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนที่บานประตูจะเปิดออกโดยไม่รอคำอนุญาต ร่างของชายสูงวัยในชุดสูทสีเทาเข้มเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูสุภาพจนน่ารังเกียจ เขาคือคนที่รินรดาไม่อยากเห็นหน้าที่สุดในตอนนี้ และที่สำคัญที่สุด... ในมือของเขาถือซองเอกสารสีน้ำตาลที่ประทับตราลับสุดยอดของบริษัทไว้ "ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับคุณวิเวียน แต่ดูเหมือนว่า 'ความลับ' ที่คุณสองคนกำลังวางแผนกันอยู่... มันจะถูกเปิดเผยออกมาเร็วกว่าที่คิดนะครับ" วิเวียนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันไปมองรินรดาด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากความเย้ายวนเป็นความเย็นชาสุดขั้ว ในขณะที่รินรดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เพราะสิ่งที่อยู่ในมือชายคนนั้น คือหลักฐานชิ้นเดียวที่สามารถทำลายพวกเธอทั้งคู่ให้ย่อยยับได้ภายในพริบตา... แล้วใครกันที่เป็นคนทรยศ? สการ์เล็ตโรสหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกคนจะมีความสุขกับการติดตามความสัมพันธ์ที่อันตรายและเร่าร้อนของทั้งคู่นะคะ