การปรากฏตัวของมือที่สาม

"หยุดเดี๋ยวนี้ค่ะคุณวิเวียน!" รินรดาผลักร่างสูงโปร่งของเจ้านายสาวออกอย่างแรงจนวิเวียนเซถอยหลังไปพิงขอบโต๊ะทำงาน แววตาของ CEO สาวที่เคยเต็มไปด้วยเพลิงพิศวาสบัดนี้เปลี่ยนเป็นความงุนงงและไม่พอใจอย่างรุนแรง ทว่ารินรดาไม่ได้สนใจความโกรธของอีกฝ่าย เธอทำเพียงจ้องมองผ่านบานกระจกใสหนาที่สะท้อนภาพโถงทางเดินด้านนอกที่ว่างเปล่าไปแล้ว ชายคนนั้นหายไปแล้ว—เหลือทิ้งไว้เพียงความเย็นเยียบที่แล่นพล่านไปตามสันหลังของเธอ "รินรดา คุณเป็นอะไรไปคะ? จู่ๆ ก็เสียมารยาท" วิเวียนจัดเสื้อสูทสีครามของตนให้เข้าที่ ใบหน้าสวยเฉี่ยวนั้นเรียบตึง เธอก้าวเข้าหาเลขาฯ สาวที่ตัวสั่นเทาอย่างคุกคาม "หรือว่ารสสัมผัสเมื่อครู่มันทำให้คุณกลัวจนเสียสติไปแล้ว?" "มีคนถ่ายคลิปเราค่ะ..." รินรดากระซิบ น้ำเสียงแหบพร่าด้วยความตระหนก "เขาอยู่นอกห้องเมื่อกี้ เขาเห็นทุกอย่างที่ท่านทำกับดิฉัน" วิเวียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มอย่างเย็นชา เธอเดินไปที่ประตูห้องทำงานแล้วเปิดออกกว้างราวกับไม่สะทกสะท้าน "ถ้าเป็นเรื่องแค่นี้ก็นึกว่าเรื่องคอขาดบาดตายเสียอีก คุณจำไว้ให้ดีนะคะรินรดา ในอาณาจักรของดิฉัน ไม่มีใครกล้าแบล็กเมล์ดิฉันได้หรอก" ทว่า ก่อนที่บทสนทนาจะดำเนินไปถึงจุดแตกหัก เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังมาจากทางเดินด้วยจังหวะมั่นคงและเปี่ยมอำนาจ ทุกย่างก้าวที่ใกล้เข้ามาทำให้อุณหภูมิในห้องดูเหมือนจะลดต่ำลง รินรดาเห็นวิเวียนเปลี่ยนสีหน้าไปชั่วครู่—ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความรำคาญใจที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน หญิงสาวผู้มาเยือนมีใบหน้าสวยคมสไตล์ตะวันตก เรือนผมสีบรอนซ์ทองถูกเกล้าไว้อย่างประณีต เธอคือ 'อิซาเบลล่า' คู่หมั้นสาวผู้กุมอำนาจเบื้องหลังบริษัทเครือข่ายข้ามชาติที่ใครๆ ต่างก็ยำเกรง "ดูเหมือนบรรยากาศในห้องทำงานของคุณจะคึกคักเป็นพิเศษนะคะ วิเวียน" อิซาเบลล่าเดินเข้ามาโดยไม่แม้แต่จะเคาะประตู สายตาคมกริบของเธอกวาดมองไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของรินรดาด้วยรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา วิเวียนขยับตัวไปยืนบังรินรดาไว้กึ่งหนึ่ง "อิซาเบลล่า คุณมาทำไมคะ? เราไม่ได้นัดกันไว้" "นัดเหรอคะ? สำหรับคู่หมั้นอย่างเรา ความจำเป็นต้องมีนัดด้วยหรือ?" อิซาเบลล่าหย่อนกายลงนั่งบนโซฟาหนังราคาแพงพลางไขว่ห้างอย่างสง่างาม "พอดีฉันได้ยินข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับ 'เลขาฯ ส่วนตัว' คนใหม่ของคุณ ก็เลยตั้งใจจะเข้ามาจัดระเบียบเสียหน่อย ออฟฟิศนี้มันเริ่มมีกลิ่นแปลกๆ ที่ไม่พึงประสงค์... กลิ่นของคนที่พยายามปีนป่ายขึ้นมาสูงเกินตัว" รินรดาเม้มปากแน่น ความรู้สึกอับอายและโกรธเคืองตีรวนอยู่ในอก เธอเป็นเพียงเบี้ยหมากในเกมอำนาจของคนพวกนี้สินะ? "คุณหมายถึงอะไรคะ?" รินรดาถามด้วยน้ำเสียงนิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ใจจะเต้นรัวด้วยความหวาดกลัวว่าคลิปในโทรศัพท์ของชายคนนั้นจะถูกนำมาใช้โดยผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้า