กระสุนนัดแรกแห่งความหลงใหล

เปรี้ยง! เสียงระเบิดกัมปนาทฉีกกระชากความเงียบงันของค่ำคืนในอาณาจักรส่วนตัวของคิรากรให้แหลกเป็นจุล แรงสั่นสะเทือนจากแรงอัดอากาศกระแทกเข้าใส่กระจกกันกระสุนบานใหญ่จนเกิดรอยร้าวรานราวกับใยแมงมุม เศษกระจกเคลือบสารนิรภัยนับพันชิ้นร่วงกราวลงมากองบนพื้นพรมราคาแพงระยับ กลิ่นดินปืนและควันสีเทาคลุ้งตลบอบอวลปะปนกับกลิ่นอายอันตรายที่คุกกรุ่นอยู่ก่อนแล้ว ดร.อรินดาผวาเฮือก ร่างเพรียวบางภายใต้เสื้อกาวน์สีขาวที่ยังคงสวมทับชุดศัลยแพทย์ถูกแรงกระชากจากมือหนาของบุรุษผู้ทรงอิทธิพล ดึงเข้ามาประชิดแผงอกกว้างอย่างไร้ความปรานี หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก ความเย็นเยียบจากปากกระบอกปืนสั้นซิกซาวเออร์ที่คิรากรควักขึ้นมาปลดเซฟด้วยมือเดียวแนบชิดอยู่ข้างขมับของเธอ เสียงคำรามต่ำในลำคอของมาเฟียหนุ่มดังขึ้นพร้อมกับแววตาดุดันที่ลุกโชนไปด้วยเพลิงโทสะ "หมอบลง!" คำสั่งนั้นทรงพลังดั่งประกาศิต คิรากรไม่เพียงแต่กดร่างอรินดาให้หลบวิถีกระสุนนัดที่สองที่พุ่งทะลุผนังปูนเข้ามา แต่เขายังใช้ร่างกายกำยำของตนเองปกป้องเธอไว้ใต้ร่างหนา กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับความตึงเครียดของสถานการณ์แวดล้อมแผ่ซ่านเข้าสู่โสตประสาทของแพทย์หญิงผู้เยือกเย็น อรินดาสัมผัสได้ถึงมัดกล้ามเนื้อที่เกร็งแน่นและจังหวะการหายใจที่กระชั้นชิดของชายผู้กุมชะตาชีวิตของเธอไว้ทั้งหมด คมกระสุนนัดแล้วนัดเล่าจากกลุ่มมือสังหารภายนอกยังคงสาดซัดเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ทว่าภายในห้องทำงานส่วนตัวของคิรากร บรรยากาศกลับอัดแน่นไปด้วยแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกจุดชนวนขึ้นจากความตายที่เฉียดฉายผ่านไปเมื่อครู่ มือเรียวบางของอรินดาที่พยายามยันแผงอกแกร่งไว้เพื่อรักษาระยะห่าง กลับถูกฝ่ามือใหญ่รวบตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย พันธนาการที่แน่นหนานี้ไม่ได้มีไว้เพื่อป้องกันอันตรายจากกระสุนปืนเท่านั้น แต่มันคือการประกาศความเป็นเจ้า "กลัวจนตัวสั่นเลยหรือครับ... คุณหมอคนเก่ง" เสียงกระซิบพร่าทุ้มดังอยู่ชิดริมใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดต้นคอระหงทำให้อรินดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ปล่อยฉัน... คุณคิรากร สถานการณ์ข้างนอก..." อรินดาพยายามเค้นเสียงปฏิเสธออกไป แม้ว่าเรียวขาของเธอจะแทบหมดแรงทรุดลงตรงนั้น "ช่างหัวพวกมันส..." คิรากรตัดบทด้วยการกดริมฝีปากลงบนซอกคอขาวเนียนอย่างไร้ความปราณี ความหยาบกระด้างที่เจือปนด้วยความเร่าร้อนทำให้ศัลยแพทย์สาวสะท้านเยือกไปทั้งร่าง ความหวาดกลัวจากการลอบสังหารเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยคลื่นความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วผิวเนื้อ สัมผัสจากริมฝีปากหนาที่บดเบียดลงมาสร้างความปั่นป่วนในท้องน้อยจนเธอต้องหลับตาแน่นเพื่อสะกดกลั้นเสียงครางที่เล็ดลอดออกมา ในโลกของคิรากร ไม่มีคำว่าบังเอิญ การลอบสังหารครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของการหักหลังทางธุรกิจ แต่มันคือเดิมพันที่ทำให้เขาได้กักขังนกน้อยในกรงทองอย่างชอบธรรม มือหนาเลื่อนลงมาบีบเคล้นสะโพกมนภายใต้เนื้อผ้าอย่างถือวิสาสะ นิ้วแกร่งลากไล้ตามแนวโค้งเว้าของสรีระ บังคับให้เธอต้องแอ่นกายเข้าหาเรือนร่างแข็งแกร่งโดยสัญชาตญาณ อรินดาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีของแพทย์หญิงผู้ไม่เคยสยบให้ใครกำลังถูกบดขยี้ด้วยสัมผัสวาบหวามที่จงใจปลุกเร้าให้เธอล่มสลาย "คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้... อื้อ..." คำประท้วงถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อคิรากรประทับจูบลึกล้ำลงมาอย่างไร้ความปรานี รสจูบที่ดุดัน เอาแต่ใจ และเต็มไปด้วยความกระหายหิว ราวกับจะสูบเอาวิญญาณและสติสัมปชัญญะทั้งหมดของเธอไป ปลายลิ้นร้อนล้ำรุกล้ำเข้ามาเกี่ยวพันตักตวงความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ อรินดาพยายามเบือนหน้าหนีแต่ก็ไร้ผลเมื่อกรอบหน้าของเธอถูกตรึงไว้ด้วยอุ้งมือเหล็ก เสียงฝีเท้าของบอดี้การ์ดนับสิบคนที่กรูกันเข้ามาเคลียร์พื้นที่ด้านนอกไม่ได้ทำให้คิรากรผละออกจากเรือนร่างนุ่มนิ่มเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับกระชับกอดแน่นขึ้น บดเบียดความแนบชิดจนไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน แววตาสีเข้มที่มองมาเต็มไปด้วยความท้าทายและอำนาจเหนือกว่า "จำไว้... อรินดา นับจากวินาทีนี้ ชีวิตของคุณเป็นของผมคนเดียว" คิรากรกระซิบคำขาดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ขณะที่ปลายนิ้วเรียวของเขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อกาวน์ตัวนอกออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น ท่ามกลางซากปรักหักพังของกระจกแตกและความตายที่เพิ่งผ่านพ้นไป แต่ทว่า... เสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นจากภายนอก พร้อมกับเสียงรายงานของลูกน้องคนสนิทกลับทำให้บรรยากาศสะดุดกึกลงทันที "นายครับ... พบร่องรอยของหนอนบ่อนไส้... และเอกสารลับในมือถือของมือปืน ระบุว่าคำสั่งฆ่าครั้งนี้... มาจากคนที่คุณไว้ใจที่สุดครับ!" จูบแรกยามสายัณห์ค่ะ