อิซาเบลล่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบแท็บเล็ตเครื่องบางออกมาจากกระเป๋าถือแบรนด์เนม แล้ววางลงบนโต๊ะกลาง "หมายถึงอะไรน่ะเหรอคะ? ฉันว่ารินรดารู้ดีกว่าใครนะ... อ้อ แล้วก็เรื่องผู้ชายที่ยืนถ่ายรูปอยู่หน้าห้องเมื่อกี้น่ะ เขาเป็นพนักงานของฉันเองค่ะ" รินรดารู้สึกเหมือนลมหายใจขาดห้วง วิเวียนหันขวับมามองคู่หมั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะ แต่ก่อนที่วิเวียนจะทันได้โต้ตอบ อิซาเบลล่าก็กดปุ่มเล่นวิดีโอบนแท็บเล็ต ภาพบนหน้าจอไม่ใช่ภาพฉาวอย่างที่รินรดากลัว แต่มันคือภาพของรินรดาในบทบาทเลขาสาวที่กำลังโน้มตัวลงจัดเอกสารให้วิเวียน และมุมกล้องที่ถูกตัดต่ออย่างชาญฉลาดทำให้ดูเหมือนว่าทั้งสองกำลังมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งเกินหน้าที่ "ถ้าคลิปนี้หลุดออกไปถึงหูบอร์ดบริหารและสื่อมวลชน" อิซาเบลล่าเว้นจังหวะ สายตาจับจ้องไปที่รินรดา "คุณคิดว่าอนาคตในสายงานนี้ของคุณจะจบลงที่ตรงไหนคะ? รินรดา" วิเวียนก้าวเข้ามาขวางหน้าอิซาเบลล่า มือของเธอสั่นเล็กน้อยด้วยความโมโหที่ถูกล้ำเส้น "อิซาเบลล่า! อย่าคิดจะทำอะไรโง่ๆ แบบนั้น" "โง่เหรอคะ?" อิซาเบลล่าลุกขึ้นยืน ร่างสูงระหงก้าวเข้าหารินรดาจนลมหายใจของทั้งคู่รดกัน "ฉันไม่ได้จะทำอะไรโง่ๆ หรอกค่ะ ฉันแค่ต้องการให้เลขาฯ ของคุณ 'ลาออก' ไปให้พ้นจากที่นี่ภายในเย็นวันนี้... หรือถ้าอยากจะอยู่ต่อ ก็ต้องทำหน้าที่ให้สมกับที่ฉันต้องการ" รินรดาสบตากับวิเวียน เธอเห็นความลังเลในดวงตาของเจ้านายสาวที่มักจะมั่นใจในทุกสิ่ง เป็นครั้งแรกที่เธอรับรู้ได้ว่าแม้แต่คนอย่างวิเวียน ก็มีโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นรัดคอไว้อยู่เช่นกัน "และถ้าดิฉันไม่ทำตามล่ะคะ?" รินรดาถาม ท้าทายความอดทนของหญิงสาวผู้มีอำนาจ อิซาเบลล่าขยับเข้าไปกระซิบข้างหูรินรดา เสียงของเธอแผ่วเบาแต่เยือกเย็นดั่งน้ำแข็ง "ถ้าเธอไม่ทำ... เรื่องที่เธอเคยทำไว้ในอดีตกับชายคนนั้นที่ยืนถือโทรศัพท์อยู่หน้าห้อง... ฉันจะขุดมันขึ้นมาแฉให้หมด ว่าแท้จริงแล้วเธอไม่ใช่เลขาฯ มือสะอาดอย่างที่ใครๆ คิดหรอกค่ะ" รินรดารู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่าง ความลับที่เธอฝังไว้ลึกสุดใจกำลังถูกขุดขึ้นมาเล่นงานเธอเสียเอง วิเวียนหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป—สายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและเริ่มไม่ไว้ใจ "รินรดา... เรื่องที่อิซาเบลล่าพูด หมายความว่ายังไงคะ?" วิเวียนถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สั่นระริกด้วยความรู้สึกที่คาดเดาไม่ได้ รินรดาหันไปมองหน้าเจ้านายสาว ก่อนจะเหลือบไปเห็นเงาของชายปริศนาคนนั้นย้อนกลับมาที่หน้าต่างกระจกอีกครั้ง เขาไม่ได้มาคนเดียว... ข้างๆ เขามีแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินที่ประทับตราลับของบริษัทที่เธอกำลังตามหาความจริงอยู่พอดี! สการ์เล็ตโรสหวังว่าเหตุการณ์ในบทนี้จะทำให้ทุกคนตื่นเต้นไปกับการหักเหลี่ยมเฉือนคมของตัวละครนะคะ!